“Kayıtlarda yapılan araştırmada… direkt Jandarma Genel Komutanlığı ile irtibatlı, Diyarbakır Asayiş Kolordu Komutanı şehit emekli Korg. Hulusi Sayın’a bağlı olarak Jandarma İstihbarat Gruplar Komutanlığı bünyesinde görev yapan dosyanız sanığı E. J. Kd. Alb. Arif Doğan’ın yönetiminde E. J. Bnb. Cem Ersever, E. J. Kd. Alb. Abdülkerim Kırcı, E. J. Alb. Ali Yıldız, E. J. Yb. Hüseyin Kara ve E. J. İs. Alb. Aytekin Özen adlı subayların da içinde bulunduğu, sık sık sınır dışı operasyonlara giden tim, birim vb. askeri grubun bulunduğuna dair bilgi ve belgeye rastlanılmamıştır.”

Bu isimlerin pek çoğu, JİTEM’le anılan subaylar…

Malum, Diyarbakır’da İçkale kazıları yapılıyor. Jandarmanın yıllarca üslendiği bir avluda şu ana kadar 23 kafatası bulundu. Eğer bu kafatasları eski ve kaybolmuş bir mezarlıkla ilgili değilse (ki bu, çok düşük bir ihtimal) faili meçhul cinayetlerin arta kalanları olarak karşımıza dikiliyorlar.

Kemiklerin bulunduğu bu avlu sadece jandarma üssü değil, adı geçen subayların pek çoğunun, jandarma istihbaratçılarının görev yaptığı yer.

Yukarıdaki belge “JİTEM yok” diyor.

Kemikler başka bir gerçeğe işaret ediyor.

Bir başka belge, Başbakanlık Teftiş Kurulu’nun Susurluk raporu ise bu farklı durum ya da iddia arasında şu cümlelerle esaslı bir bağ kuruyor:

“Jandarma Genel Komutanlığı reddetse de JİTEM’in varlığı unutulabilir bir gerçek değildir. JİTEM kaldırılmış, tasfiye edilmiş, personeli başka birimlerde görevlendirilmiş, evrakları arşive gönderilmiş olabilir.  JİTEM bölgede etkili çalışmalar yapmıştır. Bunların çoğundan da mahalli jandarma birliklerinin dahi haberi olmamıştır. Zaman içinde, JİTEM bünyesinde görev alan sivil ve askeri şahısların faaliyetleri yörede dikkati çeker hale gelmiştir…”

Başka bir yeri şöyle raporun:

“… ‘İnfaz grubu’ ibaresi kanaatimizce birçok olayın düğüm noktasıdır. ‘İnfaz grubu’na kim emir verebilir? Böyle bir grubu kimler kurabilir? Devlette bu yetki olacaksa sistem nasıl işleyecektir? Ve hangi amaçla bu sistem çalıştırılacaktır? Şu husus bilinmektedir. OHAL bölgesinde yetki itirafçılara kadar inmiştir…”

Resim açık ve net…

Suç delili sadece JİTEM antentli gizli resmî evraklar mı?

Ya da sadece devlet raporları mı?

Veya bulunan 23 kafatası mı?

Olayların çok olduğu bir ülkeyiz ve çabuk unutuyoruz.  

Geçen yıl, şubat ayında, Türk Tabipleri Birliği, toplu mezar iddiaları ve açılan toplu mezarlar için vardığı sonuçlarla ilgili bir açıklama yapmıştı.

Açıklamada, 1469 kişiye ait kemiklerin bulunduğu 114 toplu mezar tespit edildiği, açılan 26 toplu mezarda 171 kişinin kemiklerine rastlandığı vurgulanıyordu.

“Hakkâri’den Tunceli’ye kadar çok geniş bir coğrafyada yüzlerce toplu mezarda gömülü kimliği belirsiz binlerce ceset söz konusudur...” deniyordu açıklamada...

“Toplu mezarların şehir merkezlerinden, yol kenarlarından, çöplüklerden kırsal alana kadar değişik bölgelerde mevcut olduğu anlaşılmaktadır…”

Bu cümle de o açıklamadan…

Rakam ve durum gerçekten inanılır gibi değil...

Bu insanların bir kısmı faili meçhullere kurban gitti...

Kayıp anaları onları beklerken onlar toplu mezarlarda yatıyorlar belki de...

JİTEM konusu, yaşadığımız değişim ve yüzleşme sürecinde korunaklı bir ada olarak kaldıkça, eski geleneğin bir meydan okuma aracı olmaya devam ettikçe hem fiilî hem sembolik olarak tüm bir toplumu tahkir etmektedir.

Bu utanca bu ülke artık bir son vermelidir…

Bu meselenin üzerine artık gerçekten gidilmelidir.

Ve bu açıdan sorun sadece yargının sorunu değildir.

Yürütmenin de yapabileceği pek çok şey vardır. Kutlu Savaş raporu tekrar masaya konmalı, yenisi hazırlatılmalı, gerekirse daha derine inmek için gerekli yasal değişiklikler yapılmalıdır...

Ve idare…

Sık söylüyoruz, her şeyden önce Silahlı Kuvvetler ‘itiraf’ ve ‘iç temizlik’ mekanizmasını harekete geçirmelidir.

Aksi hâlde örselenmeye, tartışılmaya, bu sorun, Türk siyasal sisteminin en büyük siyasi ve ahlaki sorunu olmaya devam edecektir...