Dünyanın güçlü ve büyük devletlerinin birleşme yoluyla bu mertebeye geldiklerini, ancak hegemonya kurmak istedikleri coğrafyalarda bölünmeleri desteklediklerini görmek ne kadar ilginç değil mi?

Çünkü görmemek için kör olmak lazım.

Amerika Birleşik Devletleri, Rusya Federasyonu, Avrupa Birliği, Birleşik Krallık vd…

İspanya’da referandum konusunda merkezi hükümetin aldığı sert önlemlere bir itiraz geldiğini duydunuz mu şimdiye kadar?

Ancak, her ne hikmetse, doğalgaz ve petrol yataklarının olduğu bölgeler ve İpek Yolu’nun geçeceği istikamet, zaten ya parçalanmış halde ya da mezhepsel, etnik çatışmalar veya işgal ile meşgul. Buradaki etnik veya mezhepsel bölünmeler üzerine ise Batı’da meşruiyet ve para taşıyan dev bir sektör var.

Türkiye, Osmanlı’nın çözülmesiyle büyük bir reaksiyon göstererek, Mustafa Kemal Atatürk önderliğinde kurulmuş bir ülke; bizim ülkemiz.

Çünkü Türkiye bir DEVLET’tir. Bu coğrafyada devlet özelliğine sahip az sayıdaki devletlerden birisidir. Bir imparatorluk bakiyesidir. 15 Temmuz gibi, Kurtuluş Savaşı’nda verilen reaksiyon, bu özelliğimizin bir sonucudur.

Bu “biz” içine herkes girmekte. Türk-Kürt, laik-muhafazakar, müslim-gayrımüslim, Sünni-Alevi, başörtülü-başörtüsüz, Alaçatı-Çarşamba, İstanbul-Diyarbakır, Ankara-Edirne, Hakkari-Hatay…

Kendi aramızda problemlerimiz olabilir; ki bunlar çoğunluk çöküşün tortularından başka bir şey değildir aslında. Kürt, Alevi, Ermeni sorunları başta olmak üzere, hâlâ 1. Dünya Savaşı’nda kısmen başarılı olmuş böl/parçala taktiğinin prangaları ayağımıza dolaşıyor.

Ama kendimizi kandırmayalım; bizim ortak devletimiz Türkiye’dir ve bize bu vatandan başka onurlu bir yaşam alanı yoktur.

Bu vatan saldırı altındadır. Bu saldırı atlatılacak, Türkiye farklı bir seviyede parlak bir geleceğe yürüyecektir. Kimsenin bundan şüphesi olmasın ve hesaplarını buna göre yapsın.

Anlaşılan o ki, Birinci Dünya Savaşı ile Osmanlı/Türkiye’yi paylaşma işi yarım kalmıştır. Anadolu ve onun derin irfanı büyük bir reaksiyon göstermiştir. Şimdi bu yarım kalan işin tamamlanması sürecinin başladığını görüyoruz. Barzani hadisesi bundan başka bir şey değil. Ama Türkiye Türk’ü, Kürt’ü, velhasıl 80 milyon vatandaşıyla bu reaksiyonu yeniden gösterecektir.

Barzani’ye yaptırılan hamleyle Türkiye’de Türklerin ve Kürtlerin birbirine düşürülmesi planı işlemeyecektir.

Türkiye öyle bir ülke ki, 15 Temmuz gibi bir hainliği yaşadıktan bir ay sonra Fırat Kalkanı operasyonunu başarıyla gerçekleştirmiştir.

Ne yapmışlarsa da, bu reaksiyonu gösterme kapasitesini yok edememişlerdir.

Türkiye’nin iç barışına, siyasetine, devlet yapısına yapılan müdahaleler onur kırıcıdır. O nedenle, şu saçmasapan kutuplaşma meselesini tarihe havale etmek durumundayız. Etnik, mezhepsel, kültürel çatışma yaratma gayretlerini ortadan kaldıracak olan normalleşmedir. Bu çatışmaların Türkiye’de zemini ve nedeni yoktur. Varmış gibi politika üretenler, akıllarını başlarına almalıdır.

Kürtler başımızın tacı ve kardeşimiz olmaktan öte, bu devletin sahipleridirler. Diğer tüm kesimler de öyle. Pratik noksan ve sorunları kendi aramızda çözeriz. Türkiye son 15 yılda yaptığı relarla bunun boş bir vaat olmadığını ispatlamıştır.

Kendi güçlü devletimiz varken, tüm bölgeyi Suriyeleştirecek bir maceraya gerek yoktur.