Hükümet, Türkiye'nin içeride, dışarıda bir bataklığa saplandığını görmek yerine yapılmakta olan her türlü iyi niyetli eleştiriyi kendisine karşı bir komplo olarak adlandırmaktan vazgeçmek zorunda.

Nihayetinde bu ülkenin, hesap verebilir bir akıl ve mantıkla yönetilmesi adına kendisine sandık yoluyla emanet edildiğini çok geç de olsa idrak etmek zorunda. Geçen yılki haziran seçimleri öncesinden bugüne 5 ayrı canlı bomba eyleminde 12'si yabancı 181 can gitti. Güneydoğu'daki çatışmalarda 300'e yakın sivil, asker, polis hayatını kaybetti. PKK kayıplarını bilemiyoruz.    

Gerek intihar eylemlerinin gerekse çatışmaların sorumluluğunu, salt kimi devletler ve onların taşeronu denilen örgütlerin üzerine yıkarak ne sorumluluktan kaçılabilir ne de toplum üzerinde artarak devam eden travmanın izleri silinebilir.

Başbakan Davutoğlu, 17 Şubat saldırısında kullanılan bombanın şiddeti nedeniyle pek çok ceset tanınmaz haldeyken intihar bombacısının hemen tespit edildiğine dair kuşku uyandıran bir açıklama yaptı. Eylemin, Suriyeli Kürt grup YPG ve onun uzantısı PKK ile işbirliği içinde gerçekleştiğini söyledi. Bu açıklama, yalnızca içeride değil dışarıda da kuşku uyandırdı. Washington, eylemi kimin yaptığına dair henüz kesin bir bulgu olmadığını söyledi.

Bu satırlar yazıldığı sırada henüz eylemi üstlenen bir örgüt çıkmadı. Büyük olasılıkla çıkmayabilir de. Zira 17 Şubat saldırısını yapan terör örgütü her kimse eylemi üstlenmek yerine Ankara'daki istihbarat ve güvenlik zafiyetlerinden istifadeyle kendini kamufle edip, hedef şaşırtmayı tercih ediyor.

Ankara, Suruç ve tren garı bombalama olaylarından IŞİD'i sorumlu tutmakla birlikte örgütten bu açıklamayı doğrular bir üstlenme gelmedi bugüne değin. Oysaki IŞİD, kanlı Paris eyleminde sorumluluğu üstlenmişti.

 IŞİD, Ankara eyleminden bir gün önce yayımlanan Türkçe dergisinde Türk ordusunu hedef alıyordu. Pekala, askeri konvoyları hedef alan Ankara eyleminin sorumlusu IŞİD de olabilir. Ya da IŞİD, taşeronu DHKP-C'ye Ankara eylemini havale etmiş olabilir. Ne de olsa, YPG ya da PKK değil ama IŞİD ve DHKP-C canlı bomba eylemlerine başvuran örgütler. Ya da YPG olabilir.

Neticede, bu kanlı terör eylemlerini her kim yapmış olursa olsun, kimi kısır siyasi hesapları kollamak adına örgüt seçiciliği yapmanın faydası yok, neticede ağır hataların bedelini insanlar canlarıyla ödüyor.  

Bu vahşi canlı bomba eylemlerini, iyi yönetilen bir devlet aklının idaresindeki istihbarat ve güvenlik kurumlarının eşgüdümüyle önlemek mümkün. Ne var ki, devletin istihbaratı ve güvenlik kurumları, muhalif avına çıkartılmaktan ülke güvenliğini sağlamak olan asli işlerini yapamaz noktaya getirildiler. Ünlü Foreign Affairs dergisi, 17 Şubat tarihli sayısında, IŞİD'in, Ürdün'de bugüne değin, bir pilotun katliamı hariç, bir eylem düzenleyememiş olmasındaki en önemli faktör olarak neyi gösteriyor biliyor musunuz? Bu ülkenin çok iyi eğitilmiş, çok etkin çalışan istihbarat ve güvenlik örgütlerini.

Türkiye'nin nasıl bir açmaz içinde olduğu yöneticiler tarafından görmezlikten gelinse de bizler, dünya görüyor. Bazı Avrupa ülkelerinin çevredeki 20 ülkeyle ilgili yapmış oldukları çalışmalar, Türkiye'nin, güvenlik, istikrar ve refah kategorilerinde dibe vurduğunu gösteriyor. Üstelik de bizimle mukayese edilenler, daha yakın tarihe kadar, Müslüman ve demokrasiyle yönetilen bir ülke olarak Türkiye'nin örnek alındığı ülkelerken.  

Bahçeli'nin sözleriyle Türkiye meçhule gidiyor. Siz devlet olanaklarını kullanarak çok iyi korunabilirsiniz ama asli göreviniz vatandaşın canını korumak.