AKP’nin hukuk tanımazlığı yeni bir evrede. Türkiye’nin en çok satan gazetesi Zaman’a devletleşmiş AKP iktidarının bu kadar fütursuzca el koyabilmesi, bu iktidar zamanında artık bir meslek haline gelen profesyonel kayyımların gazeteyi batırmak üzere görevlendirilmesi, medya özgürlüğünün artık anayasal teminat altında olmadığını gösteriyor. Ülkenin en tepesindeki kişinin Anayasa Mahkemesi kararını tanımadığını bu kadar rahatlıkla söyleyebildiği bir ülkede sadece medya özgürlüğü değil, ifade özgürlüğümüzden en temel insan haklarımıza kadar hiçbir anayasal güvencenin kalmadığını da gösteriyor. 

Öte yandan, dizginlerinden boşanmış bu baskı ve şiddet mekanizması, iktidarın çaresizliğinin de bir göstergesi. Sadece çaresizliğinin değil, korkusunun da! Her türlü muhalif sesten bu kadar korkan bir iktidarın varlığı, ancak saklamak zorunda kaldığı  suçların büyüklüğüyle anlaşılabilir. Bu ülke gerek tarihi gerekse toplumsal yapısı açısından böyle bir iktidarı uzun süre taşıyamaz. 

Zaman’a el konduğu gün CNN Türk’ün başına getirilen AKP yanlısı yönetici, Mirgün Cabas, Emin Çapa ve Mehmet Alkan’ın programlarını yayından kaldırdı. Geçen hafta içinde İMC TV ve BengüTürk TV’nin yayınları TÜRKSAT’tan çıkarıldı. Daha önceki haftalarda İpek Medya Grubu bünyesindeki tüm yayın kuruluşlarına el konmuştu. Cumhuriyet gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Can Dündar ve Ankara Temsilcisi Erdem Gül hapse atılmıştı. Anayasa Mahkemesi kararıyla tahliye olmalarına rağmen Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Dündar ve Gül’e yönelik hapis tehditleri hala devam ediyor. Mağduriyetlerini topluma aktaracak tüm kanalları kapatılan Kürt medyasına ve çalışanlarına yönelik baskı, şiddet, yıldırma ve gözaltılara dikkat çekmek için gazetecilerin Haber Nöbeti hala sürüyor.

Bütün bunlar bize şunu söylüyor: İktidar medyayı sustururken Zaman, Cumhuriyet, Bugün, İMC TV, BengüTürk TV, CNN Türk ya da Kürt medyası arasında hiçbir ayrım yapmıyor. Artık muhalif kesimlerin de, iktidarla mücadelede kendi aralarındaki ayrımları bir yana koyup dayanışmayı öne çıkarmalarını gerektiren günlerdeyiz… 

Yaşanan süreçte de gözlemleyebildiğimiz kadarıyla çok farklı ideolojilere sahip gazeteciler, siyasi parti temsilcileri, sivil toplum örgütleri baskıya maruz kalan meslektaşlarıyla dayanışma içinde. 

Bunlara dair pek çok işaretten bahsedebiliriz. Baskıcı iktidarın karşısında asla yan yana gelmeyeceği düşünülen farklı siyasal fikirlere sahip insanlar, kurumlar, siyasi partiler fikir özgürlüğü ekseninde seslerini yükseltmeye başlıyor. Baskılara maruz kalanlar birbirleriyle temasa geçiyor, diyalog kuruyor. 

Fakat tam bu noktada ana akım medyanın sessizliğinden de bahsetmek gerek. Havuz medyasını bir kenara bıraksak bile, mesela, Hürriyet’in internet sitesinde Zaman gazetesine hukuksuzca el konurken, “Zaman’da hareketli dakikalar” diye verilmesini, CNN Türk, Habertürk, NTV gibi kanallarda bu vahim olayın hiçbir şekilde konu edilmesini bir kenara not edelim. Ama gidişat belli. Baskı politikaları olmaksızın ayakta kalamayacağı belli olan bu iktidar kendi kapısına dayandığında, bugün Zaman gazetesine el konması haberini görmezden gelenlerin ya da geçiştirmeye çalışanların da bu koalisyona katılacağı günler yakın demektir…

İktidarın baskısı böylelikle özgürlükler zemininde karşıtını doğuruyor. Çaresizliğini ve korkaklığını baskıyla perdelemeye çalışan iktidar, aslında toplumun tüm kesimlerini karşısına alarak ve bu şekilde muhalif seslerin bir arada durmasını sağlayarak kendi sonunu hazırlıyor. Umut, tam da buradan geçiyor. 

PELİN CENGİZ / HABERDAR