http://www.sabah.com.tr/yazarlar/babaoglu/2015/11/20/rezil-bir-dunyaya-rezil-olunur-mu

Gerçi linkini verdim, bakarsınız, ama  ibreti alem için şu satırları bir kez daha okuyun:

“Kaç kuşak böyle yetişti... Gazetelerini açıp şöyle bir göz gezdirince yüzleri buruşur, "cıh cıh"lamaya başlarlar ve "yine dünyaya rezil olduk" diye söylenirler. Tabii "dünya" dedikleri, "Batı dünyası"nın kısaltılmış halidir.  Yoksa Filistinlilere, Şilililere, Meksikalılara rezil olduk diye hayıflanacak halleri yok!  Mesela düşünüyorum da... 

Cezayir'in bağımsızlığını tanımak üzere 1958'deki BM oylamasında Türkiye'nin "çekimser" kalmasından utanan kaç beyaz Türk çıkmıştır?  Zaten olayları Fransız gazetelerinden tercümeyle takip ediyorlardı ve "Fransız kalmak"tan çok memnundular.
Asıl korktukları Cezayirliler değil, Fransızlar karşısında utanmaktı. 

Peki neden?  Böyle eğitildiler de ondan.  Tabii buna eğitim demek doğru mu, emin değilim. Şartlanma demek belki daha anlamlı.  Değer ölçütü, mahcubiyet kıstası olarak önlerine bu konuldu! (Bütün geleneksel kriterleri ilga edip yerine de bir şey koymayınca, ne idüğü belirsiz ezikliklerin ve soyut sloganların eline kalıyorsunuz işte!) Sonunda bu bakış büyüdü, yayıldı, medyayı ve toplumsal zihniyeti kuşattı.
Öyle ki, yolsuzlukları, tecavüzleri, cinayetleri, siyasal-sosyal yamuklukları falan bir yana bıraktım; basit bir su kesintisinde bile "dünyaya rezil olmak"tan bahseder olduk.  Hani Batı'nın haberi olmasa, ortada bir problem yokmuş gibi! 
 

Dünyanın nasıl rezil bir yer olduğunu nihayet anlamışızdır diyordum bir süredir.
Bu tayfa hiç değilse "dünya zaten rezil bir yer" diye düşünür böylesi yavelerden vazgeçer sanıyordum.  Ama yok! Milli maç sırasındaki ıslıklamalar medyada yine aynı kafayla yorumlandı.  Yahu bırakın dünyayı da, kendi edep kriterlerinizi cesaretle ortaya koyun! Oradan tartışalım. O Batı'nın UEFA'sı ülkende terör saldırısında katledilenler için formana siyah bir bant takmana bile izin vermemişti, nasıl unuttun?  Dün Twitter'da bir genç; "bırakın bu eziklikleri; dünya artık rezil olunacak bir yer değil, bunu anlayın" diye haykırıyordu.  Yerden göğe haklıydı!
Tek itirazım şu ki, o "artık" fazla!  Şimdi şimdi bunu anlamayan kalmıyor, kalmayacak“!

Peki şimdi burada o „Batı’ya, ve onların içerdeki uzantısı durumunda olan o  „Beyaztürklere“ ilişkin yazılanlar, yanlış mı, haksız mı?

Yerden göğe kadar doğru ve haklı!  E, o zaman sorun nerede? İşte mesele!...

Sorun şu ki, „Beyaztürkleri“ eleştirirken haklı pozisyonda olmak, onlar için yazıp söyledikleriniz doğru olması  sizin o „Beyaztürk“ duruşuna karşı bir reaksiyon olarak ortaya çıkıp, kimlik oluşturma sürecinde  aynı duruşun “zıttını“ üreterek „Siyahtürk„ bir kimlikle ortaya çıkmanızın gerekçesi olamaz, böyle bir kimlik sizi  haklı yapmaz!... Bu durumda öteki ne kadar haksızsa, siz de, haksızlığa karşı çıkıyorum derken gene aynı şekilde haksız konuma düşmüş olursun!... İşte melele bu paradoksu kavrayabilmekte… Neden mi, nasıl mı?...

O an orada Fransa'daki terör olayının kurbanları anılıyor, bitti!!... Bunun aması maması, “Beyazı-Siyahı” olmaz!!... Neymiş efendim, "ama o Batılılar da şunu yapmışlar da, bunu yapmışlar", veya Beyaztürkler şöyleymişte böyleymiş!...  Bunlar o an-saygı duruşu esnasında- ıslıklayarak veya slogan atarak (bu slogan “şehitler ölmez vatan bölünmez” de olsa)  yapılan saygısızlığın gerekçesi olamaz!...

Peki o zaman neden "PKK terörünü" lanetliyorsunuz?... Onlar da yaptıklarını "ezilenlerin milliyetçiliği haklıdır" "ilkesine" dayanarak yapmıyorlar mı?!!... -hatta daha da ileri giderek bütün o cinayetleri  sosyalizm adına yapmıyorlar mı... “Emperyalizme” ve “Beyaztürk rezilliğine” karşı çıkacağız derken buna-bunlara- reaksiyon olarak doğan “Siyahtürk” bir ruh halini-“Siyahların” tepkisel duruşunu haklı mı bulacağız?... 
 

Ben, “Siyahları” siyah oldukları için değil, onlar kendi içlerinde tıpkı ana karnındaki o çocuk gibi Hak’kı barındırdıkları için, “Beyazlar” Hak’sız olduğu için destekledim... Yoksa, “Siyahlar” da kendi nefislerinden dolayı-“Siyah” oldukları için haklı değiller!!... “Beyazlar” ne yapıyorsa sen de onu yap, ama ne imiş, senin yaptığın onlara karşı bir reaksiyonmuş!.... Bu anlayış, bu duruş seni Haklı yapmaz!!... Haksızlığı kendi içinde yoğurarak Hakkı temsil eden yeni bir sentez yaratacaksın, ancak o zaman, kendinden dolayı değil, ortaya çıkan bu sentezden dolayı Haklı olduğun, Hakkı temsil ettiğin anlaşılır...
 

İşte ben bunun için ideoloji zihinsel bir virüstür diyorum!... Sadece şu yazı, buradaki mantık bile virüsün bünyede yaptığı tahribatı göstermeye yeter!... 
 

Biz neler gördük neler!... Yıl 1970-71 olabilir... Bizim “solcu-devrimci” arkadaşlar bir gün bir "faşisti" yakalamışlar önce  ODTÜ'de yurtların yanında kalörifer dehlizlerinde, sonra da - lojmanlar vardı o zaman oraya getirmişler konuşturmak için işkence yapıyorlar!... Tırnakları mı sökülmedi, neler yapıldı neler!... Bütün bunlar sosyalizm adına, ilericilik, devrimcilik adına yapılıyordu!... Bütün bunlar, "ama onlar da şunu şunu yaptılar" adına, bunların intikamı için yapılıyordu!.. Bu anlattığım olay basit birşey, ya Stalin'döneminde öldürülen milyonlar?... Ezilenlerin reaksiyonunu devrimcilik olarak anlayan zihniyet, ezilenlerin yaptığı aşırılıkları haklı bulan mantık hiçbir şekilde mazur görülemez...
 

Dikkat, hastalık muazzam bir hızla yayılıyor... Bir ideolojiye karşı mücadele etmeye çalışırken başka bir ideolojiye teslim olmak sizi kurtarmaz! Hakkı adaleti savunmak için insan olduğunuzu hatırlayın yeter!... “Beyaztürk’e” karşı çıkacağım derken “Siyahtürk” olmanın dayanılmaz çekiciliği, “haklılık duygusu” sizi  yanıltmasın!... Bu türden reaksiyonist-rövanşist duygusal tepkilerle “yeni Türkiye” falan inşa edilemez... Yazık oluyor, gerçekten yazık oluyor!... “Kimse yok mu, kimse kalmadı mı o tarafta”!...