Son günlerde Kürt illerinde yıllardırAKP'den desteğini esirgemeyen bazı büyük aşiretlerin akın akın HDP'ye doğru yürümeleri siyasetin çehresini ve yönünü değiştireceğe benziyor.

Aslında epeyce bir süredir HDP'nin 7 Haziran genel seçimlerine oldukça etkili ve yoğunluklu bir şekilde hazırlandığını ve özellikle kitlesini bu noktada ciddi şekilde eğittiği bilinen bir gerçek, yani HDP bu seçime oldukça profesyonelce hazırlanıyor demek mümkün.

Bölge dinamiklerini iyi okuyan, bölge insanının hassasiyetlerini iyi bilen ve aynı zamanda bölgede saygınlığı olan, Kürtler arasında "ru spi" yani aksakallı olarak kabul gören şahsiyetler birer kanaat önderi misyonu ile gerek bölgenin ve gerekse Ortadoğu'daki tüm Kürtlerin ortak paydalarını özümseyip benimseyerek aşiretlerin kapılarını çalıyorlar.

Ama aşiretlerin AKP'den kopuşunu tetikleyen kuşkusuz ki başkaca da sebepler yok değil.

Özellikle Roboski olayı ile AKP'ye duyulan kuşku, Kobani geriliminde Erdoğan'ın Gaziantep'te adeta bir temenni edası ile söylediği:"Kobani düştü, düşecek!" sözleri bu kuşkuyu nerdeyse tüm Kürtlerde öfkeye dönüştürdü.

Nitekim Kobani'de Kürtler IŞİD çetelerine karşı Dünya insanlık tarihinin en şanlı mücadelesini vererek Topraklarının işgaline IŞİD'e el altından yapılan onca desteğe rağmen izin vermediler.

Bu kırılmadan sonra denilebilir ki AKP için Kürt illerinde çöküşün de başlangıcının fitili adeta ateşlendi.

Kürtler tercihlerini HDP'den yana kullandıkça iktidar cephesinde ve Ak Sarayın mukiminde bir telaş ve bu telaşla karışık bir öfke patlaması da kendini dışa vurdu.

Öyle ki 3 yıldır çözüm sürecinde onca olumsuzluğa rağmen gelinen noktayı hiçe sayıp adeta süreci hiçe sayan Cumhurbaşkanının açıklamaları ve kendisi ile çelişen "Kürt sorunu yoktur" söylemi bu öfke ve çaresizliğin eserinden başkada bir şey değildi.

HDP'nin ısrarla hedef gösterilmesi özellikle batı illerinde HDP'ye yönelik onlarca saldırının yapılmış olması ülkenin Doğusunda Kürtler arasında farkında olunmadan bir kenetlenmeyi beraberinde getirdi.

Ve hatta halk arasında kendiliğinden saldırıların aslında HDP'den öte Kürtlere yönelik saldırılar olduğu düşüncesi hızla yayılmaya başladı, kaldı ki Devletin kolluk güçlerinin ve mülki amirlerin yapılan bu saldırılara karşı sessiz kalması bu ayrışmayı ciddi şekilde etkileyen bir noktaya doğru insanları sürükledi.

İşte bu çalkantılar içinde bölgede gerek bireysel ve gerekse aşiretler bazında AKP'den HDP'ye ciddi göçler başladı.

Özellikle Batman, Urfa ve Adıyaman bölgelerindeki bu geçişler seçimin sadece bölgedeki kaderini değil, Ülkedeki kaderini de etkileyecek niteliktedir diyebiliriz.

Daha önce Tarım bakanı Mehdi Eker'in aşireti (Maladina) dan Batman'da 300 kişi ile HDP'ye geçişi ile başlayan bu süreç daha sonra Batman'ın en büyük aşiretlerinden olan Remiler, yani Ramanlıların katılımı devam etti; ki bu aşiret daha önce ANAP ve 12 yıldır da AKP ile beraber yürümüş ve meclise devamlı vekil sokan bir aşiret,bu açıdan oldukça önemlidir bu geçiş, aşiretin 50 bin civarında bir oy potansiyeline sahip olduğu söyleniyor.

Yine aynı şekilde Batman(Beşiri)'den AKP'den HDP'ye geçen başka bir aşiret te Aliki-Alikan aşireti oldu, bu aşiretin de bölgenin sayılı aşiretlerinden olup tahminen 20 bin civarında bir oy potansiyeline sahip olduğu biliniyor.

Hiç kuşkusuz ki bu geçişlerin partinin izlediği doğru starteji kadar başta Ahmet Türk ve bu dönemde HDP'ye geçen ve bölgedeki aşiretler üzerinde güçlü bir etkinliği olan Mir Dengir Fırat ve muhafazakar çizgiden Altan Tan'ın hakkını ayrıca teslim etmek gerekir.

Kanımca bu geçişleri sadece bir seçim manevrası olarak görmek yanlış olur, öteden beri HDP'nin durduğu eksende aşiretler ve feodal yapı arasındaki mesafeyi hesaba katarsak bu buluşmaların bir diğer anlamı da bir sosyolojik bir devrimin de yaşandığı gerçeğidir.

http://blog.radikal.com.tr/turkiye-gundemi/akpden-hdpye-asiret-gocu-ve-sosyolojik-bir-devrim-99991