Olur muydu? Olurdu. Gerginlikten, gerilimden, yüksek tansiyon ve kutuplaşmadan gına gelen seçmen 7 Haziran’da bu mesajı vermiş, AKP başta partilerin önüne tarihi bir uzlaşma fırsatı koymuştu. Değil mi ki bütün partiler ‘milli irade’ ve ‘milli iradeye saygı’dan bahsediyordu. O saygının gereğini ciddiyet ve sorumlulukla yerine getirmek ‘ödevi’ ile baş başa idiler…

Aslında Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın hükümeti kurma görevini vermeyi ağırdan alması ve yeni bir seçim istediğini belli etmesiyle bugün vardığımız noktaya geleceğimiz belliydi. Ancak belki de Saray’ın öngöremediği ölçüde CHP, AKP ile koalisyon kurma imkân ve ihtimaline son derece yapıcı ve sorumlu bir yaklaşım göstermişti. Ahmet Davutoğlu da hiç değilse kamuoyu önünde ‘olmazlanan’ bir tutum sergilemiyor, ‘milli irade’den, ‘saygı’dan ve seçmenin verdiği ‘ödev’den bahsediyordu. İlginç; aynı sözcükleri koalisyon görüşmelerini bitirdiklerini açıkladığı konuşmasında da kullandı…

Unutmuyoruz: IŞİD’in Suruç’ta gerçekleştirdiği katliam ve hemen sonrasında Ceylanpınar’da polislere yönelik menfur saldırı, Saray’ın aylar öncesinden kurguladığı planın hayata geçirilmesi için ‘aranan kan bulunmuştur’ niteliğindeydi. ‘Koalisyon olmaz’ ve ‘koalisyon kaos demektir’ manipülasyonu ‘terörle mücadele’ konseptiyle daha etkili yürütülecek bir kampanya olurdu…

Saray erken seçim mesajları verirken AKP-CHP heyetleri arasında süren görüşmelere bakıp hâlâ ‘bir ihtimal daha var’ diye düşünenlerin sayısı az değildi. Daha önce de yazdım, top Sayın Davutoğlu’nda idi. ‘Kendi gibi’ olmak ve taşıdığı sorumluluğun gereğini yapmak konusunda tarihi önemde bir fırsat gelmişti önüne. Sayın Kılıçdaroğlu ile görüşmesinin hemen öncesinde Saray’dan gelen “İntihar edecek değil ya” açıklaması, Davutoğlu’nun çelişki ve ikilemini daha da keskin ve belirgin hale getirdi. Sonuçta Davutoğlu, Saray’ın vesayetini geriletme ve ‘lider’ olma seçeneğini tepti.

CHP ile görüşmeler anlıyoruz ki bir ‘denedik olmadı’ performansı imiş. Ve meğer masada bir koalisyon çalışması değil üç aylık bir seçim hükümetine CHP’yi monte etme teklifi varmış. CHP’nin bunu masa devrildiği gün değil de daha önce açıklaması ve ‘denedik olmadı’ tiyatrosuna figüran olmayı reddetmesi gerekirdi.

Şimdi, Sayın Davutoğlu’nun deyişiyle ‘bir saniye bile’ iktidar koltuğunu terk etmeden ülkeyi yeniden seçime götürecekler. Her cenaze töreninin ardından güncelledikleri anket sonuçlarına güveniyorlar. Şimdiden Tansu Çiller’i gölgede bırakan milliyetçi hamasetin oylarını yükselttiğini düşünüyorlar. Ülkeyi içerisine sürükledikleri kaosun insanlarda yaratacağı yılgınlık psikolojisinin oy yüzdelerine ne şekilde yansıyacağının hesaplarını yapıyorlar. Türkiye’ye ‘bedel’ ödetiyor, şantaj yapıyorlar…

Göreceksiniz, seçim propagandalarının merkezinde de bu olacak: “Gelin, huzur içerisinde çözelim şu işi”…

Oysa sandıklarından çok daha fazla insan, ‘bir saniye bile’ terk etmedikleri iktidar uğruna neler yapabileceklerini gördü. Kafalarını gömdükleri anket araştırmaları ‘anaların ahı’ diye bir madde ve onun olası sonuçlarını da içeriyor mu?