Mahfuz Kutlu İlk kez gözaltına alındığında henüz on üç yaşındadır. Pek çok akranı gibi okuluna devam etmektedir. Güvenlik güçleri onu sabaha karşı saat 03:00’te yatağından alıp götürürler. “Polise taş attığı” gerekçesi ile gözaltına alınmıştır. O günden sonra Mahfuz rahat yüzü görmez. Defalarca aynı nedenle yakalanır.

İki yıl önce evinden alınıp götürüldüğünde aylarca tutuklu kalır. Pozantı Cezaevi’nde tam bir vahşetle karşı karşıya gelir. Dokuz ay sonra tahliye edilir.

Geçtiğimiz yılın sonuna doğru bir kez daha tutuklanır. Önce Mardin Cezaevi’ne gönderilir. İkinci durağı Sincan Çocuk ve Gençlik Cezaevi’dir.

Mahfuz ve arkadaşları için asıl zor günler burada başlar. Bir gün arkadaşlarından biri hastalanır. Bu nedenle sayım sırasında ayağa kalkamaz.

Sen misin ayağa kalkmayan!

Gardiyanlar cop ve demir çubuklarla saldırıya geçerler. Bulundukları odaya tazyikli su ve biber gazı sıkarlar. Çocuklar sıra dayağından geçirilir. Sekiz çocuk ağır şekilde dövülür. Mahfuz Kutlu da bu dayaktan fazlasıyla nasibini alır. Kolunda sigara söndürürler, burnunu kırarlar.

Sabaha kadar elleri bağlı ve çıplak vaziyette yerde yatırırlar.

Onlar çocuktu ve işkence gördüler.

İnsanlındık dışı davranışlara itiraz ettiler. Avazları çıktığı kadar bağırdılar.

Duyan olmadı. Kafaları, burunları kırıldı, yardım istediler. Kimse yardıma gitmedi.

Mahfuz, Ferit ve diğerleri...

Eziyet gördüler, yerlerde sürüklendiler.

Dört “yaralı” çocuk şu anda Şakran Çocuk ve Gençlik Cezaevi’nde yatıyor.

Yaklaşık iki hafta önce Reşit Kutlu çocuğunu ziyaret eder.

Söylediğine göre Mahfuz’un kollarındaki sigara izler hâlâ duruyor.

“Çocuğum dört yıldır bayram yüzü görmedi” diyor.

İşkence gören bir başka çocuk ise on altı yaşındaki Ferit Tay’dır.

Tıpkı diğer tutuklular gibi o da saatlerce dayaktan geçirilir. Çenesini kırarlar.

Anne Fatma Tay, Şırnak’tan tam 1625 km. uzakta olan İzmir’e çocuğunu görmeye gider. Onu yara bere içinde görür.

Çok üzülür, canı yanar. Lakin çaresizdir. Eziyet gören sevgili oğludur. Öfkelenir.

Ferit Tay da, Mahfuz gibi sabaha karşı yatağından alınıp götürülmüş.

Anne Fatma Tay “Çocuğumun tek suçu Kürt olmasıdır” diyor.

Ziyareti sırasında çocukların Şakran Cezaevi’nde de eziyet görmeye devam ettiklerini öğreniyor.Küfürler, aşağılanmalar, hakaretler...

Gurbet Uçar Türkiye’nin değişik cezaevlerinde kalan çok sayıda çocuk mahpuslarla ilgilenen bir avukattır.

Şakran Cezaevi’nde kalan dört çocuk mahkûmu periyodik olarak ziyaret etmektedir. İlk görüşmesinde çocukların vücutlarının muhtelif yerlerinde işkence izleri olduğunu görür.

Şunu ifade ediyor: Mağdurların Şakran Cezaevi’ne nakledildikleri gün hastaneye sevk edilmesi gerekiyordu, bu yapılmamış.

Nedenini şöyle açıklıyor: “Cezaevi yönetimi yaraların iyileşmesini bekledi.”

Buna rağmen üç çocuk darp raporu alırlar.

Geçtiğimiz günlerde Tutuklu Yakınları Derneği (TAY-DER), İnsan Hakları Derneği (İHD) veÇağdaş Hukukçular Derneği (ÇHD) İzmir Şubeleri bir basın toplantısı ile çocuk mahpuslara sistematik, işkence yapıldığı yönünde açıklamalarda bulundular.

Açıklamalar ses getirir.

Meclis İnsan Hakları Komisyonu, TAY-DER’den bir rapor yazmasını talep eder.

Adalet Bakanlığı’nın verilerine göre şu anda ülkenin değişik cezaevlerinde 1879 tutuklu ve hükümlü çocuk yatmaktadır.

Onlar çok kötü koşullarda yaşıyorlar.

Dayak yiyor, işkence görüyorlar.

Türkiye’nin cezaevlerinde, “her gün, her an çocuk mahpuslara işkence yapılmakta ve insan onuruyla bağdaşmayan uygulamalarla, çocuk olmalarından kaynaklanan tüm hakları ihlal edilmektedir”.

Duyan var mı?

[email protected]