Kuzey Afrika gezisinden döneli beri Tayyip Erdoğan barut fıçısı gibi. Öfkeli. Kavgacı. Sinir küpü. Esip gürlüyor.

Belli ki, herkesin kendisine hayran ve müteşekkir olması gerektiğine o kadar inanmış ki, olmayanların varlığına dayanamıyor.

Siyasetçi olarak değil de, normal bir adam olarak konuşsa, içini dökse, şöyle diyecek: "Siz ne biçim insanlarsınız be? Sizin için neler yaptım, neleri göze aldım, bu mudur karşılığı? Hayal kırıklığına uğrattınız beni. Teşekkür edeceğinize sağı solu işgal ediyorsunuz, polisimle çatışıyorsunuz! Bıktım ulan sizden! Hayırsızsınız, nankörsünüz. Dağılın lan! Dağılmazsanız ben dağıtırım!"

Televizyonlarda Başbakan'ın bizden ne kadar bezdiğini izlerken, aklıma Bertold Brecht'in bir şiiri geldi.

Doğu Almanya'da 17 Haziran 1953'te işçi sınıfı ayaklanır. "Sosyalizm" adına berbat bir diktatörlük kurmuş olan ülkenin yöneticileri bir yandan ayaklanmayı askerî güçle bastırırken, bir yandan da şöyle düşünmektedir, "Ulan biz sizin adınıza yönetiyoruz, her şeyi sizin adınıza yapıyoruz. Yaptıklarımızı beğenmemek gibi bir seçeneğiniz yok. Ne hakla ayaklanırsınız lan bize karşı!"

Brecht, bu gülünç "demokrasi" anlayışıyla dalga geçer, "Çözüm" şiirini yazar.

Keşke Başbakan da okuyabilse:

Çözüm

17 Haziran ayaklanmasından sonra,
Yazarlar Sendikası'nın Sekreter'i
Stalin Caddesi'nde bildiriler dağıttırdı,
hükümetin halka artık güvenmediğini
ve bu güveni yeniden
kazanmak için halkın iki kat daha sıkı
çalışması gerektiğini belirten.
Madem durum böyle,
daha kolay olmaz mı,
hükümetin halkı lağvedip
yerine yenisini seçmesi?

[email protected]

http://marksist.org/yazarlar/roni-margulies/11799-lagvet-bizi-tayyip