İstanbul’un fethi 1453’tü.
Aradan 572 yıl geçti.
Ama şimdi yeni bir tarih yazılıyor.
2352 yıl hapis istemi.
23 Asırdan fazla.

Yani Fatih Sultan Mehmet yaşasaydı, o da daha tahliye olamamış olacaktı.
Dava dosyası değil, adeta “Zaman Yolculuğu Senaryosu.”
2352 yıl… Roma İmparatorluğu’ndan bugüne kadar geçen süreden bile fazla.
2352 yıl önce takvim M.Ö. 327'i gösteriyor.
İskender Asya’ya sefer düzenliyor, Aristo’nun öğrencisi hâlâ genç.
Yani savcının ceza hesabına göre, İmamoğlu İskender’le aynı dönemde hapse girmiş olsaydı, bugün hâlâ içeride olurdu.
Ve muhtemelen hâlâ “denetimli serbestlik” beklerdi.

2352 yıl önce Galileo teleskobunu gökyüzüne çevirdiğinde “dünya dönüyor” dedi diye hapse girdi ama 2352 yıl istemediler.
Marie Curie radyumu buldu, insanlık aydınlandı,
ama “devlete fazla ışık saçıyor” diye soruşturma açılmadı.

Bu ülkede mizah, artık adaletin koruyucu meleklerinden biri.
Çünkü bu kadar uzun cezalar, artık hukuktan çok tarihin kendisine meydan okuma denemesi.
Bir insan ömrü değil, bir uygarlık süresi.

Roma yıkılır, Bizans kurulur, Osmanlı yükselir, Cumhuriyet ilan edilir,
Mars’ta şehir kurulur ama dosya hâlâ Yargıtay’da bekler.
Belki de hedef şu.
Suçun şahsiliğinden çıkıp, kuşaktan kuşağa devredilen cezalar dönemi başlıyor.
Torunlar da “dedem içerideydi, ben de nöbetteyim” diyecek.

Demek ki hukuk sistemimiz sadece bugünü değil,
gelecekteki torunlarımızı da adaletle meşgul edecek kadar ileri görüşlü!
Belki de bu cezayı zamanın kendisine kesmişlerdir.
“Senin yüzünden herkes yaşlanıyor!” diye.