Adalet ve Kalkınma Partisi  2002 yılında Ilımlı İslami çizgide, yüzü Avrupa Birliğine dönük, demokrat olma iddiası ile kuruldu. Askeri vesayeti kaldıracağını, siyaseti sivilleştireceğini, toplumun tüm kesimlerini kucaklayacağını, sosyal politikalar geliştireceğini, Kürt sorununu da demokrasi içinde çözeceğini söylüyordu. Ülkeyi, demokrasi otobanı yapacağını iddia ediyordu.  Daha doğrusu kamuoyuna kendini bu şekilde tanıttı…

Bu vaadler karşısında demokrasi güçleri, sosyal liberaller, hatta sosyalistler, komünistler bile heyecanlandı. Toplumun tüm kesimlerinden oy aldı. Toplumda AKP’ye yüksek bir güven duygusu gelişti. İktidarının ilk yıllarında Avrupa Birliğinin de teşvik ediciliği ile ülkede bazı reformlar yapıldı. Demokrasi ile İnsan Hakları alanında hızlı bir şekilde yol alınmaya başlandı. Buna paralel ekonomi canlandı, enflasyon üç haneli rakamlardan tek haneli rakama kadar geriledi. Avrupa Birliğinin telkin ve tavsiyeleri doğrultusunda açılım yapıldıkça ülkeye iyimser bir hava da yayıldı.

Sayın Erdoğan 2005 yılında Diyarbakır’da “Kürt Sorunu da benim sorunumdur. Geçmişte Devlet de hata yaptı. Geçmişte yapılan hataları yok saymak büyük devletlere yakışmaz.” dedi. Bu söylem Kürtleri daha bir heyecanlandırdı. Muhafazakar ve liberal Kürtler AKP’yi kendi partileriymiş gibi gördüler. Pek çok Kürtlüğüne sahip çıkan siyasetçi AKP’de siyaset yapmaya başladı. AKP bir Kürt partisi  olmamakla beraber, Kürtlerden en büyük desteği alan partiydi. Hatta zaman zaman AKP yetkilileri ve pek çok Kürt de en büyük Kürt Partisinin AKP olduğunu söylüyorlardı.

PKK’nin şiddetini mahkum eden Kürtler pek çok zaman AKP’yi kendilerine sığınak olarak gördüler. 2013 yılında PKK ile başlatılan çözüm sürecine tüm Kürtler destek verdi. Bu süreç boyunca PKK’nin çözüm süreci ruhuna aykırı tüm tutum ve davranışları neredeyse Kürtlerin ittifakıyla kınandı, itiraza uğradı. Hendek savaşı olarak bilinen ve silahlı militanların şehirlere inmesine Kürtler destek vermedi, tam tersine bu çatışma sürecinde hükümetin yanında yer aldı. Kürt Halkında AKP ve Erdoğan’ın Kürt sorununu çözeceği hususunda bir inanç oluşmuştu. Bu inancın oluşmasında AKP ve Erdoğan tarafından atılan bazı adımlar etkili olmuştu: TRT KÜRDİ’nin açılması, Kürtçenin okullarda seçimlik ders olarak kabul edilmesi, bazı üniversitelerde Kürt Dili ve Edebiyatı bölümlerinin açılması, Şivan Perver ve Kürdistan Bölgesel Yönetimi Başkanı Sayın Mesut BARZAN’nin, Sayın ERDOĞAN tarafında Diyarbakır’da halkla buluşturulması, Kürdistan Bölgesel Hükümetinin Başkan ve Başbakanının Türkiye ziyaretinde resmi protokolle karşılanıp, Kürdistan Bayrağının da Türk Bayrağı yanında göndere çekilmesi. Kürdistan Bölgesi ile ekonomik ve sosyal ilişkilerin geliştirilmesi biz Kürtleri umutlandırdı…

Kürtler de AKP’nin yukarıda sayılı olumlu tutumlarını hep ödüllendirdiler. Her seçimde Kürtler oylarını AKP’den esirgemediler. CHP ve MHP Kürtler arasında tamamen silinmiş iken AKP en büyük Kürt Partisi oldu. 15 Temmuz darbe girişimine karşı Kürtler de sivil hükümet yanında yerlerini aldılar. Federe Kürdistan Bölgesel Hükümeti Feto okullarını ilk kapatan yabancı ülke oldu. Feto ile mücadelede AKP hükümeti yanında yer aldı. Sayın Mesut BARZANİ’nin AKP ve ERDOĞAN’a müspet bakışı olmasaydı 16 Nisan Referandumunda ‘’HAYIR’’  çıkabilirdi. Barzanici Kürtler genelde referandumda ‘’EVET’’ oyu kullandılar.

15 Temmuz darbe girişiminden önce Devlet BAHÇELİ MHP iç muhalefeti tarafından iyice köşeye sıkıştırılmıştı. Muhalefet tarafından yargı kararıyla Büyük Kongre günü bile belirlenmişti. Başarısız darbe girişimi Devlet BAHÇELİ için de adeta kurtuluş oldu. Bahçeli ERDOĞAN’nın başkanlık heves ve zaafiyetini biliyordu. Bahçeli, kendisini de kurtarmak için AKP’ye “başkanlık anayasa değişikliğini getir, destekleyeceğim” dedi. Sonuçta asla demokratik olmayan ve güçler birliğini getiren anayasa değişikliği MHP’nin de desteği ile yasalaştı.

MHP’nin Kürt politikası herkesin malumudur. Ret ve inkar politikasıdır. Her koşulda Kürtlerle mücadele etmektir. Kürtlerin her türlü hak talebini bölücülük olarak telaki eden, her türlü Kürt kazanımını ulusal güvenliğe tehdit olarak algılayan bir siyasal  anlayıştan bahsediyoruz...

İşte Adalet ve Kalkınma Partisi referandumda aldığı destek ve 2019 Cumhurbaşkanlığı seçiminde de bu desteği korumak için, Kürt siyasetini MHP ile eşitledi. Artık AKP de MHP’nin gözüyle Kürtlere bakıyor. AKP hiçbir vefa duygusu taşımadan Kürtlere karşı İran, Irak ve Suriye ile cephe kuruyor. Hem Güney Kürdistan kazanımlarını geri götürmek, hem de Suriye’deki Kürtlerin kazanımlarını bertaraf etmek için kolları sıvamıştır. Kendisine oy vermiş, gönül bağlamış milyonlarca Kürdün hissiyatı AKP’nin ve sayın Erdoğan’ın umurunda değildir. Daha bir sene önce “kalitemde değilsin, emsalim değilsin, sen kimsin ki bana kafa tutuyorsun” denilen İBADİ bu gün Kürtlere karşı , “kardeşim” diye ağırlanıyor.  Artık MHP, AKP’nin Kürt siyasetini tayin ediyor. MHP’li AKP’de Kürtlerin ne yeri var ne de hiç bir hakkı. Kürtler için de AKP ile yolları ayırmanın zamanı gelip çattı. MHP’li AKP’de Kürtlerin yeri yoktur. 25.10.2017

Av.Abdulmenaf KIRAN

HAK-PAR Gnl.Bşk.Yrd.