Epeydir bu fosil yakıt ağalarının marifetlerini işitiyoruz. Kâbus gökdelenleriyle maruf Abu Dabi ile Dubai ve diğerleri Şarjah, Ajman, Fujairah, Umm Al-Quwain ve Ras Al Kaimah. 86.300 km2 çöllükte yaşayan on milyon nüfusun bir milyonu yerli, diğerleri yabancı çalışanlar.  

Dışarıdan bakınca BAE aşırı zengin ama hafif sıklet bir muhterisi çağrıştırıyor. Arap Yarımadasında, Mezopotamya’da, Afrika’da, hasılı bizim yakın veya uzak mahallenin her köşesinde parasını konuşturan bir muzır. İhtirası BAE’yi, mahallenin seri katili İsrail’le diğer mahallelilere karşı, göstere göstere işbirliği yapma arsızlığına kadar taşımış vaziyette. Mahallede nerede bir kanlı kavga varsa bilin ki taraflardan biri illâki BAE iltisaklıdır.  

19. yüzyılda Britanya’nın Hindistan denizyolunun zaptiyesi olarak temayüz ettikten sonra, İmparatorluğun himayesine alınan, 1958’de fosil yakıt keşfedildikten sonra kıymete binen, 1971’de dekolonizasyon furyasında yoktan var edilen yedi emirlikten oluşan bir federasyon. Elbette Britanya ve Batı’nın ağırlığı her yerde ancak muazzam servet emirlerin başını döndürmüşe benziyor. “Vizyon”, hayırhah bir dünya görüşünden ziyade nüfuz, şan, şöhretten ibaret gibi duruyor.

Mahalledeki işgüzarlığına göz atalım:

· Gazze Soykırımı esnasında İsrail’e lojistik ve istihbarat başta olmak üzere her türlü destek; 

. Kanın gövdeyi götürdüğü, asgarî 200.000 sivil ölüye varılan Sudan’da soykırımcı Cancavid milislerinden oluşan isyancı Hızlı Destek Kuvvetlerine destek; 

· Fosil yakıt ihracatı için denizyollarını denetlemek amacıyla Yemen’de Aden ve Sokotra dâhil tüm adaları zapt eden ayrılıkçı Geçici Güney Konseyi’ne destek;

· Müslüman Kardeşler, İran ve Katar’ın, BAE’de ve bölgede nüfuzlarını kırmak amacıyla şeytanla dahî işbirliği;

· Libya’da Bingazi merkezli Hafter idaresine destek;

· İsrail’in geçenlerde bağımsızlığını tanıdığı Somaliland’ın, Kızıldeniz–Aden Körfezi hattında stratejik konumda olan Berbera Limanına büyük liman yatırımları;

· Kara Afrika’da elindeki uçsuz bucaksız tarım arazisi vasıtasıyla o memleketlerin gıda güvenliğini tehlikeye atmak;

· Avrupa’da İslam ve göç karşıtlığı şampiyonu aşırı sağ partilere malî destek…

Bir de madalyonun diğer yüzüne bakalım:

Suudi Arabistan ile tamamen ters düşmüş konumda.

Somaliland ilişkisi nedeniyle Somali’den kovuldu.

Yemen’de Geçici Güney Konseyi dağıltılınca oradan da kovuldu.

Yemen, Kızıldeniz, Somali ve Sudan’ı kapsayan devasa coğrafyada BAE’nin bilhassa dışlandığı ve İsrail’i dengeleme amacı taşıyan, Pakistan, Suudî Arabistan ve Türkiye üçlüsünün başını çektiği bir güvenlik mimarîsi oluşturuluyor.   

İsrail’le olan ilişkisi gibi İslam düşmanı Avrupa aşırı sağıyla olan ilişkisi de ifşa edildi.

Sonuç olarak, boyundan büyük muzırlıklara kalkışan BAE’ye ket vuruluyor gayri.

Hrant

Bütün devlet aygıtının şimşeklerini çekecek kadar sakıncalıydı rahmetli. Soykırımın soykırım olduğunu bilen ama inkâr etmeyi misyon edinmiş kadro haricinde, beyni yıkanmış vatandaşın ezberini bozmada üstüne yoktu. En bağnazını dahî, o farkında olmadan iknâ ederdi.

Ama her şeyden önce mahvolmuş bir halkın vatanına, medeniyetine tutunmaya çalışan son temsilcilerinin sesiydi Hrant. Aralarında dahî konuşamayan, ancak içlerinden konuşan sessizlerin sesiydi. Sindirilmiş Ermenilerin sessizliğini bozan ses, geldi Kürtlerin ve Türklerin de sessizliğini bozuverdi. Hrant’ın “Biz de varız” feryadının aksisedası “Ermeniler de varmış” oldu. Türkiye’nin hafıza çalıştırıcısıydı.

Son 25 yılın hafıza çalışmalarının ardındaki temel dinamik, memleketin, bir zamanlar, Ermeni ve genel anlamda Gayrimüslim vatandaşlarının da olduğu bilincine vakıf olmasıdır. Çünkü betondan bina edilmiş homojen ulus-devletin bir asırdır üzerinde çalıştığı hafızasızlaştırmanın “başarısı”, Gayrimüslimin, düşünce kalıplarımızda Gayrimüslimlikten başka bir şey ifade etmemesidir. Herhangi bir şeye karşılık gelmeme hâlidir. Hrant bu kalıbı zorladı, çatlattı.

Osmanlının son dönemi ve erken Cumhuriyet döneminin ister istemez geri gelen hafızası her gün önümüze Müslüman ve/veya Türk’ün dışında bu topraklara vatan diyen “tuhaf isimli” bir dolu insanın varlığını, onların diğerleriyle birlikte yarattığı, inşa ettiği medeniyeti boca ediyor. Şaşırıyor, rahatsız oluyor, reddediyoruz. Yapacak bir şey yok. Türkiye sadece Türklerin değildi, bugün de değil. Bu anlamda Hrant Ermenilik hâlini hatırlatırken, bize de bizi hatırlatıyordu.