Her diktatörlük kendini doğrulayan kehanetler üretir.

Mesela, o diktatörlüğün çökmesinin ardından, ülkenin bir daha gün yüzü göremeyeceğini söyler diktatörler.

İnsanları, kurumları öylesine ezmiş, gelenekleri, kuralları öylesine ortadan kaldırmışlardır ki, gerçekten de onlar çöktükten sonra ülke bir cehenneme döner.

***

Saddam'ın idam edildiği günü bugün gibi hatırlıyorum.

Saddam'ın işlediği insan hakları ihlallerini ortaya koymayı başaramayan, sırtını işgalcilere dayamış, bir şov yargılamasının ardından, idam edilirken onu aşağılama çabaları da bir fiyaskoya dönüşmüştü.

Az sonra asılacak bir insanı aşağılayacağım derken, korkunç insan hakları ihlalleri işlemiş bir adamı son dakikada bir mağdur mertebesine yükseltiyorlardı.

Onlar aşağılamaya çalıştıkça, Saddam boynundaki iple dik duruyor, darağacının altında kendisine laf atanlarla dalga geçiyordu.

Diktatörün ezdiği kişilikler, sağken onun hakkında ifade edemedikleri duygularını, ölümün kenarındaki diktatörün yüzüne karşı kendilerini küçük düşürecek bir şekilde ifade ediyorlardı.

En sonunda aşağıdan birisi “Cehenneme git” diye bağırınca, Saddam yüzündeki o müstehzi gülüşle, “Cehennem artık Iraktır” diye cevap verdi.

***

Gerçekten de Irak onun ardından bir cehenneme döndü.

Bir diğer diktatör, Kaddafi de, Libya'yı bombalayan batılı güçleri, “Benden sonra Cihad” diyerek tehdit ediyordu.

Gerçekten de, onun devrilmesinin ardından, Libya, büyük felaketlerden sonra dünyanın aldığı korkunç hali anlatan o filmlerin setlerine döndü.

***

Sadece, Libya ve Irak'ta değil, uzun süre diktatörlükle yönetilen pek çok ülkede aynı şey oldu.

Diktatörlerin yıkılmasının ardından ülkeler kan gölüne döndüler.

***

Peki neden? Neden demokrasinin, hukuk devletinin olduğu ülkelerde en karizmatik liderler bile öldükten veya iktidardan düştükten sonra, yaprak bile kımıldamazken, diktatörlerin ardından o ülkeler tuzla bu oluyor?

Çünkü diktatörlerin ülkesinde, bütün o şaşalı, göz boyayıcı “büyük devlet” gösterilerine rağmen gerçek bir devlet bulunmuyor; kurumlar, kurallar ortadan kalkmış oluyor; artık ülkeyi bir arada sadece diktatörün demir yumruğu tutuyor.

***

Sayın Cumhurbaşkanı, “Ben gidersem devlet yıkılır” mealinde sözler söylemişler.

Sayın Cumhurbaşkanının kendisine yaptığı bu yakıştırmayı ben şahsen isabetli bulmuyorum.

Ayrıca, sonrasını bilmem ama, henüz devletin ve kurumların da, Sayın Cumhurbaşkanının ardından yıkılacak kadar yıpranmadığını düşünüyorum…