Kolay bir yazı mı?..

Evet, geçen günkü gibi.
Konu, yine eski Fransa Cumhurbaşkanı Sarkozy.
Hakkında, ‘nüfuzunu kötüye kullanmak’tan ve ‘yargıya müdahale etmek’ten dolayı soruşturma açıldı, gözaltına alınıp saatler boyu sorgulandı.
Kendisini 10 yıl hapis, siyasetten men ve yüksek para cezaları bekliyor.
Fransa’da bu bir ilk.
Sarkozy taraftarları ise kıyameti koparıyor:
Komplo!
Başbakan Valls ise şöyle yanıtlıyor:
“Hiç kimse hukukun üstünde değildir!”
“Yürütme, yargıya soruşturma emri veremez.”
“Yargıçlar bağımsızdır!”
“Soruşturma, yargıçların bağımsız iradesiyle sürdürülecek.”
“Siyasetçileri ilgilendiren her davada bu tür polemiklere girersek, hukuk devletinin temelleri zayıflar.”

Fransa Başbakanı’nın tavrı

 Kısacası:

Fransa Başbakanı, bir demokraside hukuk devleti nedir, bunun çerçevesini çiziyor.
Hukukun üstünlüğü, diyor.
Hiç kimse hukukun üstünde olamaz, diyor.
Yargıçlar bağımsızdır, diyor.
Yürütme yargıya talimat veremez, diyor.
Bir başka deyişle:
Demokrasilerde kuvvetler ayrılığı esastır, diyor.
Hukuk devletinin sağlam temeli, yargı bağımsızlığından, bağımsız yargıçlardan geçer, diyor.

Öyle bir ülkede yaşıyoruz ki

 Ne var ki bunda?..

Demokrasiye ilişkin birtakım genel doğruları sıralamış işte...
Belki haklısınız.
Ama biz öyle bir ülkede yaşıyoruz ki.
Adı demokrasi.
Anayasasında hukuk devleti yazıyor.
Yargı bağımsızlığı yazıyor.
Kuvvetler ayrılığı yazıyor.
Yazıyor ama bütün bunları kaç zamandır ayaklar altına almış bir Başbakan, Tayyip Erdoğan yönetiyor bu ülkeyi.
Üstelik şimdi de Cumhurbaşkanı adayı.
Ama gel gör ki, Tayyip Erdoğan’ın bu çok yakın geçmişini, berbat sicilini pek öyle hatırlatan da yok.
Oldu da bitti maşallah diyerek, dualarla, gözyaşlarıyla Çankaya’ya uğurlanıyor Tayyip Erdoğan...

Sanki bu Başbakan…

 Olacak şey değil.

Sanki bu Başbakan, kendi iktidarına, kendi bakanlarına, kendi oğluna uzanan yolsuzluk ve rüşvet soruşturmalarını durdurmadı.
Dosyaları kapattırmadı.
Sanki bu Başbakan, yolsuzluk ve rüşvet dosyalarını takip eden savcıları, polisleri bir anda görevlerinden uçurmadı.
Sanki bu Başbakan, yolsuzluk ve rüşvetle ilgili soruşturma dosyalarını takiple görevli savcıların emirlerini dinlemeyen polislerin atamalarını yaptırmadı.
Böylece, bir ‘yargı darbesi’nin altına imza atmadı.
Sanki bu Başbakan, ‘böcek soruşturması’yla ilgili beş polismahkeme tarafından serbest bırakılınca, bas bas bağırıp onların tekrar tutuklanmasını sağlamadı.
Sanki bu Başbakan, hem yeni HSYK Kanunu’yla, hem de Yargıtay’ı da kapsayan son yasal düzenlemelerle, yürütme olarak ‘yargı’yı kuşatmadı, teslim almadı.
Sanki bu Başbakan, bir telefonla Adalet Bakanı’nı Yargıtay nezdinde devreye sokarak bir büyük işadamının beraat kararını bozdurmak istemedi.