Sevgili dostlar siyasetçiler öyle kolay kolay yetişmiyor. Cumhuriyetin ilk yarısında alafranga tarzı siyasiler gününü gün ederken, rahmetli Erbakan’ın milli görüş hareketiyle muhafazakar bir kadro yetişti, bir süre emekleyen bu kadrolar tarz değiştirerek birinciliğe oynadılar.

AK Parti ruhuyla ön plana çıkan bu siyasi hareket, üçüncü dönemine “ustalık dönemi” adını vermesine rağmen pergelleri açan ve dengesiz davranan bazı siyasetçiler AK Partiye köstek olmaya çalıştılar. Buna hoşgörüyle bakmayan Anadolu insanı AK Partiyi birincilikten düşürmemekle birlikte, ona bir uyarı verdi.

AK parti kurmayları bunu ciddiye alıp, hem bir derece vekil adaylarını değiştirdi, hem de seçim beyannamesini zenginleştirdi. Diyeceksin ki gerçekten istenilen düzeye bir yenileşme yapılanma oldu mu? orası tartışılabilir, ama hayatta %100 başarı olmadığı gibi mükemmellikte de sınır yoktur, bunu da hatırlamakta fayda var.

Bu iyi niyetle yola çıkan AK Partinin ısrarlı hatalara kapalı olacağı katini uyandırdı. En azında suçlu olsun ya da olmasın malum dört bakanı vekil adayı olarak listeye almamaları dahi hayra alamettir, buna işarettir.

7 Haziran seçimlerinden cesaret alarak Koalisyonlarla da ülke idare edilir diyenler, ülkenin eski yıllarda koalisyonlarla nasıl yönetildiklerine bir baksınlar. Koalisyon hükümetleri devleti idare edemedikleri için ayak işlerinin rantını aralarında paylaşıyorlardı. Devletin derin aklının hoşuna gitmedi mi siyasete ayar vermek için bir fitil veriyorlardı;haydi bakayım erken seçime. Tabi yeni süreçte artık partiler derin devletin hassasiyetlerine daha da riayet ediyorlardı. 

Kimisi de dış ülkelerden koalisyon önekleri vererek, koalisyonların ülkeye faydalı hükümetler olduğunu söylüyorlar. Bazı ülkelerin ortak değerleri var ve hem siyasette hem kurumlarda bu müşterek değerler etrafında insanlar kenetleniyor, bizde öyle mi acaba?

İki partimiz etnisiteye dayalı siyaset yapıyorlar, bu tür siyasi partiler bu ülkeye ne verebilirler ki? Ucuz politika uzmanları, hakaret ve nefret temelinde varlığını sürdürüyorlar, pembe yalanlarla halkı aldatıyorlar, ellerinden başka bir şey gelmiyor.

Yeni Türkiye’nin Çankaya’dan yönetilemeyeceğini anlayan Cumhurbaşkanınız Külliyeyi inşa etti diye ucuz politika simsarları 6 ay sabah akşam Ak Saray dediler. Bir muhalefet düşün ki bu kadar basiretsiz, buradan bir siyasi menfaat elde edeceğini umuyor bu muhalefete nasıl iktidar verilir?

Diğer sol parti ise AK partinin halka kazandırdıkları özgürlüklerin kaçtan kaçını geri alabilirimin hesabını yapıyor.  Dikkatli olmak lazım her partiye oy verme gibi lüksümüz yok, olmamalıdır.

1 Kasım seçim günü iyi düşünmek lazım. Ahmet Davutoğlu’nun yönetiminde Cumhurbaşkanımızın ortaya koyduğu vizyonla, üstlendiği misyonla yoluna devam etmeye mi yeşil ışık yakacağız, ya da bu beş ayda yaşadığımız istikrarsızlığa; buyur devam et mi diyeceğiz?

Kürtçe bir ifade var “Desti xwe bidin ser üjdani xwe, raya xwe bidin mal u canı xwe” (elinizi vicdanınıza koyun, oyunuzu malınıza ve canınıza verin) denilmektedir. Aylardır malımızdan canımızdan gidiyor, “artık yeter” demenin zamanı geldi de geçiyor.

Sakın ola bu yetersiz muhalefetin hanesine puan vermeyelim ki daha başarılı bir muhalefet oluşsun. Unutmayalım, Muhalefetin beceriksizliği iktidarın ömrünü uzatır. Daha iyi kadrolar, daha iyi stratejiler ortaya koysunlar bir sonraki seçimde iktidar onların olsun ama koalisyonlar istemiyoruz. Bunu beceremiyorlarsa başkanlık sistemini getirsinler barış ve huzur için bari katkıları olsun, haksız mıyım?

Kardeşim ülkem için bu kadarlık katkı elimden geliyor, esirgemiyorum, buyurun siz de katkınızı esirgemeyin.