Bir ilin müftüsünün, kendisine Mercedes satın almak için camideki halı, tablo gibi kimi değerleri eşyaları sattığı iddiaları üzerine gecikmeli de olsa soruşturma başlatılmış.

Hangi dinden olursa olsun bir din adamının, cemaatine, iyilik, doğruluk, insanlık üzerine vaaz verme gibi bir misyonu vardır. Durum böyleyken neden bir din adamı, kendisine lüks araba almak için camideki değerli eşyaları satma gibi bir suçlamayla karşılaşabilir? Acaba bizzat Diyanet İşleri Başkanı Mehmet Görmez’in, devlet kasasından yani bizim vergilerimizden lüks Mercedes satın alabilecek noktaya gelmiş olması, müftüyü cesaretlendirmiş olabilir mi?

Malum, Görmez’in, en nihayetinde tepkilere dayanamayıp pahalı lüks Mercedes aracını iade edeceğini açıklaması üzerine Cumhurbaşkanı Erdoğan, kendisine zırhlı Mercedes vereceğini ‘müjdelemişti’. Bu zırhlı Mercedes de bizim vergilerimizle finanse ediliyor, fakirleşmemiz pahasına bilesiniz.

Ardından vatandaştan toplanan vergilerle zar zor içi doldurulan devlet kasasının başındaki isim olan Maliye Bakanı Mehmet Şimşek, Görmez’e verilen zırhlı Mercedes üzerinden lüks makam araçları için harcanan 3,3 milyar TL’yi  “çerez parası” diye tanımlayarak, hazmı mümkün olmayan bir tartışma başlattı. Gelen tepkiler üzerine Şimşek’in bakanlığı, sözüm ona bu sözlerini açıklığa kavuşturmak için, “Buradaki ‘çerez’ harcamanın küçüklüğünü ifade eden yani yük getirmeyen benzetme olarak kullanılmıştır.” dedi. İkinci açıklama birincisinden de felaketti.

MHP’li Adan, “çerez parası” ifadelerine, “Vicdan fukarası” yanıtıyla en doğru tepkiyi veriyordu. Adan devamla, Şimşek’in, çerez parasına indirgediği makam araçlarına harcanan 3,3 milyar liranın, bir ülkenin gelişmişlik düzeyinin önemli göstergeleri arasında yer alan Sağlık Bakanlığı ile diğer bazı bakanlıkların bütçelerinin de üstünde olduğunu hatırlatıyordu.

Bir ülkenin fakirliği, o ülke yöneticilerinin lükse olan aşırı düşkünlüğü buna karşılık vatandaşın giderek hayat standartlarının düşmesiyle ölçülebilir. Keza, çalışan nüfusun neredeyse yarısının 700 TL ve altı aylık gelirle geçinmeye çalıştığı Türkiye’de, lüks BMW araçlarının satışı dünya rekoru kırıyorsa biliniz ki o ülkede haksız kazançla zenginlik dip yapmıştır, önlem alınmazsa ülke iflasa kadar gider. Sonra da kendinize sorarsınız, “Neden demokrasilerle yönetilen ülkelerde lüks makam araçlarının sayısı çok sınırlıdır, rüşvete karışan siyasetçi de, işadamı da, gazeteci de asker de olsa, işlediği bu büyük suçtan dolayı yargı önünde hesap verir de, bizde vermez?” diye.

Ama yine gidip sandıkta, sizin sırtınızdan zenginleşen ve bu haksız zenginleşmeye yandaş kesimleri ortak eden partiye oy vermeye devam edersiniz. Belki de bunun en önemli nedeni, diğer siyasi rakiplerin, sizlerin aş, iş sorunlarınızı daha da ağırlaştırmasından korkuyor olmanızdır.

Konda’nın, bir yabancı kuruluş için nisan ayında yaptığı ve MHP hariç diğer tüm partilerin seçim beyannamelerini açıklamalarından sonraki ankete göre, temel hareket, büyük seçmen kitlesi ile AKP arasında oluşuyor ve bu durum siyasetteki rekabet eksikliğinin hâlâ aynen devam ettiğine işaret ediyor.

Konda devamla şu tespiti yapıyor;

“Toplumda hoşnutsuzluk artmakta, iktidar partisinden bir çözülme gözlenmektedir ama, iktidar partisinden çözülen seçmen henüz bir başka partinin fikri veya duygusal cazibesine kapılmadan kenarda ya da gri alanda beklemektedir.”

Belki de “çerez parası,” tartışması, bardağı taşıran son damla olur, kenarda bekleyenlerin tercihlerini 7 Haziran’da diğer partilere yöneltebilir. Türkiye’de çoktandır cüzdanın cazibesi vicdanları öldürdü. Aslolan demokratik çözümlerdir, böyle bir arayış ise henüz bizde yok.