Bugün siyasetten azıcık uzaklaşmak istedim, ama yine de kıyısından köşesinden bir politik tavır sergilemek istedim günün anlam ve ehemmiyetine yönelik arzu ederseniz, keyifli ve düşünce yazısı yazmak istiyorum. Ne bir yerel siyaset içerir ne de ulusal bir siyaset...Aslına bakarsanız hep yazılması gereken köşe yazıları bu tarzda olmalı ya...Ama gelgelelim ülkemizde, bölgemizde, kentimizde olanlar düşünce yazılarından çok düşündürücü yazılar yazdırtmakta bana.

                Bugün herkesin deyimiyle "Sevgililer Günü". Biraz tarihçesine bakarsak; sevgililer günü, her yılın 14 Şubat günü birçok ülkede kutlanan özel gündür. Kökeni, Roma Katolik Kilisesi'nin inanışına dayanan bu gün, "Valentine" ismindeki bir din adamının adına ilan edilen bir bayram günü olarak ortaya çıkmıştır. Bu sebeple bazı toplumlarda "Aziz Valentin Günü" (İngilizce: St. Valentine's Day) olarak bilinir. Valentine kelimesi, Batı medeniyetlerinde hoşlanılan kişi veya sevgili anlamlarında da kullanılır...William Shakespeare, Hamlet adlı tragedyasında, 4. perde 5. sahnede, Hamlet'in aşkı, Ophelia bugün için şu türküyü söyler: Yarın bayram, Aziz Valentine Bayramı, erken uyanır herkes ben bir kadınım, gelirim pencerene eşim ol derim sana. Delikanlı kalktı hemen giyindi. Açtı kadına kapısını. Kadın girdi içeri, kadın girdi ama kadın çıkmadı dışarı...

                Günümüzde, bazı toplumlarda sevgililerin birbirine hediyeler aldığı, kartlar gönderdiği özel bir gün olarak devam etmektedir. Tahminlere göre 14 Şubat Günü, tüm dünyada 1 milyar civarında kart gönderilmektedir. Bunun yanı sıra hediye alımlarından kaynaklı piyasada satışlar artmaktadır.

                Neymiş Roma Katolik Kilisesi inanışına dayanan bir gün!  Adamlar dinlerini işte böyle dünyanın her yerinde bir şekilde yaşatıyorlar! Sevgililer Günü sevgiye yönelik değerlendirilse buna diyecek hiçbir sözüm yok. Çünkü bütün dinlerin temelinde sevgi vardır, saygı vardır, doğruluk vardır. İnsana hürmet vardır. Ama iş uygulamaya gelince dinler arasında inanılmaz bir çatışma vardır, kendi dinini kabul ettirme baskısı vardır, insanları sömürme, öldürme vardır. Bakın geçmişteki savaşları bir tarafa bırakıyorum. Günümüzdeki savaşlara lütfen bakın; Irak, Afganistan, Arap ülkeleri, Suriye kim veya kimler tarafından işgal edilmiştir? Bu işgalciler işgal ettikleri yerlerde neler yapıyorlar? İnsanları öldürüyorlar, yerlerinden ediyorlar, kadınlara tecavüz ediyorlar, insanları birbirlerine öldürtüyorlar. Neden? Çünkü dünyanın nimetlerini ele geçirmek ve sadece kendilerinin faydalanacağı bir dünya düzeni istiyorlar. Yani kısaca sermaye sahipleri dünyayı paylaşıyorlar!

                Sevgililer gününde sevgiyi ara ki bulasın. Herkes harıl harıl bir hediye almanın peşinde! Es kaza bugün de hediyesiz sevgiline gidersen onu kaybetme riskin var. Kısaca sevgi maneviyatı temsil etmiyor artık! Mutlak maddeye dönüştü! Eskiden her ağaçtan bir yaprağa kiremit diyen kızlar, şimdi işsiz zavallı gençlere acımıyor. Parası varsa, hediye alabiliyorsa ona değer veriliyor. Bunları yapamayanlara söylenen ise; “Sen neyin adamısın? Hediye bile alamıyorsun” diyorlar. Onun için gençler bunalımda.

                Oysa sevgi hiçbir kurla ölçülemeyecek kadar değerli bir hazinedir. Ne yazık ki bu hazineden mahrum milyonlarca genç var. Hiçbir zaman o yüce duygu ile kalplerini ısıtamayacaklar. Bizim dönemimizde kısmen de olsa vardı, diyebilen bir tek annemi hatırlıyorum 80 kuşağını...yani yürekleri gerçek aşkla, sevgiyle çarpan; "sol"un kırıldığı son kuşaktı belki de kalpleri sevgiyle çarpan... Sevgiyle çarpan kalp bambaşka bir his verirdi. İnsan yer çekim kanununa muhalefet yapar uçardı. Beyaz bulutların üstünde onca ağırlık nasıl dururdu? Sevgi için ne şarkılar, ne şiirler, ne özdeyişler söylenirdi. Bir de şimdiki şarkılara, sözlere bakın! Türkçede kullandığınızda bilgisayar otomatikman altını kırmızıyla çiziyor! Argo olarak algılıyor.

                Sevgimizi de kapitalist sisteme, markalara, pahalı arabalara kurban verdik. Sevmek eğer bunlar yoksa sevmek olarak kabul görmüyor. Aşk karın doyurmuyor diyorlar! Kapitalist sistem her şeyi kullanır. Dini, sevgiyi, saygıyı, milliyeti, düğünü, sünneti, aklınıza gelen her şeyi paraya çevirir. Maneviyatını siler! Günümüzde maneviyat diye bir kavram neredeyse kalmadı. Maneviyatı güçlü olması gereken anlayışın mensupları bile maddiyatçı oldu. Hatırlayın Ortaçağ’da papazlar cenneti pazarladı, parselledi, sattı! Yani dini para birimi yaptı! İnançlar fakirleri köleleştirme, kontrol altında tutma, onlardan her şekilde faydalanabilecek hale getirmede önemli dayanak oldu! Kısaca insanlar aldatıldı!

                Değerli dostlar; ne yapıyorsanız yapın para biriminiz samimiyet olsun. İçtenlik olsun. Bilir misiniz; sevgiyi hiç yaşamadan ölen insanlar var. Buna karşın kalbinde dünyaları içine sığdırabilecek kadar sevgileri de doyasıya yaşayan insanlar var. Bu insanlar her durumda mutludurlar. Bir bakarsınız durduk yerde sizin anlayamadığınız garip bir gülümseme dudaklarını süslüyorsa o içindeki sevginin yüze, göze, simaya yansımasından başka bir şey değildir. Sahi kaç kişi gerçek sevginin anlatımı imkansız sıcaklığını yaşamıştır. O insanlar gerçekten yaşamış insanlardır. Sevgiye dair küçücük bir şiirle veda edelim;

Aşk ikidir sevgi bir; Aşk yalan, sevgi gerçektir.

Aşk sudur, sevgi susuzluk. Bu yüzden sevgi hasrettir,

Özlemektir, beklemektir.

Asıl maharet: Susuzken suyu içmek değil

Karşısına geçip seyretmektir.

Aşk haykırmaktır, sevgi ağlamak;

Aşk açmaktır, sevgi katlamak.

Sevgi saklamaktır yüreğini, gözlerini ve de ellerini saklamak bahar geldiğinde…

Bir çiçeğe, yeşile, çimene âşık olamazsın ama seversin.

Arkadaşına âşık olamazsın ama seversin.

Toprağa fidanı aşkla değil Sevgiyle dikersin.

Sevgi için ölünür, aşk öldürür. Aşk kıskançtır, nankördür

Sevgiyi öldürür. Aşk Kabil’dir, sevgi Habil.

Aşkla sevgi aslında kardeştir babaları insandır, Adem’dir Aşk için şiirler yazarsın, şarkılar yaparsın; sevgiyi anlatamazsın. Çünkü yüreğine sığdıramazsın.

Kalbini aşka kapatabilirsin

Ama sevgiye kapatamazsın sevgi gizli, aşk aşikardır.

Yüz vermeyince unutursun sen aşığım diye daha kendini kandır.

Dedim ya sevgi gerçek, aşk yalandır.

Dahası da var: Aşkın gözü kördür, fazla naz aşık usandırır; aşk oyun, aşık oyuncaktır.

Sevgi ise yaşamdır, hakikattir.

Aşk aceledir, Sevgi usul usul sabırlıdır.

Acele işe hem şeytan karışır. Aşk ateşlidir

Çünkü hastalıklıdır. Sevgi ılıktır çünkü sağlıklıdır.

Velhasıl bu iki kardeşin hikayesidir.  Bu sadece küçük bir hikayedir Aşka (sen) ve sevgiye(ben) dair…