7 Haziran sabahı benim gibi çok kişi şaşkındı. Banko sandığım AK Parti tek başına hükümet kurma çoğunluğunu yitirmişti. Hadi biz sıradan yurttaşların şaşkınlığı anlaşılır da muhalefet sudan çıkmış sıçan gibiydi. Kılıçdaroğlu CHP genel merkezinde ‘başbakan Kemal’ sloganıyla karşılanıyor; ardından AKP dışı blok hükümeti önererek ilk yanlış zarı atıyordu. Tabi bu öneri hayatın gerçeklerine çarpıp anında tuzla buz oldu. Sonradan AKP ile koalisyona yanaştı ama o da olmadı. Böylece hükümet olma hayalleri güme gitti.

Kupayı sallayan ikinci grup AKP nin hükümet çoğunluğunu yitirmesine takla atan ama gösterdiği adaylar zırnık kadar oy alamayan ‘paralelciler’ oldu. Bunlar önce Erdoğan’ın sonunun geldiğine hükmettiler. Ama işler istedikleri gibi gitmedi. Baktılar pabuç bağlı, tası tarağı toplayıp yurt dışına tüydüler. Beş savcı iki hakimle hükümeti düşüreceklerini, ‘dönemin başbakanını’ tutuklayabileceklerini sananlar avuçlarını yaladı. Bunlar mıydı ‘dürüstlük’ adına yolsuzlukları kovalayan cesur kanun adamları. Erdoğan’ın koltuğunda Ergenekonu kovuştururken gücün kendilerinde olduğuna hükmetmişlerdi. Kedi araba gölgesinde yatar, kendi gölgesi diye böbürlenirmiş.

Hemen eline zar alanlardan bir diğeri PKK oldu. Durduk yerde, sudan sebeplerle ‘çatışmasızlık halini sona erdirdiğini’ açıkladı. Ardından suikastlar, bombalı tuzaklar, kantoculuk hevesi ve devlet operasyonları geldi. Tabi içimizi yasa boğan günahsız insan ölümleri. Kaç örgüt üyesinin telef olduğunu ise bilmiyoruz. Bütün bunların sorumluluğunu üstlenmek yerine suçu devlete ve AKP ye atmaya kalktı. Kendilerinden başka kimse inanmadı. Şimdi ateşkesten, barıştan falan söz ediyorlar. İnandırıcılıktan uzak. Devleti tekrar ikna etmeleri çok zor. Tam bir yalancı çoban hikayesi.

Peki ya MHP.......? Yıllar önce TRT de‘Biz her şeye karşıyız’ diye bir dizi vardı. Ahmet Uğurlu falan oynardı. MHP Bu dizinin ikinci versiyonunu oynadı. Önce ‘erken seçim’ dedi. Sonra AKP ye kimle koalisyon kurması gerektiği yönünde akıllar verdi; ama kendisinin ne yapacağını hiç söylemedi. Erken seçim gündeme gelince de ne meclise gelip erken seçim kararına katıldı ne de seçim hükümetinde yer almayı kabul etti. ‘Siz pişirin biz yiyek.....’ ayaklarındaydı. İşte bu tam da dubara oldu.......!

HDP ye gelince.......... Tarihsel bir fırsatı tepti. Hükümette yer alma şansını. Bu yanlışa seçim öncesi takındığı AKP karşıtı tutumuyla başladı. Ardından seçim sabahı ‘AKP ile hiçbir şekilde bir arada olmayız, bir hükümette yer almayız’ açıklamasını yaptı. Halbuki ülkede bahar havası esiyordu. Barış ve çözüm süreci epey olumlu bir hava yaratmıştı. Kendileri de bu rüzgarın etkisiyle 80 vekil çıkarmıştı. Ortam AKP- HDP koalisyonuna uygundu. Ama onlar legal parlamenter siyaset yolunu seçmediler. PKK nın savaş siyasetinin esiri oldular ve o siyasetin altında ezildiler. AKP ile asla diyenler ezik bir şekilde seçim hükümetinde AKP nin yanında yer aldılar.

Cumhurbaşkanına da birkaç laf edeceğim. 400 le başladı 258 e fit oldu. Neymiş; kazın ayakları perdeli. Erdoğan zarları eline hiç almamalı. Bu işi Davutoğlu’na bırakmalı .

İşte bütün bunların ışığında 1 Kasıma gidiyoruz. Bakalım kim ne anlamış bu yaşadıklarımızdan yakında izlemeye başlarız......