Hac  için S. Arabistan'da bulunan Bekir Develi, geçenlerde Twitter hesabından şu cümleleri yazdı:

“Üç gündür hac farizası için Mekke-i Mükerreme'deyim. Gerek otelde gerekse haremde dünyanın dört bir yanından Müslümanlarla sohbet ettim. Bir Pakistanlı ciddi ciddi “Erdoğan neden 100 bin kişiyi katletti,” diye sordu kendinden emin bir şekilde. Dün bir Senegalli kardeş, “Erdoğan 50 bin kişi katletmiş 15 Temmuz olaylarında. Bu nasıl olur?” diye sordu. Bir Kırgız işin aslını izah etmeye çalışan Kenan Alpay'a “Sen yalancısın ve sanki MİT'çi ağzıyla konuşuyorsun,” dedi. Anlaşılan o ki FETÖ yurt dışında tezvirat yapma konusunda epey yol almış, biz kendimizi anlatamamışız.”

15 Temmuz kanlı darbe girişiminden önce de bildiğimiz bir tehlikeydi FETÖ'nün yurt dışı yapılanması. 170 ülkede uzun yıllar Türkiye'nin tüm ülke ve bölgelere yönelik dış politikalarını şekillendirmeye programlanmış, son yıllarda deşifre olmasıyla beraber Türkiye karşıtı bir kara propaganda makinesine dönüşmüş FETÖ'nün bugüne kadar yurt dışında en az 40 bin üyesinin olduğu ve Türkiye'den kaçanlarla beraber bu sayının 80 bini bulduğu söyleniyor. Örgütün sadece ABD başta olmak üzere Batı ülkelerinde değil, Kafkasya'dan Balkanlar'a, Afrika'dan Orta Asya ve Orta Doğu'ya Türki ve İslami coğrafyalarda ciddi bir etki alanı var. Bu bölgelerdeki yayılımı da aynı Türkiye'de olduğu gibi, 'hizmet' adı altında, yardıma ve desteğe muhtaçlara eğitim götürüyor kisvesiyle okullar açarak başladı. Lakin bu okullar hiçbir zaman iddia ettikleri işi yapmadı. Afrika gibi yardıma en çok muhtaç bölgelerde dahi en pahalı özel okulları açarak devlet ve hükümet görevlilerinin, zengin tüccar ve işadamı kesimlerinin çocuklarını hedef aldılar. Bu nedenle Asya'da bu okullara Türk okulları yerine sıklıkla CIA okulları denilirdi. Okulları, kurulan paralel ticari ve diplomatik bağlar takip etti. TUSKON gibi yapılar her ne kadar, Türkiye ve diğer ülkeler arasında ticari köprüler kuruyor gibi görünürse görünsün, bilen biliyordu; onlar üzerinden iş yapmayan Türk iş adamlarının iş ve yatırımları burada değilse dış ülkede sabote ediliyor ve iş adamları bu canavara diz çökmek zorunda bırakılıyordu. Yurt dışı konsolosluklar ve büyükelçilikler yıllar içinde FETÖ yuvasına çevrildi. Aynen Türkiye'de olduğu gibi hedef ülkelerin tamamında medya yapılanması onlar için kritik önemdeydi.

Örneğin FETÖ'nün sadece Bosna-Hersek'te 15 okulu var; 4'ü anaokulu, 5'i ilköğretim okulu, 5'i lise ve bir üniversite. Bu okullar hem büyük gelir kaynağı hem de örgüt yapılanması için önemli insan kaynağı. 20 yılı aşkın süredir Bosna-Hersek'te yapılanan örgütün, burada özellikle turizm alanında faaliyet gösteren şirketleri, Yeni Zaman adlı bir gazeteleri ve yayınevleri var. Yerel kaynaklar, örgütün ülke siyasetinde, kamu kuruluşlarında, sivil toplumda ve maalesef Müslüman topluluklar içinde etkili olduğunu söylüyor. Kosova, Arnavutluk ve Makedonya'da da durum pek farklı değil.

Öte yandan, uzun yıllar Afrika'da görev yapan gazeteci Mehmet Kemal Firik de sık sık sosyal medya hesabından FETÖ'nün Afrika yapılanması ile ilgili bilgiler geçiyor. Kenya'dan Nairobi'ye, Malavi'den Uganda'ya neredeyse hiçbir ülke yok FETÖ'nün sızmadığı. Firik'in aktardıklarına göre, örneğin Malavi'de açtıkları Bedr koleji Kütahya'dan toplanan himmetlerle açılmış, Malavi İçişleri Bakanı ve Kültür Bakanı'nın çocukları bu okulda okuyor. Kenya'da 5, Gana'da 4 okulları var. Gana imamının, doğrudan bakanlarla görüşecek kadar güçlü bağlantıları var. Afrika Birliği'nin merkezi olan Etiyopya'da da oldukça etkinler ve yine Firik'e göre, buradaki Türk elçiliğindeki altı diplomatın ikisi ve askeri ataşenin FETÖ'cü olduğu ortaya çıkmış. FETÖ'nün Kamerun'daki örgütlenmesiyse Aziz Mahmud Hüdai Vakfı'nı devlete el Kaide destekçisiymiş gibi şikayet etmiş.

Bir diğer örnekse Kafkasya'dan. Bölgeyi iyi tanıyan kaynaklar, Kafkaslar, Orta Asya ve Rusya'ya giriş kapısı olarak Azerbaycan'ı gören FETÖ'nün, bu ülkede gerçekten çok güçlü olduğunu söylüyor. Azeri gazeteci Agil Alesger, Gülen'in Azerbaycan'a gönderdiği adamlarına, “Gerekirse ölün ama geri dönmeyin,” dediğini söyleyerek bu ülkenin FETÖ için önemini vurguluyor. Azerbaycan'ın Türkiye sevgisini suiistimal ederek buraya giren FETÖ, Alesger'e göre, Ebulfeyz Elçibey gibi milliyetçi isimlere nüfuz ederek buradaki ilk okulunu 1992'de açıyor. Burada örgütün 28 kolej, 28 dershane,1 üniversite, 3 öğrenci yurdu ve 1200 öğrenci evi olduğunu söyleyen Alesger, okulların kapatılma kararına rağmen isim değişikliğiyle faaliyetlerine devam ettiği iddialarının altını çiziyor.

Ha keza, 'Tahşiyecilere kumpas' davasının müştekilerinden Hüseyin Büyükfırat da FETÖ'nün dünyada en etkili olduğu ikinci ülkenin Azerbaycan olduğunu ileri sürüyor. Azerbaycan'da çeşitli yatırımları olan işadamı Büyükfırat sürmekte olan davanın geçtiğimiz günlerdeki duruşmasında, FETÖ'nün kendisinden para istediğini, vermeyince Gülen'in emriyle kendisine kumpas kurulduğunu, asıl hedefinse Kafkasya'da temsilciliğini yaptığı İHH olduğu söyleyince, söz alan sanıklardan Ali Fuat Yılmazer kendini kaybederek şaşırtmayan bir şekilde, “İHH'nın Azerbaycan'da ve diğer başka bölgelerde el Kaide'ye yardım ettiği” iftirasında bulunuyor. Ancak ilginç olan şu; gazeteci-yazar Sevil Nuriyeva'nın bu hafta köşesinde yazdığı üzere, Büyükfırat bayram öncesi yaptığı seyahatte hiçbir gerekçe gösterilmeden Azerbaycan'a alınmıyor. Azerbaycan'da yatırımları olan bir işadamının malum davadan birkaç gün sonra böyle bir durumla karşılaşması, maalesef FETÖ'nün Azerbaycan'daki gücünü ortaya koyuyor.

Tablo böyleyken, devlet, millet, siyaset, sivil toplum, akademi ve medyanın el ele vererek yurt içindeki gibi yurt dışında da FETÖ'yle yoğun bir mücadeleye girmesine, bu mücadelenin güçlü bir stratejiye dayanmasına ve artık yoğun bir seferberliğe dönüşmesine ihtiyaç yok mu?