Dile kolay binlerce deneyimli polis ve yüzlerce savcı, ya gözaltına alındı, ya meslekten men edildi ya da sorgulama geçiriyor.

Ama bu kişilerin haklarında suç işlediklerine dair inandırıcı bir kanıt ortaya konmamış olması keyfiyetinin hiçbir yaptırımı yok. Deneyimli polis ve savcılar görev başında olsaydı, Suruç'ta 32 gencin ölümü, 100'den fazlasının yaralanmasıyla sonuçlanan önceki günkü katliam büyük olasılıkla önlenebilirdi.

Kobani'deki eşzamanlı intihar saldırısını üstlenen IŞİD'in, Suruç katliamının olağan şüphelisi olduğuna dair güçlü kanıtlardan bahsediliyor. Zaten örgüt, geçtiğimiz haftalarda üyelerine yönelik operasyonlar sonrasında Türkiye'ye, hem de Türkçe yayın yapan sitelerinden saldırı tehdidinde bulunmamış mıydı? Geçen pazar günü, yüzlerce IŞİD sempatizanının İstanbul'da, kendilerini saklama gereği bile duymadan camide namaz kıldığı haber oldu. Namazı kıldıranın da daha önce yakalanıp serbest kaldığı söylenen Ebu Hanzala olarak da bilinen bu örgütün Türkiye kolu lideri Halis Bayancuk olduğu söyleniyor. Polis, bu “Aleni cami gösterisini” izlemekle yetinirken önceki günkü Suruç katliamını protesto edenlere orantısız güç kullandı. Yolsuzluğu, rantı protesto eden Geziciler türü protestocular, ağır baskılar altında bırakılırken teröristleri görmezden gelmek nasıl izah edilebilir?

Kırmızı Kitap denilen demokrasilerde olmayan gizli anayasalarla, sanal suçlar üretilirken gerçek terör tehditleri ıskalanmaya devam ediliyor. MİT, emniyet istihbarat, hiçbir saldırıyı aydınlatamıyor. Türkiye'de artık mazide kalan kısa süreli demokrasi hamleleriyle biraz toparlanmaya başlayan güvenlik, istihbarat hafızası, tutuklamalar, sindirmelerle yok edildi. Terörle mücadele masaları darmadağın edildi. Bunu fırsat bilen teröristler, büyüdü, kontrol edilemez hale geldi.    

Şimdi iktidarda geçici olan hükümetin, IŞİD'e karşı, zaman zaman tutuklamalar şeklinde ortaya çıkan ama adli süreçlerin karanlıkta bırakıldığı önlemlerinin, terörle mücadelede ciddi olunduğunu, ABD'ye göstermeyi amaçladığını biliyoruz. Ama bu önlemlerin göz boyamadan ibaret olduğunun Washington da farkında. Hükümeti, IŞİD'e karşı gerçekten mücadele etmesi için defalarca uyardı, hem de açıkça. Türkiye'de muhalefet partileri ayağa kalktı, IŞİD'cilerin Türkiye'de yuvalandıkları cami dahil pek çok yerin adreslerini içeren soru önergeleri verdi. Hükümet bu soruları hep yanıtsız bırakırken kimi vekilleri, bu örgüt sempatisini körükleyen tweet mesajları attılar.

Sınırlarımızın Suriye tarafındaki kontrolünün, son aylarda IŞİD'den Kürtlerin eline geçmesiyle birlikte, bu örgüt liderliği açısından artık Türkiye'nin “faydalılığının” da sonlandığı görüşü hakim oldu. IŞİD, Türkiye'de bugüne kadar Reyhanlı, Niğde ve Diyarbakır'da HDP'ye yönelik katliamda da olağan şüpheli saldırılarını bir kenara koyarsak Suruç gibi ses getiren bir intihar saldırısı düzenlemediyse bunun temel sebebi, savaşçı devşirme ve lojistik destek açısından halen Türkiye'yi “oksijen tedarikçisi” olarak görmekte olduğundan kaynaklanıyordu.

İstihbarat, Kürtlerin sınır bölgesini ele geçirmesiyle birlikte IŞİD'in buralardaki hakimiyetinin sonlandığını dolayısıyla artık bu terör örgütü için Türkiye'nin kullanışlı olmaktan çıktığını öngöremedi. Bu öngörüsüzlükle, örgütün, saldırı tehditlerini belki de hafife aldı.

Geçen haftaki yazımda, “IŞİD'cilerin rahatı mı kaçtı?” diye sorup, korunaklı olanların değil ama masum vatandaşların hedef alınacağı riskinden söz etmiştim. Maalesef Suruç katliamı geldi. İstihbarat, bu katliamı nasıl öngöremedi, neden gerekli tedbirleri almadı?  

Suriye politikası hemen değiştirilmeli, Kürtlerle barışma yolları aranmalı.