Batı ülkelerinin hükümetleri kendi vatandaşlarının tehlikeli yerleri gitmesini önlemek için her yaz listeler yayınlar. Örneğin, “Evet, çok güzel ülkeler, ama Suriye ve Afganistan’da yapacağınız tatil sakin ve huzurlu geçmeyebilir, tavsiye etmeyiz” derler.

Emperyalizmin hoş yanlarından biridir bu! Gidip bir ülkeyi cehenneme çevirir, sonra da kendi vatandaşına “Aman gitmeyin, oradakiler bizi sevmez, başınıza bir şey gelebilir” diye tavsiyede bulunur!

Bu yaz Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere hükümetleri gidilmesi tavsiye edilmeyen ülkeler listesine Türkiye’yi de ekledi.

Sayın Başbakanımız bu duruma çok üzülmüş olsa gerek. Bizim gibi misafirperver, barış sevdalısı bir memleketi “tehlikeli” olarak damgalamak çok yanlış tabii!

Hemen önüne bir parça kâğıt almış, danışmanlarından birinden kalem ve kalemtıraş istemiş, Washington Post gazetesine bir yazı döşenmiş.

“Bir tarih profesörü, diplomat ve politikacı olarak” diye başlamış ve bu alçak gönüllü ses tonunu sürdürerek Amerikalılara neyin ne olduğunu anlatmış.

Yüzyılların devlet geleneğiyle, demiş, Türkiye her şeyin merkezine diplomasiyi koyar. Bu sayede, demiş, cumhuriyetimiz eski düşmanlıkları yeni dostluklara ve ittifaklara çevirmiştir.

Ama n’apalım, bölgede bizim dışımızda kötü ve habis güçler var, “kaos ve anarşi” var demiş.

“Biz onyıllardır süren şiddeti demokratikleşme yoluyla sona erdirmek için tarihsel bir süreç başlattık,” ama PKK sınırlarımızdaki kaos ve anarşiden yararlanarak Batı’ya sevimli görünmeye çalışıyor demiş. Oysa, siz de biliyorsunuz ki, demiş, onlar terörist.

Özetlersek dediği şu: Lütfen ya, n’olur ya, PKK’yi sevimli görmeyin, gelin bütün kötü insanları beraberce bombalayalım. En azından, ses çıkarmayın, bırakın biz bombalayalım.

Bu yazının içeriğini Obama yönetimi zaten biliyor. Zaten anlaştılar: “IŞİD’i bombalarsanız, İncirlik’i kullanmamıza izin verirseniz, Kürtleri bombalayabilirsiniz. Ama Irak’ta bombalayacaksınız, Suriye’deki Kürtlere ihtiyacımız var, onları bombalayamazsınız. İhtiyacımız kalmadığı gün haber veririz, o zaman baştan konuşuruz.”

Doğal olarak, Obama yönetiminden hiç kimse “Şiddeti demokratikleşme yoluyla sona erdirmek için başlattığınız tarihsel süreci niye süründürüp duruyorsunuz? Şimdiye kadar çoktan çözebilirdiniz, bütün bunlar başınıza gelmezdi” dememiştir.

Ama Türkiye’de tam da bunu söyleyenler çok.

Washington Post okuyucularını bilmem, onlar biraz saf olabilir, “Vah zavallı Türkiye, vah zavallı iyiniyetli AKP hükümeti” diye düşünebilir.

Ama Türkiye’de kimse o kadar da saf değil.

[email protected]

(Sosyalist İşçi)