Bu deli gömleği yırtılacak - - Orhan Kemal CENGİZ

Yazıp söylüyoruz ama kalple hissetmek başka bir şey.

Tesadüfen, Samanyolu TV'de Maya Arakon, Derya Sazak ve Sedat Laçiner'le birlikte çıktığımız “Herkes için özgürlük” programının videosunu gördüm.

Son defa 5 Kasım günü yayına çıkmışız. Ondan sonra STV uydudan çıkartılmış.

Şunun şurasında dört ay önce, hâlâ televizyonlarda konuşabiliyormuşuz.

Bana aradan seneler geçmiş gibi geldi.

* * *

Ben Gezi protestolarından önce neredeyse bütün kanallara çıkıyordum.

Gezi protestoları sırasında NTV'ye çıktım.

Hararetli bir şekilde, hükümetin Gezi'ye verdiği reaksiyonu eleştirdim.

Rejiden bir çocuk yanıma geldi, “Abi çok iyi konuştun, ama bu senin bizim kanaldaki son konuşman olur” dedi.

Haklıymış...

* * *

Sonra bütün kanalların kapıları kapandı; geriye bir tek “cemaatin” kanalları kaldı, işte bir de İMC, Hayat TV falan...

* * *

Gazeteleri de elimizden alıyorlar.

Radikal'de yazıyordum; teknoloji devrimi yapıyoruz dediler gazete, kâğıdı ortadan kaldırdılar. Onlar ne derse desin, bana her zaman, Doğan medyanın hükümete sunduğu ilk kelle gibi göründü Radikal'in kâğıt baskıya son vermesi.

Sonra Bugün gazetesinden teklif aldım. Heyecanla başladım yazmaya. Bir yıl sonra kayyım geldi. İlk iş olarak bizim yazıları tırpanladı. Artık Bugün diye bir gazete yok.

İngilizce olarak da Today's Zaman da yazıyordum. O da şu anda bir başka kayyımın elinde can cekişiyor.

* * *

Dün okudum, medya mahallesinin müdde-i umumisi köşesinden parmak sallıyor, Özgür Düşünce'yi, Can Erzincan'ı falan da kayyımla tehdit ediyor.

* * *

Medya özgürlüğü demokrasinin oksijenidir. Ve bizim oksijen büyük bir hızla tükeniyor.

* * *

Son bir kaç yılda, ama özellikle son beş ayda geriye doğru çağ atlamışız.

Elimizde ne kaldıysa hepsini almaya çalışıyorlar.

* * *

Evet az zamanda, çok ve büyük işler başardılar.

Ama son tahlilde başaramayacaklar. Mülteci rüşvetiyle şimdilik Batı'yı sustursalar bile, dünyanın bu bölgesinde istedikleri rejimi kuramayacaklar.

Bu deli gömleğinin dikişleri atacak...