Bu ülkede en güçlü, en kadim geleneğimiz nedir diye soracak olursanız eğer, inkâr etmektir derim...

Biz bu ülkenin tarihinde meydana gelen kıyımları, katliamları mütemadiyen inkâr ediyoruz...

Kimimiz hafifçe inkâr ederken, kimimiz şiddetle inkâra devam ediyoruz, ama öyle ya da böyle inkâr ediyoruz işte...

                                             * * *

Mesela dün, “Sivas katliamının yıl dönümü” diye haber manşetleri atangazeteler, katliamın hemen ardından attıkları, mağdurları da suçlayan, olayın vahametini gözlerden uzaklaştıran manşetleri için özür dilemeyerek inkârda bulunuyorlar...

                                            * * *

Mesela, Cemaat medyasında gördüğüm “Madımak olayları” başlıkları, “sulandırarak”
inkârda bulunuyor. On binlerce kişinin onlarca saat bir otelin önünde beklediği, sonra o oteli ateşe verdiği korkunç bir katliam, basit bir trafik kazası ya da iki grubun kavgası gibi sunuluyor...

                                            * * *

Sivas katliamını inkâr etmenin yollarından birisi de, hemen onun yanına “Başbağlar katliamını” da ekleyivermek... Bunu yapanlar bir dakika bile olsun on beş bin kişinin eşlik ettiği, dini referansların kullanıldığı korkunç bir katliamın ne anlama geldiğini düşünmemizi, hissetmemizi istemiyorlar. Başbağlar’da da alçakça bir katliam yapıldığına ve bu kalleş katliamı yapanları lanetlememiz gerektiğine hiç şüphe yok da, neden bu katliamları birlikte anmamız gerekiyormuş? İkisinin ne alakası varmış?
Başbağlar katliamını Sivas katliamından kurtulanlar mı yapmış?

                                           * * *

Diğer inkâr biçimleri giderek daha ağır ve çok daha utanç verici haller alıyor...

Mesela, halen daha Sivas’a, Maraş’a katliamları anmaya giden insanlara “suçlu”
muamelesi yapılıyor; anmalar yasaklanıyor; insanların gidebilecekleri yerler kısıtlanıyor;
başka bir ülkede olsa “nefret suçu” işlediği için hemen içeri tıkılacak “karşıt gösteri” yapanlar polisten aşırı müsamaha görüyor...

                                          * * *

Mesela adalet sistemi, sanıkların hiçbirisine hak ettiği cezayı vermeyerek inkâr ediyor bütün bu olanları... Apaçık bir şekilde insanlığa karşı suç olan Sivas katliamına alelade bir suç muamelesi yaparak, zamanaşımı işleterek, inkâr ediyor...

                                          * * *

Katliamcılara açıkça sahip çıkan utanmaz, arlanmazları saymaya gerek bile duymuyorum...

Bu ülke, inkâr etmenin bin bir yolunu, yöntemini buluyor...

Sivas katliamını bir yıl dönümünde daha bütün bir ülke olarak anamıyoruz; bu ülkenin utanç sayfalarını inkâr etmeye devam ediyoruz...