Tıpkı o filmdeki gibi Türkiye...sivillerin polisle girdikleriAmerikanın bir şehrinde habire çatışmada öldüklerine tanık oluyoruz. 

Polis hep aynı savunmayı getiriyor, ilk önce onlar silahına davrandı, biz kendimizi savunuyorduk diyorlar. 

* * * 

Sonra bir sivil toplum örgütü, kafaya takıyor bu cinayetleri, dikkatli bir şekilde incelemeye başlıyorlar. 

Ortada çırılçıplak, devasa, korkunç bir gerçek olduğu anlaşılıyor. 

Ölenlerin tamamı siyahi Amerikalılardır ve profilleri incelendiğinde, polislerin de süper ırkçı kişiler olduğu görülüyor. 

* * * 

Bazen ben de Türkiye’de önümüzde böyle devasa korkunç bir gerçeklik durduğunu ve bunu görmemek için elimizden gelen her şeyi yaptığımızı düşünüyorum. 

* * * 

Hrant Dink’in katiliyle fotoğraf kuyruğuna giren polisler ve askerler... 

Ankara katliamından sonra yerlerde yatan ölülerin ve yaralıların üzerine atılan gaz bombaları... 

Gezide ölen Alevi çocuklar... 

Kürt kentlerinde uygulanan korkunç şiddet... 

Bütün bu olup bitenlerde, her devletin şiddet kullanan gruplara vereceği karşılığı çok aşan bir şeyler var gibi geliyor bana... 

* * * 

Kürtler, Aleviler, gayrimüslimler söz konusu olduğunda şiddet, devlet için, son çare olarak başvurulacak, tehlikeyle orantılı olarak kullanılacak bir araç olmaktan çıkıp, şevkle, aşkla başvurulan bir cezalandırma aracına dönüşüyor gibi görünüyor... 

Kaza kurşunları hep mi Alevileri, Kürtleri buluyor, hep bu ülkenin dinsel, etnik azınlıkları söz konusu olunca mı, istihbarat zafiyeti ortaya çıkıyor? 

* * * 

Bize hep aynı hikaye anlatılıyor, o Amerikalı polis gibi, bizim güvenlik güçleri de; ilk önce onlar tetiğe bastı, onlar saldırdı, onlar şiddet kullanırken bu ölüm olayı meydana geldi diyorlar... 

* * *

Alevi bir ailenin kızı olan, 24 yaşındaki Dilek Doğan’ın evinde polis kurşunuyla öldürülmesinin ardından da aynı hikayeyi anlatıyorlar... 

Doğan’ın abisi polisin silahını elinden almak istemiş, o kargaşada Dilek vurulmuşmuş... 

* * * 

Geçen gün dava dosyasına giren kamera kayıtları bize tam tersini gösteriyor. 

Ortada hiçbir şey yokken, gencecik bir insanın öldürüldüğünü, bu korkunç acı karşısında ne yapacağını bilemeyen anne, babanın, abinin polise “mukavemet” ettiğini görüyoruz. 

* * * 

Doğan yerde kanlar içinde yatarken bile polislerin ilk tepkisinin, ilk uğraşının ambulans çağırmak falan olmadığını, cinayete tepki gösteren aile fertlerini kelepçelemeye çalıştıklarını görüyoruz... 

* * * 

Bu “kaza kurşunları” hep aynı insanları vuruyor...