Muhterem dostlar devletimiz yarım yüzyıl iç dizaynıyla vakit öldürerek, makbul vatandaş dedikodusuyla  zaman kaybetmiş, eğer işine gücüne baksaydı halımız böyle mi olurdu?

Birincisi daha mütedeyyin, ehli edep, saygı ve sevgi kavramlarıyla barışık bir topluluk olurduk,

İkincisi bizim Kürt meselesi diye bir meselemiz olmazdı, insanımız bu konuda gereksiz yere kafa yorup, vaktini boşa harcamazlardı.

Üçüncüsü eğitimiz de, ekonomimiz de, sanayi ve yatırımlarımız da en az bu günkünün iki katı olurdu.

Dördüncüsü vatandaşlarımız daha da mutlu olurlardı, kaygı ve endişeleri daha az oludu.

Beşincisi dışa bağımlılığımız çok az olurdu diye düşünüyorum.

Altıncısı ve bana göre en önemlisi askerliğimiz çoktan profesyonel ordu durumuna geçmişti, iki yılda bir gençlerimiz bedelli askerlik yapmayı devletten talep etmezlerdi. Ayrıca ordu da hükümete parmak sallamazdı.

Şimdi bakıyorum, mesele askerlikten açılınca birileri hemen vatan perverliği ön plana çıkarıyor, ya arkadaş vatan perverlik sadece döne dolaşa askerliğe mi girdi.

Yarın Allah göstermesin düşman üzerimize gelirse hepimiz silaha sarılmayacak mıyız? yani vatan savunmasını sadece Mehmetçiğe mi bırakacağız. Ayrıca memleketine milletine hizmet etmenin bin bir türlü yolu var, değil mi?

Yatırım yapanlar,

Öğretmenlik yapanlar,

Araştırma yapanlar,

İşçi olarak çalışanlar,

Evine babalık yapıp evlat yetiştirenler,

Temizlik görevini yapıp çöpümüzü toplayanlar,

Sivil toplum örgütlerinde gece gündüz sağa sola koşanlar,

Sabah akşam bizi taşıyan hat şoförleri,

Hangi birini anlatayım hepsi de vatana millete hizmettir.

Ben geçende ehli vicdan olan babama dedim ki “şu emekliliğimin maaşı helal mı acaba?” dedi ki evladım en verimli çağında sen 28 yıl devlete çalıştın kendine çalışmadın ki tabi ki helâldir.

Bir ihmal yaşanmış milyonu aşkın gençlerimiz bir şekilde yaşları 30’a dayanmış, iş güç sahibi olmuş, çoluk çocuk sahibi kimseler olmuş, askerlik gelmiş kapıya dayamış, üstelik ordu istese de bunları silah altına alamaz, çünkü fiziki kapasite buna elvermiyor.

Malum herkesin bağlı olduğu bir askerlik şubesi vardır, iki haftalığına bunların kılık kıyafetine de, yeme içmelerine de dokunmadan bir yanaşık düzen eğimi bunlara verilsin, künyesini okumasını bilsinler ve asgari düzeyde piyade silahını taşısınlar ve bedelli askerlik payları neyse verip teskerelerini alsınlar fena mı olur.

Dediğim gibi 100-200 bin insan bu bedelli askerlik imkanından faydalanırsa devlet de iki türlü faydalanır,  bir yandan bunlara masraf yapmaz, diğer yandan da buradan gelen parayla yedi kalemden iyileştirmeye gider.

Nasıl mı?

1-Eratın cep harçlığını artırabilir,

2-Şehit ve gazi ailelerine katkı verebilir

3-Karakolların ödeneklerini arttırır,

4-Gerekli silahların tedariğinde kullanır,

5- Askerleri daha iyi yedirir giydirir,

6-81 ilde birer okul inşa edebilir,

7-Şehit gazi çocuklarına burs verir, verdiği bursun miktarını arttırabilir.

ve daha neler neler tabi, şimdilik bu kadarı aklıma geldi.

Bütün bunları düşünce “bedelli askerlik vacip oldu galiba” demek içimden geldi, siz ne dersiniz? Benim üç oğlum var üçü de askerliğini yapmışlar onu da söyleyeyim ki yanlış anlaşılmasın.

Ben bir vatandaş olarak böyle düşünüyorum, gerisi yetkililerin bileceği iştir.