“Bir tane kadın mıdır, kız mıdır bilmem” diyen, yerli yersiz her fırsatta natalist söylemleriyle kadının varoluşunu üremeye indirgeyen kişi bu ülkenin Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan.

“Kadınlar iş aradığı için işsizlik yüksek çıkıyor” diyen bu ülkenin Maliye Bakanı Mehmet Şimşek.

“Anası tecavüze uğruyorsa neden çocuk ölsün? Anası ölsün” diyen Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Melih Gökçek.

“Tecavüze uğrayan doğursun, gerekirse devlet bakar” diyen bu ülkenin Sağlık Bakanı Recep Akdağ.

“Tecavüzcü, kürtaj yaptıran tecavüz kurbanından daha masumdur” diyen AKP Milletvekili, İnsan Hakları Komisyonu Başkanı Ayhan Sefer Üstün.

“Kadın herkesin içinde kahkaha atmayacak” diyen bu ülkenin Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç.

“Türk kadını evinin süsüdür, erkeğinin şerefidir” diyen bu ülkenin eski Savunma Bakanı Vecdi Gönül.

Münevver Karabulut cinayetiyle ilgili, “Kızlarına sahip çıksalardı” diyen bu ülkenin Valisi Celalettin Cerrah.

“Medya olayları abartıyor. Kadına yönelik şiddet algıda seçicilik” diyen Gaziantep Büyükşehir Belediye Başkanı Fatma Şahin.

Altı yaşında çocukların evlenebileceğini söyleyenleri de, “Annen de olsa diz kapağının üstü tahrik eder” diyenleri de duydu bu kulaklar. Kadına yönelik şiddetin önlenmesine çözüm bulduğunu sanan hadsizlerin “Bekâr erkeklere cinsel ihtiyaç ödeneği verilsin” sözlerini de, Diyanet’in nişanlı çiftlerin nerede, nasıl gezeceğiyle ilgili fetvasını da.

Siyasetçiler, yöneticiler, bürokratlar gizli öznesi “kır dizini otur evinde, çocuğuna bak” cümlesi olan bir haletiruhiye ile kadını hizaya getirme, kadına ayar verme derdinde. Kadınların yapması veya yapmaması gerekenler üzerinden üretilen siyasal zihniyetin geldiği nokta ortada. Israrla anlamak istemedikleri şey şu: Tacize, tecavüze, şiddete uğrayan bireyleri eğitmeyeceksin, bizzat tecavüzcüyü, şiddet eğilimli erkek güruhunu eğiteceksin.

TİB verilerine göre saatte iki milyon kez porno sitelerine giriliyor. Türkiye, Google’da “child porn/ çocuk pornosu” sözcüklerini en çok aratan ülke. Avrupa’da çocuk pornosu girişlerinin yüzde 67’si Türkiye’deki bilgisayarlardan gerçekleşiyor.

Bianet’in “Erkek Şiddet Çetelesi” durumu bütün açıklığıyla ortaya seriyor. Erkekler 2014’te 281 kadın öldürdü, 109 kadın ve kız çocuğuna tecavüz etti, 560 kadını yaraladı, 140 kadın ve kız çocuğuna cinsel tacizde bulundu. Her beş kadından biri boşanmak ya da ayrılmak istediği için öldürüldü. Her üç tecavüz mağdurundan biri 12-17 yaş arasındaki çocuklardı. Bu yılın ilk bir buçuk ayında anitsayac.com’un verilerine göre kadın cinayetleri 36’ya dayandı.

Cezasızlığın da etkisi büyük. En çok indirim ve en hafif cezalar, kadın cinayetleriyle tecavüz davalarında veriliyor. Haksız tahrik indirimi her davanın anahtarı. Davaya gelirken kravat taktı diye tecavüzcüye iyi hâl indirimi veren, 13 yaşında 26 kişinin tecavüzüne uğrayan çocuğun sanıklarla “kendi rızasıyla” birlikte olduğuna hükmeden mahkemeler var. Erkek şiddetini, “cinnet geçirdi, kıskandı, ruhsal hastalığı vardı” klişeleriyle okuyanı merhamete davet eden medya var.

Siyasetçilerin, yasaların, medyanın el birliğiyle normalleştirmeye çalıştığı kadın cinayetleri aynı kökten besleniyor, yani erkeklere ve kadınlara biçilen, hapsedilmek istenen cinsiyetçi toplumsal rollerden… Namus, aile, din, gelenek, töre, yasalar gibi erkek egemenliğinin rahatça kullanımına sunulan şiddetin kapı gibi “meşru” ve “haklı” araçları da meseleyi körüklüyor.

20 yaşında Özgecan Aslan’ın tecavüz edilip yakılmasının, cesedinin dereye atılmasının ardında bu zihniyetin, sapkınlığın, geri kafalılığın, bu vıcık vıcık kerameti kendinden menkul kasaba ahlakçılığının hiç mi payı yok yani? Bu sözleri izansızca söyleyenlerin üzerinde en ufak bir vebal dahi kalmayacak mı?

Katili biliyoruz, tecavüz edilen, öldürülen her kadının arkasında başta devletin ve siyasetin muhafazakârlık taklidi yapan çürümüş, sapkın ahlak algısı var.

[email protected]