Yanlış! Mehmet Nihat Ömeroğlu istifa etmemeli. Yerinde kalmalı. Sayın Ömeroğlu’nun, beş yardımcısından sadece birisini kendisi gibi Hrant Dink’in cezalandırılması yönünde oy kullanan hâkimlerden seçmiş olması ise affedilemez. Beşini de o 16 Yargıtay hâkimi arasından seçmeliydi. Hatta bu zorunlu tutulmalıydı Meclis tarafından. Ombudsmanlık seçimini düzenleyen uyum kanununda “Ombudsman ve yardımcıları, kamuoyunda ses getirmiş en milli davada, en milli kararları alarak, devletin ve Türklüğün bölünemez bütünlüğü yönünde hüküm veren hâkimler arasından seçilir” denmeliydi.

36 başvuru yapılıyor mesela şu ombudsmanlık işine. Süreci hiç mi tahlil etmediniz? İçlerine Durmuş Yılmaz gibi parlak kariyeri ile “kafa karıştırıcı” isimler de sızmış. Ama o akıl var ya, o İttihat’tan beri sarsılmadan, şaşmadan duran, ne istediğini iyi bilen, vakur, Türklükle onurlandırılmış, o olmadı Osmanlılıkla muhteşemlendirilmiş o akıl, hiç şaşmıyor. Gidiyor en muhteşemini, kendine göre en mükemmelini tanıyor, buluyor ve seçiyor. Akıl, akıl yetmezse ulusal sağduyu. Merkez Bankası’nı iyi yönetmek mi, yoksa Türklüğü Hrant Dink gibi tehlikelerden korumak mı? Şimdi siz şu on senede biraz gevşediniz belki, muhtemelen yanlış yanıtlar verebilirsiniz. Ama o akıl vermiyor. Doğrusunu biliyor. Devletin bekasının hangi kritik noktada, nasıl korunacağını iyi biliyor. Hiç şaşmıyor.

Hrant Dink’in 301 davasında sözüm ona evrensel hukuk ve vicdan safsataları yönünde ve sözde bilirkişi raporlarının sözde “suç yoktur” tesbitine dayanarak beraat yönünde oy kullanan sözde yargıçlar ise, eksiksiz tenzil-i rütbeye uğruyor. Her şey olması gerektiği gibi. Bir AB normunu bile böyle millileştiren bir ülkenin sırtı asla yere gelmez.

Hıristiyanların ve Türk ol(a)mayanların eksiltilmesi ve yokluğu üzerine kurulmuş bir devlet bu, sokakta bulunmadı. Bu mermer gibi zemin üzerine sizin sözde evrensel ahlakınız tutmaz. O ombudsman senin benim değil ki, neyine itiraz ediyorsunuz! Neyin peşindesiniz? Bu ne cüret! Herkesin eşit olduğu, bir Ermeni’nin ombudsman olabildiği bir ülke mi düşlüyorsunuz? Düşleyin. Bunu biz değil, belki bizden çok sonra yoldan çıkacak çocuklarımız yapacak, buna inanıyorum. Ama henüz değil.

Geçin bunları! Sayın Ombudsman koskoca Yargıtay hâkimi. Vesayete karşı. Alkol ve sigara kullanmıyor. Kapı gibi CV’si var. Bu da yetmemiş, bir Ermeni ile Sarıyer’de komşu olabilecek kadar yüksek gönüllü. Bunu sorun etmeyi bırakın, sanki olumlu bir şeymiş gibi içine sindirebilmiş. Pastanın çileği gibi. Hele hele, Hrant Dink’in katline, koskoca bir devlet hâkimi olarak resmen üzülmesine ne demeli? En son Fazıl Say Müslüm Gürses’in hastalanmasına üzüldüğünü söylediğinde bu kadar sarsılmıştım. Yerin dibine geçtim. Ontolojik hakirliğimle yüzleştim. Ama hiç olmazsa utanamaz mıyım? Bana gösterilen hoşgörü karşısında biraz olsun değişip, şu ülkede önüme hoşgörüyle atılan lokmayı hak etmek için bir şeyler yapamaz mıyım?

Kendimce yaptım. Zaman su gibi akıp gidiyor. Biliyorsunuz, bir yargıç kolay yetişmiyor. Ömeroğlu’nun görev süresi bitince ne olacak? Devlete karşı bireyi hangi devlet adamı koruyacak? Kendimce bir çözüm yolu buldum.

İki gün önce milli yargımız muhteşem bir karar daha alarak milli birlik ve beraberliğimizin cıvatalarını iyici sıktı. O cıvatalar arasında beş gencin ezilmiş olması ise sadece bir teferruattır. Dicle Üniversitesi’nde okuyan beş öğrenci, aynı üniversitede okuyan arkadaşları Aydın Erdem’in öldürülmesini ve suçluların kayrılmasını protesto gösterisine gittikleri için örgüt üyeliği ve propagandası suçlamasıyla toplam 54 yıl dört ay hapse mahkûm edildiler. Aydın Erdem’in katili veya katilleri ise, onca delile rağmen bulunamamıştı. Dava takipsizlikle sonuçlanmıştı.

Bir sonraki ombudsman seçimlerinde bu davanın dikkatlerden kaçmayacağını umarım. Çünkü devlet yönetmek hassasiyet, şüphe kaldıracak bir iş değildir; ciddiyet ister, milliyet ister.

[email protected]