1-2-3 Temmuz tarihlerinde Akçakoca Kent Konseyi, Kültür ve Sanat Şenliği düzenledi; Gördünüz mü?
“İmama kızıp aptes bozmak” diye herkesin bildiği bir deyiş vardır; bu şenlikte o “sudan” gerekçelerle halkın katılımı olmadan “sen-ben, bizim oğlan”la geldi, geçti… Hatta, “bizde ne cevherler var” iddiasıyla Köy fuar alanında; tatlısıyla, kültürüyle, oyunlarıyla yer alacağını söyleyen Melenağzı köyü bile gelmedi… Hangi inat, hangi gerekçe ile, köy muhtarı, köylü, köyünü tanıtma fırsatından vazgeçer? Bunu anlamakta gerçekten zorlanıyorum. Ya, Akçakoca halkına öncülük etmesi gereken Halk Eğitim
Neden son anda vazgeçti? Bizler- Onlar ikileminin, kültür- sanat faaliyetlerine çelme takması kabul edilebilir mi? Halkın çıkarına aykırı öfke politikalarıyla mı halka hizmet edeceğiz?
Şenliğin beklenenden de sönük geçmesinde “İmama kızmak” gibi bence çok akıllıca olmayan gerekçeler olsa da; Akçakoca Kent Konseyi Yürütme Kurulunun eksikliklerini de göz ardı etmemek gerekir.
Belediye Başkanı Sayın Albayrak, “Bu yıl festival yapmayacağını” ilan edince; kent konseyi kültür sanat komisyonu, Akçakoca halkını- köylerini hareketlendirecek özgün bir şenlik yapmaya karar verdi. Köy muhtarlarıyla, derneklerle, odalarla, halk eğitim ve resmi kurumlarla görüşmeler yaptı. Ama; köy muhtarları dışında köy kadınları ile görüşüp, konsepti anlatabilmek için gereken araç desteğini sadece birgün alabildi. Akçakoca dışından getirdiği sanatçılara çuvallarla para ödeyen belediye, köyleri dolaşacak küçücük bir bütçeyi bile çıkaramadı. Son 15 güne kadar, şenliğin yapılıp, yapılmayacağı bile tartışma konusu oldu.
Bu nedenle; Şenliği, duyuracak yeterince zaman kalmadığı gibi, ilanlar da oldukça gösterişsiz olarak uyduruk yerlere asıldı. Duyuru için bir reklam panosu bile kullanılmadı. Özetle; şenlikten, Akçakoca halkının bile doğru dürüst haberi olmadı.

Şenlik merkezi Çuhalı Cuma pazarı seçilmesine rağmen, protokol Özkök Kültür Evi’nden çıkamadı. Şenliğin yüz akı olarak köylerinden çıkıp gelen;
Kınık, Çayağzı, Dadalı, Tepeköy, Akkaya köylerinin öncü kadınları, şenliğin ilk günü, Belediye ve Kent Konseyi Başkanı Sayın Albayrak’ı dört gözle beklediler.

Akçakoca Kent Konseyi yürütme kurulunu, yalnız Akçakoca halkı değil, yavaş yavaş eriyen kent konseyi gönüllüleri de yalnız bıraktılar. Sayın Genel Sekreter Handan Şengün, eşi Salih Şengün ile her yere tek başına yetişmeye çalıştılar. ( acaba, neden yalnız kaldıklarını anlayacaklar mı?)
Herşeye rağmen, ilk kez yapılan şenliğin katılımcı köylülere örnek oluşturduğunu düşünüyorum. Şimdi, kent konseyi yönetiminin; nerede eksik ve hata yaptıklarını düşünme zamanı… Ya tartışıp,eksiklerini gözden geçirecekler, ya da bazı “elitist” , küçümseyici anlayışları taklit edip “ bu halk anlamaz, zaten….” Söylemleriyle kendilerini rahatlatacaklar.

Bir söz de sevgili Akçakoca halkına; “ Ne zaman seyirci olmaktan vazgeçip, katılımcı olacaksınız?” Burada doğduk, burada büyüdük ve muhtemelen burada öleceğiz. Havasını soluduğumuz, denizine tutulduğumuz bu şehr-i Akçakoca’dan geçerken bir taş, bir ağaç, bir güzellik katmadan mı geçeceğiz? Hayat o kadar da uzun değil… Yaşadığınız yeri sevmek inanın hayatınızı kolaylaştıracak… Yapılan iyi bir şeyse kim yaparsa yapsın sahip çıkın… Kötülüklere de izin vermeyin ki uykularınız huzurlu olsun…

Nermin Alpay