Türkiye en önemli sorunlarından birinin tartışıldığı bir dönemece girdi.

  İzleyebildiğim kadarıyla birkaç yayın kuruluşu ya da birkaç kişi dışında, olaya iyi niyetli ve olumlu bakılıyor. Sorunun mutlaka çözümünden yana. Toplumun büyük bir kesimi olumlu şeyler söylüyor, yazıyor.

 Yıllarca çözümlenmeye çözümlenmeye büyümüş bir sorunla karşı karşıyayız. O nedenle kolayca çözmek de, çok kısa sürede çözmek de zor. Ama olanaksız değil. Ancak sabır, özveri ve inatla çaba sarf edilmesi gerekir. Bıkmadan, usanmadan görüşmeler sürdürülmelidir.

Elbette kısa sürede çözülebilecek sorunlar var. Çözümü ertelenecek sorunlar da var. Çözülebilecek olanları öne çıkarıp yola devam etmek, en doğru yol diye düşünüyorum. Sorumluluk duyan herkesin şunu çok iyi bildiğine inanıyorum. Yıllardır binlerce insan öldü. Ölmeye devam ediyor. İnsanlar acı çekiyor, yürekler yanıyor. Analar ağlıyor. İnsan ölümleri bitmeli, eller tetiklerden çekilmeli. Evet, toplumun büyük bir kesimi barış istiyor.

  Demokrat duruş,bir sorunu çözümlerken çok önemlidir.Kişisel çıkar ve kariyerler,siyasi rant ve ihtiras değil.Genelin ve çoğunluğun taleplerine göre duruştur.Dil ve söylem çok önemli.Önemli bir konuda, ülke içindeki ve dışındaki derin güçlerin provokatif ,bozguncu tutumlarıdır.Bunun sorunun çözümünde çok dikkat edilmesi gereken bir olgu olduğu kanısındayım.

Görüşmeler başladıktan sonra çevremde bir çok insanla konuşma fırsatı buldum.Daha önceki süreçlerden farklı beklenti içindeler.İnsanlar çok umutlu.Bu nedenle süreci yürütenlerin omuzlarında büyük bir yük taşıdıklarının farkında olmaları gerekir.

  Evet yukarıda da belirttiğim gibi,yıllardır birikmiş bir sorun.Elbette zorlukları çok.Ama  asıl olan  zorlukları çözmek.Kolayı herkes çözebiliyor.

 Gazeteler,televizyonlar,toplumda büyük bir kesim Kürt sorununu konuşuyor.İnanıyorum ki,daha çok konuşulacak. Yazılıp çizilecek.İşi sulandırmamak ciddiyetini ve önemini kaybetmemesi için bir Karadeniz fıkrasıyla yazımı tamamlamak istiyorum.

 Karedeniz'de bir kent futbola çok düşkün.Takımları Süper Lige çıkıyor.Stat sürekli doluyor.Ama deneyimleri olmadığı için iyi tezahürat yapamıyorlar.Yöneticiler bu sorunu çözmek için,başka bir kentten bir amigo getiriyorlar.Amigo maçtan önce, ben seyircilerimi biraz çalıştırayım diyor.Seyirciler geliyor.Amigo karşılarına geçip,beni takip edin diyor.Sağ elimi kaldırınca bizim takım lehinde tezahürat.Sol elimi kaldırınca karşı takım aleyhinde tezahürat.İki elimi kaldırınca Sessuzluk.Maç başlıyor.Amigo sağ elini kaldırıyor,ya ya ya şa şa şa bizim takım çok yaşa diye stat yıkılıyor.Sol elini kaldırıyor,yuh-muh aleyhte tezahürat .Sonra amigo iki elini birden kaldırıyor.Sessuzluk,Sessuzluk diye stat inliyor.

 O nedenle bizlerde SESSUZLUK içinde bekliyoruz. Ancak çözüme taş koyanlara, bozmak isteyenlere, ellerimiz omuzlarında bekliyoruz.

  Özgür, eşit ve barış içinde bir arada yaşadığımız demokratik Türkiye özlemiyle.