Son günlerde tartışılan konulardan birisini, yeni kurulan HDP'nin nasıl bir misyona sahip olacağı ve marjinallikten kurtularak bir açılım sağlayıp sağlayamayacağı oluşturuyor. Malum BDP çizgisindeki partiler genelde kapatıldıkları için yeni adlarla varlıklarını sürdürdüler. HDP girişimi, BDP'yi daha farklı kesimlere açacak bir çatı yapılanma tesis etmeyi amaçlıyor. Öcalan'ın isteği ve talimatıyla şekillenen bu oluşumda sol/sosyalist renkler ağır basıyor. Teşkilatın ana gövdesini ve aktörlerini BDP'liler oluştururken farklı kesimlerden katılımlarla daha farklı bir siyasi parti görünümü oluşturulmaya çalışılıyor.

HDP'nin nasıl bir sorgulama ve eleştiri üzerinden ortaya çıktığı, halkın hangi kesiminin ihtiyaç ve taleplerinin parçası olduğu, neye tekabül ettiği belli değil. BDP Marksist-Leninist bir örgütün uzantısı olmasına rağmen kendisini 'sol parti' olarak adlandırmadı. Güneydoğu halkının sol veya sosyalist karakterli bir hareketi desteklemesi de çok mümkün değildi. Etnik milliyetçilik temelinde gelişen BDP farklı çizgiden gelen kişileri de Kürt duyarlılığı ekseninde bir araya getirdi. BDP'nin sol siyaset merkezli bir tartışma yaşadığına hiç şahit olmadık. HDP'nin Türkiye'de solun ihtiyaç duyduğu yapısal dönüşümü gerçekleştirmesi veya bu yöndeki beklentileri karşılaması da mümkün görünmüyor. O zaman bunun adı batıda solun üçüncü yol ile yapmaya çalıştığı gibi bir değişim çabası değil, BDP'nin Kürt milliyetçi algısını değiştirmeye yönelik bir imaj çalışması...

Bu tür bir parti, kitle partisi veya Türkiye partisi olamaz. Çünkü bu yöndeki bir değişim üç unsuru gerektirir. Birincisi elbette farklı toplum kesimlerinin desteğini almak ve geniş halk kesimlerine açılabilmek... İkincisi farklı kesimlerin meselelerini ihtiva edebilecek bir siyasi tasavvura ve fikriyata sahip olabilmek. Üçüncüsü, bu kesimleri kuşatacak bir siyaset tarzı ve üslubu geliştirebilmek...

BDP farklı kesimlere açılamadı, farklı kesimlerin meseleleriyle ilgilenemedi, farklı kesimleri kucaklayacak bir siyaset tarzı geliştiremedi. Şu anki görünümüyle HDP'nin bunu yapabileceğine dair bir emare görünmüyor. Marjinal kesimlere açılmak bir partiyi marjinallikten kurtarmaz.

Kimlik siyaseti yapan bir parti içine kimi alırsa alsın belli sınırlılıklara sahiptir. Kimlik siyaseti yapan birkaç oluşumu bir araya getirince ortaya kimlik siyaseti yapmayan bir yapı çıkmaz. Mezhepçilik, İslamcılık veya Kürtçülük yapan küçük grupçukların veya şahısların bir araya gelmesi kitleselleşme değil, kimlik siyasetinin daha da pekişmesi ve çeşitlenmesi durumudur.

Bir partiye farklı kesimden ve görüşten insanların katılması, o partiyi kitle partisi yapmaz. Bir başörtülü bayanın varlığı, tüm muhafazakar kitlenin desteği olarak görülemez. Toplum kesimlerinin desteğini almak, politika, üslup ve temsil açısından daha derin paylaşımları gerektirir.

BDP kendine özgü bir partidir. Yapıp ettiklerinden bağımsız bir toplumsal karşılığa sahiptir. Bugün BDP'nin dayandığı toplum kesimleri bir sorun üzerinden ortaya çıkmıştır ve partinin adı, örgütsel durumu, söylemi, icraatı, politikası, aktörleri kim olursa olsun varlığını korumaktadır. Çoğu kimse BDP'ye hala DTP demektedir. Genel başkanlar değişmiş, parti isimleri değişmiş ama dayandığı toplum kesimi değişmemiştir. Bu, sağlıklı bir durum olmasa da böyledir ve bunun aşılmasının yolu çözüm ekseninde genel bir normalleşmenin yaşanmasıdır.

HDP bu çizgide sadece taktik bir manevradır. Geniş alana değil dar alana yönelen bir açılım sadece göstermelik bir girişim olarak kalır.

Yasin Doğan

Yeni Şafak