Tüm Ülke olarak Soma’daki maden faciasının dehşetini yaşıyoruz!

Üç kuruş için, akşama eve, sofraya bir somun ekmek getirebilmek için, çaresizce bile bile ölüme; kör-karanlık tünellerde kazma sallayan yoksul ve çaresiz insanların büyük bir facia ile noktalanan hazin öyküsüne tanıklık ediyoruz hep bir arada.

Aslında maden ocaklarının zifiri karanlık tünellerinde toprağa vurulan her kazmanın yeni canlar için yeni bir mezar yerinin kazıldığından bihaber, çaresiz ve emeği çalına zavallı insanların öyküsüne tanıklık ediyoruz.

Sermayenin insan yaşamını nasıl da akıl almaz bir vicdansızlıkla hiçe saydığının ve ölümün adeta sıradan bir rutine bağlandığının kabul edilemez kısırdöngüsüdür bu tanıklık ettiğimiz.

Vicdanlar kurumuş, gözler kör, kulaklar sağır!

Herkes bir suçlu aramaya kalkışacaktır muhakkak, oysa suçluları ve katilleri her gün gördüğümüzü, bildiğimizi, çarşıda, sokakta; yani yaşamın her sahasında onlarla karşılaştığımızı bile bile katilleri arıyoruz .
Anlamsız bir basiret bağlanması ile yeni yeni suçlular bulmaya çalışıyoruz. Kendi vicdanımıza hapsettiğimiz katilleri hiçbir yasanın ve hiçbir kanunun önüne çıkartma cesareti göstermeden sonsuza dek içimize hapsediyoruz.
.

Anlık ve büyük öfke patlamaları ile tıpkı bir balon gibi oluyor tepkilerimiz.

Muhalefet öfke ile iktidara yüklenecektir, iktidar hangi mantıkla olduğu anlaşılmaz bir şekilde adeta madenlerin peşkeş çekildiği özel sektörü sorgulayacaktır iş işten geçtikten çok sonra.

Oysa ateş düştüğü yeri yakıyor işte, bakmayın bizim anlık vicdan sızlamalarımıza.

İnsan yaşamını hiçe sayan sermayenin ve kapitalist sistemin sayısız cinayetlerinden bir tanesi olarak kimi hafızalarda kalacak ve kısa süre sonra Soma’da unutulacak.

Bu coğrafya binlerce yıllık tarihinin getirmiş olduğu vicdansız bir alışkanlıkla artık ölümleri sıradanlaştırmış durumda.

Kürtler ölür, Ermeniler ölür, aleviler ölür, Rumlar ölür, aydınlar ölür askerler ölür, işçiler ölür, kadınlar ölür, çocuklar ölür… Tüm bu ölmelerin katillerin cinnet yansımalarından mütevelli işlenen birer cinayet olduğunu göz göre göre bir anlamsız “kadercilik” acizliğine bağlamayı yeğleriz.

Hesap sorduğumuz tek bir şey var o da vicdanlarımızdır.

Soma ilk olmadığı gibi, son da olmayacaktır. Yaşam yine bizi kısırdöngüsünde savurmaya devam edecek, her gün yeni ölümlere yol vermek adına kazmalar sallanacak, yoksullar hep ölecek, katiller ise hep aramızda olacaklar!