OHAL var; Seçim Yasası Saray’ın isteği doğrultusunda değiştirilmiş durumda ve mühürsüz pusulalar geçerli sayılıyor; sandıklar taşınıyor; HDP kadrolarının önemli bir bölümü tutuklu veya hükümlü; özgür seçim çalışması yapılmasına izin verilmiyor ve de medya HDP’ye kapalı…

Yine de HDP yükseliyor, Selahattin Demirtaş yükseliyor. Çünkü sokaktaki insan barışın önündeki engelin Demirtaş ve HDP değil, Erdoğan ve AKP olduğunu çok iyi görüyor artık. Erdoğan’ın ‘Böl ve yönet’ siyaseti artık prim yapmıyor.

Erdoğan teşkilattan HDP’yi baraj altı bırakmaya odaklanmalarını istiyor. HDP’nin performansının uykularını kaçırdığı anlaşılıyor. AKP medyasından sızdırılan anketlerin sahteliği de böylece daha iyi anlaşılıyor.

Toplumda sessiz bir dalganın kabarmaya başladığı anlaşılıyor. 2002’de de böyle olmuştu. AKP seçimlerini bizzat takip etmiş ve partinin nasıl halkın teveccühünü kazandığını görmüştüm.

Geçen yıllar içinde AKP, Erdoğan’la özdeşleşti. Yolsuzluk ve hukuksuzlukla, işsizlik ve açlıkla, baskı ve zulümle anılır hale geldi ve halkın gözünden düştü. Bugün bulunduğu nokta çıplak devlet gücü, çiğ bir milliyetçilik, inanılmaz medya desteğinin dışa vurumu. Eşit koşullardaki seçimlerde 7 Haziran seçimlerindeki performansı göstermesi bile mümkün değil.

Ama Erdoğan’ın derdi, sadece Kürt illeriyle sınırlı değil. Türkiye seçimleri gösteriyor ki, bir parti güçleniyorsa Doğu’da ve Batı’da aynı oranda güçleniyor; zayıflıyorsa yine örneği izliyor. Bölgenin kanaat önderleri Kürt coğrafyasında işsizlik ve yoksulluğun Kürt meselesinin önüne geçtiğini söylüyor.

Emin olun aynı gerçek, Batı’da sözkonusu ve seçmen için ekonomi Türk meselesinden daha önemli. Elinde inanılmaz imkanlarla, tek başına ve yargı denetimi olmadan verdiği kararlarla ülkeyi getirdiği nokta ortada. Bir daha seçilirse, bu tabloyu değiştirebileceğine dair tek bir umut yok.

Erdoğan ve AKP ile yola devam demek, yolsuzluk, yoksulluk, hukuksuzluk, işsizlik, adaletsizlik demek. Saray’dakiler kilosu 4500 olan çay içerken halkın simit alamaz hale gelmesi demek.

Bunu engellemenin tek yolu HDP’nin barajı aşması. Türkiye seçmeni stratejik oy kullanmayı çok iyi biliyor. Büyük ve önemli çoğunluk cumhurbaşkanlığı seçiminde Muharrem İnce, parlamento seçiminde ise HDP’ye oy vererek Saray’ın oyununu bozmaya hazırlanıyor.

Açıkça görünüyor ki, ikinci tura kalacak bir seçimde Muharrem İnce’nin şansı her geçen gün daha artıyor. Selahattin Demirtaş’ın, Meral Akşener’in, Temel Karamollaoğlu’nun performansları Erdoğan’ı ciddi şekilde zayıflatıyor.

Erdoğan bunun paniğini yaşıyor. Yalan söylüyor, çarpıtıyor. Kobane olaylarının 7 Haziran’dan sonra yaşandığını iddia edebiliyor:

“Adaylığı açıklandı, beyefendi Edirne'deki terör örgütlerinin desteğindeki bir kişiyi gidip ziyaret etti. Trabzon 'dan bunlar oy çıkar mı? Bunlar öyle ki, düşünün 7 Haziran seçiminden sonra Kürt kardeşlerimi sokağa çağırıyor, 53 Kürt kardeşimiz öldürüldü mü? Suç şu anda aday olan kişinin daveti.

15 yaşında Yasin Börü'yü bunlar öldürdü. Söylediği laf şu; 'Cumhurbaşkanı adayı bırak.' Ne demek 'Cumhurbaşkanı adayı bırak' Cumhurbaşkanı adayı olmanın şartları olması lazım. Bana göre bu yanlış bir gelişme, bunun da düzeltilmesi lazım. Mahkum değilmiş, tutukluymuş. Tutukluluğun nedeni çok önemli.”

Bununla da yetinmiyor, Demirtaş’ın adaylığının engellenmesi çağrısı yapıyor.

‘‘Cumhurbaşkanı adayı olmanın şartları olması lazım. Bana göre bu yanlış bir gelişme, inşallah düzeltilmesi lazım. Yok mahkum değilmiş, tutukluymuş. Tutukluluğunun nedeni önemli.’’

Bu sözler çaresizliğinin açık dışa vurumu. Yüksek Seçim Kurulu’na Demirtaş’ın adaylığını engelleyin talimatı veriyor açıkça. Böyle bir yargı sisteminde herşey mümkün.

Ama göremediği gerçek şu, Demirtaş’ın adaylığı iptal olursa Kürt oylarının Muharrem İnce’ye kayacağı gerçeği. Diyarbakır mitingi bunun göstergesiydi. Demirtaş’ın adaylığının engellenmesi Kürt seçmenini daha kararlı kılmaktan başka sonuç vermez.