Türkiye Öğretmenler Sendikası (TÖS)  8 Temmuz 1965 yılında kuruldu.

         Soğuk savaşın,en sert biçimde sürdüğü yıllardı. Her türlü  gerici saldırılara ve baskıya rağmen mücadele ettiler. Yiğitçe direndiler. Büyük yürüyüşler düzenlediler. Sözlü,yazılı uyarılarda bulundular. Çağdaş bir eğitim anlayışı,yaşam koşullarının  iyileşmesi ve insanca yaşamak için ,kararlı  bir şekilde mücadele ettiler. O nedenle TÖS, Türkiye'de sendikacılık sürecinde, en başarılı bir kaç sendika arasında yerini aldı. TÖS' ün  çalışmaları ve mücadelesi kitaplara sığmaz.Bu çalışmalardan korkanlar,1971, 12 Mart "askeri darbe " döneminde TÖS' ü kapattılar. Ben boykotun ellibeşinci yılında ve öncesinde yaşananları aktarmaya çalışacağım.

         Aslında bu bir grevdi. İş bırakma,hatta genel grevdi. 1961 Anayasası ,kamu görevlilerine grevi yasaklamamıştı. Yasalara, özel yasak getirilerek grev hakkı yasaklanmıştı. Öğretmenlerin ve eğitim çalışanlarının büyük sorunlar yaşamaması, işinden, aşından olmaması için "BÜYÜK ÖĞRETMEN BOYKOTU" diye adlandırılmıştır. Boykot öncesi, çalışmaların bir kaçını ve çalışma anlayışlarını aktarmak istiyorum.TÖS 4-8 Eylül 1968 yılında "Devrimci Eğitim Şürası"  nı gerçekleştirdi. Bu toplantıya aile ve öğrenci temsilcileri de katıldı.Amerikan yardımı adı altında, sağlıksız, bozuk süt tozları çocukları zehirliyordu. Süt tozu içirilmesine karşı çabası boşa gitmedi.Eğitimde fırsat eşitliği, eğitim hakkının yaygınlaştırılması konusunda önemli katkılar yaptı.Çağdaş eğitim için, veliler, kamu oyu sürekli uyarıldı.Bu uyarı ve öneriler, yöneticiler tarafından karşılık görmüyordu.Bunun yanında,bir çok yürüyüş ve miting yapıldı.

          TÖS'ün 15 Şubat 1969 yılında yaptığı 40 bin kişilik öğretmen ve eğitim çalışanın "Büyük Eğitim" yürüyüşü.Büyük yankılar uyandırdı. Dönemin başbakanı Süleyman Demirel'in "yollar yürümekle aşınmaz " sözü bu yürüyüşte söylenmişti. Tarihede böyle geçti. En önemli olay. TÖS, 7 Temmuz 1969 yılında Kayseri'de  Alemdar Sinemasında, ikinci olağan kongresini topladı. Kendisini dindar ve milliyetci olarak tanımlayan , din adına hareket ettiklerini söyleyen pravakatörler. Saldırıya geçtiler.Kongrenin ilk günü kentin bütün ışıkları kesildi.Dernek binalarına ve bazı camilere zararsız patlayıcılar atıldı. Ayni zamanda vali ve güvenlik güçlerinin gözleri önünde sinemayı yakmak istediler. Bir buçuk saatlik boğuşmadan sonra. Askeri birliğin gelmesi sonucu.olaylar yatıştırıldı. Kongreye katılan delegeler apar topar askeri araçlara bindirilerek, Ankara'ya yolcu edildi.

            Bu ve buna benzer saldırılar,Sivas katliamı ,Maraş Katliamı, Çorum ve Çankırı'da yaşananların ön adımları olduğunu anlamamız çok zor olmasa gerekir.

           Bu olay karşısında bir çok il ve ilçe, boykot tepkilerini dile getirdiler. TÖS tabanından gelen kararlı, eylem talebi  sonucu. 15-18 Aralık 1969  da 4 günlük boykot  kararı alındı TÜRKİYE ÖĞRETMEN DERNEKLERİ MİLİ FEDERASYONU (TÖDMF) ve son gün .İLK OKUL  ÖĞRETMENLERİ SENDİKASI (İLK-SEN)nin katılımıyla eylem başladı.

             TÜRKİYE ÖĞRETMENLER SENDİKASI (TÖS)ün 55  bin üyesi vardı. Resmi kaynaklara göre, o dönem 170 bin civarında öğretmen vardı. Yine Milli Eğitim Bakanlığı kaynaklarına  göre boykota 109 bin eğitim çalışanı katılmıştır.  Daha öncede belirttiğim gibi .Bu bir boykot değil iş bırakmaydı. Grevdi  hatta genel grevdi.

              1970, 15-16 Haziran eylemi ve olayları ve DİSK'in 1976 16-19 Eylül, DGM direnişinden daha etkin ve başarılı bir eylemdi.Emekçiler tarihine en başarılı grevlerden biri olarak geçmiştir.

               Başta TÖS başkanı Fakir Baykurt olmak üzere, emeği geçenlere  katılanalara ve  tarihe not düşenlere selam olsun .Sevgi ve saygılarımızla.