“Fırat abi ne diyorsun, kentte durum nedir, en son Haber Nöbeti için geldim ama bu eğlenceli bir iş, Amed’e bu sıralar eğlenceli iş için gelinir mi?”

“Gel be Hayko, tam da şimdi gelinir, hadi…”

Diyarbakır Büyükşehir Belediye Eş Başkanı Fırat Anlı ile telefon sohbetimiz 30 saniye ya sürdü ya sürmedi. Kemal, Fatma ve ben uçağa atladığımız gibi vardık Amed’e.

Yeni yapılan havaalanı güzel olmuş. Keşke betona gösterdiği hassasiyeti çocuk hayatına da gösterseydi bu herifler…

Valizleri üzerinde yürüttükleri o bant bozulunca uzun süre dikildik ayakta, dışarı çıkmak vakit aldı.

Hal böyle olunca Cevahir daha fazla bekleyemedi, bir buket çiçek, yüzüne yansıyan heyecanıyla yanımıza, iç kısma vardı. Cevahir Selim Sadak’ın kızı, Belediyede kültür daire başkanıymış. Kültür dairesinde de mi eş başkanlık var bilemedim şimdi.

Gitmeden o kadar çok tehdit vardı ki koruma için görevlendirilen polisler karşılama heyetinden fazlaydı desem abartmış olmam.

Sur’da bir otelde yer ayırtmışlar. Fakat son anda daha güvenli olur diye Liv Hotel’e kırdık direksiyonu. Zaten Liv Otel’in sahibi Süleyman Demirtaş “Hayko gelin bizde kalın, otele harcanacak parayı da ailelere verirsiniz. Kırmayın beni” dediydi. İsabet oldu yani…

Aracı Savaş kullanıyor. Savaş da belediyede görevli. Fazladan koruma diye yollamışlar onu. 10 dakika geçmedi yoldaş, arkadaş olduk çocukla. Bebeği üç buçuk aylık olmuş.

‘Salyangoz’ hem cuma hem cumartesi oynanacak. Fırat abi vicdansız çıkmış, 50 TL fiyat biçmiş biletlere. Öğrenci 30 TL ama.

Sadece Amed merkezden değil çoğu ilçeden, başka illerden akın akın insan gelmiş. Biletler çoktan tükenmiş. 330 kişilik Belediye Tiyatro Salonu’nda 400 kişi sıkışmış. Merdivenlere oturamayanlar ayakta bekliyor.

Yüreğim deli gibi çarpıyordu sahneye çıktığımda.

Kentin çocuklarına kıymışlar daha yeni… Düğün bile yapılmıyor uzun zamandır.

Çıktım anlattım işte. Salyangoz olmanın getirdiği ne kadar hal varsa anlattım.

Vallahi güldük, yalan yok. Gülmeye ihtiyacı olan insanların gülmesi gerektiği gibi güldük karşılıklı. Final biraz hüzünlüdür benim oyunun. Sonra ağladık ulan, ayıp mı?

İkinci gün, ilk günden bile kalabalık. Sibel (Yiğitalp) de gelmiş. Sibel vesiledir bu organizasyona.  Nursel Aydoğan var sonra vekillerden. Meral Danış ilk gösteriyi izleyince “Mutlaka gidin”demiş onlara.

Bazen olay yeri kalabalık olur ve yıllarca tartışırız ya hani. Hrant’ın, Berkin’in, Tahir’in cenazeleri gibi hani. Yunus sesidir insanları olay yerine çağıran ya hani… O yüzden geldim olay yerine dedim. Duydum dedim…

Belki 10 dakika ayakta birbirimizi alkışladık oyun bitiminde. Yazıyla anlatamam sanki. Yüreklerimiz birbirine dokundu, çoğaldık o an…

Kaç buzdolabı ediyor 30 bin TL?

Fırat abi doğru yapmış, 30 bin TL’ye yakın para toplanmış iki günün sonunda.

Kaç buzdolabı ediyor 30 bin TL?

Evleri yıkılmış, sağlam kalan duvarlara “Seni seviyoruz uzun adam” yazılmış enkazlardan buzdolaplarını alamamış Sur halkı. Havalar sıcakladı. Bir göz odaya sığınmış kalabalık aileler olmayan yiyeceklerinin yarısını da bozulmasın diye buza yatırıyor.

O ailelere buzdolabı alınacakmış parayla.

Belki…

Beko, Arçelik, Vestel… Belki bu yazıyı okursa bir o kadar da buzdolabıyı kendileri gönderirler.

Kardeş Türküler, Bandista, Bajar… Belki hemen yarın olay yerine gitmek için sıvamışlardır kolları.

Belki Cizre’ye gider Cem Yılmaz.

Belki Nusaybin için çoktan valizi toplamıştır eli kalem tutan vicdanlar.

Psikologlar, karikatüristler, aşçılar, işçiler belki davranmıştır şimdiden.

Yapacak o kadar çok iş var ki belki de yunus sesi harekete geçirmiştir çoktan kalabalıkları?

Belki de Fırat abinin, Cevahir’in telefonları susmuyordur.

Belki zalime inat olsun diye olay yeri kalabalık olur.

Sadece cenazelerde değil, dayanışmada da çoğalır meydanlar.

Belki…