“İnsanın içinde bir savaş başlamışsa, düşmanlar dışarıda ortaya çıkıverirler” der Hintli mistik düşünür Osho.

Türkiye’de hemen hepimizin yüreğinde bir savaş, bir çatışma olduğu için; hiçbirimize kendimizi olduğumuz gibi kabul etmek ve sevmek öğretilmediği için, hep dışarıda düşmanlar görüyoruz.

Herkes bizim gibi olsun istiyoruz. Bütün komşularımız, mahallemiz, bütün ülke bizim gibi inansın, yaşasın, hissetsin, tıpkı bizim gibi olsunlar istiyoruz. Başka türlü bir hayatı bilmiyoruz çünkü.

Kendi gölgesinden ürküp kaçan bir çocuk gibi, kişiliklerimizin bastırdığımız taraflarından, çelişkilerimizden, şüphelerimizden kaçıyoruz delicesine...

Ölümüne korkuyoruz

Bizden farklı olan insanlarla kuracağımız gerçek ilişkiler, kendimizde bastırdığımız yanlarımızla, çelişkilerimizle, korkularımızla, güvensizliklerimizle de karşılaşmak anlamına geliyor, o yüzden ölümüne korkuyoruz öylesine bir temastan...

Ne zaman bir anket yapılsa, insanların başka dinden, başka mezhepten, kendisinden başka türlü yaşayanlardan çok korktuklarını, onlarla birlikte yaşamak istemediklerini görüyoruz.

Hiçbirimiz kendimizi olduğumuz gibi kabul edemediğimiz için, bu toplumun tüm renklerini de kabul edemiyoruz bir türlü. Herkes bizim gibi olsun istiyoruz.

Cumhuriyeti kuranlar, bu toplumun muhafazakâr, dindar insanlarını kabullenememişlerdi bir türlü. Bu insanların içinde bulundukları cehaletten kurtarılmaları, aydınlatılmaları gerekiyordu...

Tıpkı onlar gibi ve belki de daha fazla şekilde, bugün iktidarda bulunanAKP toplumun nüfuz edemediği bütün kesimleriyle kavgalı.

Bülent Arınç, giderayak önemli şeyler söylemeye başlamış, toplumun yarısının AKP’den nefret ettiğini belirtmiş.

Neden toplum bu kadar ayrıştı

Keşke, bütün AKP de böyle bir sorgulamaya başlayabilseydi. Neden toplum bu kadar ayrıştı; neden bu ülkenin ciddi bir kesimini kendimizden nefret etme noktasına getirdik diye sorabilselerdi...

Neden, başta liderleri olmak üzere, toplumu olduğu gibi, bütün renkleriyle kabul edemediklerini, neden herkesi kendilerine benzetmeye çalıştıklarını; değiştik deyip naftalinli sandıklardan çıkarıp giydikleri“Milli Görüş” gömleklerini bir sorgulayabilselerdi...

Nasıl olup da çocukları öldürülmüş anneleri yuhalatabilecek kadar bu toplumun belli kesimlerinden nefret edebildiklerini bir sorabilselerdi...
Neden, kendilerinden bu kadar nefret ettiklerini...