Toplumda sinirlerin giderek gerginleştiği bu günlerde herkes bir diğerine olayların asıl sorumlusunun kim olduğunu hatırlatarak konuşma ihtiyacında. Örneğin, ‘Çözüm sürecini kim bitirdi?’ sorusuna kimileri AKP ve Cumhurbaşkanı diye cevap veriyor. Kimileri ise PKK’nin ‘ayaklanma çağrısı’ yaparak süreci sona erdirdiğini ileri sürüyor. Ya da ‘Çatışma sürecini kim başlattı?’ sorusuna kimileri PKK’nin ‘Ceylanpınar’da iki polisi öldürmesine işaret ediyor, kimileri ise içinde derin devletin olduğu ‘Suruç Katliamı’ olmasaydı böyle bir savaş da başlamazdı diyor. Dolayısıyla son günlerin olayları bu iki eksen etrafında tartışılıp gidiyor ve toplum da bu iki eksen etrafında ayrışıyor. Tabii toplumda doğal olarak toplumun ayrışmasından yana olmayanlar da var ve onlar da topluma bir tür ‘sağduyu’ öneriyorlar. Devletin yaptıklarından söz ederken PKK’nin yaptıklarından da söz etmek gerektiğini vurguluyorlar. Ya da PKK’nin yapmaması gerekenlerden söz ederken devletin de yapmaması gerekenleri vurguluyorlar. Yani diyorlar ki eğer derdimiz gerçeği görmek ve soruna kalıcı bir çözüm getirmekse iki tarafın da yaptığı yanlışları konuşmak gerekir. Gerçekten de her şeyin sorumlusunun ‘karşı taraf’ olarak ilan edilmesiyle yapılan tartışmaların kimseye bir yararı olmayacağı açıktır. Üretken ve sonuç alıcı bir tartışma böyle yapılamaz. Bir başka ifadeyle bir şeye ya ‘evet’ ya da ‘hayır’ demek biçimindeki bir mantık doğru bir mantık olamaz. Çünkü ‘gerçek’ belki de hem ‘evet’ demeyi ve hem de ‘hayır’ demeyi gerektirebilir. Bir başka deyişle, neredeyse bir özdeyiş haline gelmiş bir cümle ile ‘hayat ne yalnızca siyahtır’, ne de yalnızca ‘beyazdır’, hayat bu renklerin bir bileşimi ile aslında ‘gridir’. O nedenle de son günlerin olaylarını anlamak istiyorsak sorunu hem devlet ve hem de PKK açsısından irdelemek gerekir. Böyle yaklaşan ve topluma ‘sağduyu’ öneren bu kişiler konu çözüm meselesine geldiğinde de, ‘devletin, silah ve şiddet kullanabilme meşruiyeti olan bir kurum’ olduğundan giderek, PKK’nin ateşkes ilan etmesi ve şiddet kullanmaktan vazgeçmesi gerektiğinin altını çiziyorlar. Peki ama doğru gibi duran bu yaklaşım gerçekten doğru mu? Yani, bir tür, devlet ve PKK arasında ‘simetri’ varsayan bu yaklaşım her ne kadar ‘gerçekçi’ gibi görünse de devlet ve PKK arasındaki ‘hakikati’ açıklayabiliyor mu?

Bence açıklayamıyor! Açıklayamıyor çünkü devlet ve PKK arasındaki ilişki ‘simetrik’ bir ilişki değil aksine ‘asimetrik’ bir ilişkidir. PKK’nin bir isyan örgütü olarak ortaya çıkmasının nedeni bizatihi devlettir, devletin seksen, doksan yıllık asimilasyon politikalarıdır. Üstelik bu durum bugüne dek de değişmemiştir. (AKP’nin ‘devlet’ olmadığı zamanlarda, yani devlete ‘vesayet rejimi’ demekten hoşlandığı zamanlarda bu sorunun çözümü konusunda olumlu bir adım atmış olması daha sonra devletleşmesiyle ortadan kalkmış ve AKP bugün, gerek söylemi ve gerekse yaklaşımı itibariyle doksan yıllık vesayet rejiminin yani devletin yerine geçmiştir. O nedenle bugün itibariyle de sorumlu odur ). Dolayısıyla ‘devlet kamu güvenliğini sağlamak bakımından silah ve şiddet kullanan meşru bir örgüttür’ ifadesi teoride doğru olsa bile Türkiye gerçeğinde doğru değildir. Değildir çünkü ‘kamu güvenliğinin’ ‘sağlanması gereken’ bir durum olması bizatihi devletin bir halkın doğal ve meşru haklarını baskılaması sonucu ortaya çıkmış bir durumdur. Yani sorunu yaratan ‘devlettir’ o nedenle de çözmesi gereken de ‘devlettir’. Devlet ve PKK arasında bir ‘simetri’ kurarak konuya her iki tarafın yanlışlarını eleştirerek yaklaşmak rahatlatıcı, sağduyulu ve gerçekçi bir tutum olabilir. Ama bu tutumun ne Kürt sorununun hakikatini anlamakta ve ne de çözümünde bir yararı olacağı kuşkuludur.

http://www.ozgur-gundem.org/yazi/134108/sorunu-yaratan-devlettir-cozmesi-gereken-de-odur