Çözüm Süreci’nin baharda yeni bir virajı alacağı ve düze çıkacağı yönünde kuvvetli bir beklenti var. Dün Hüseyin Yayman da, Ahmet Hakan’la yaptığı söyleşide şaşırtıcı netlikte vurgularla bu beklentiyi iyice yükselten açıklamalar yapmış.

Yüreklerimize su serpen açıklamalar bunlar. İşler bu şekilde ilerlerse daha ne isteriz ki...

Ne var ki, başka bazı işaretler bize ortada tek bir senaryo olmadığını; mutlu sonla biten iyi senaryo için gayret gösterirken kötü senaryoya karşı da hazırlıklı olmamız gerektiğini gösteriyor. Hatırlayın, 6 Ekim’de Cizre’de yaşanan dehşet gecesine hepimiz ne kadar hazırlıksızdık.

Aynı şoku bir daha yaşamamak için kötü sinyalleri görmezden gelmek yerine dikkatle izlemek ve temkini elden bırakmamak daha iyidir.

Nedir bu kötü sinyaller?  

PKK’nın yayın organlarını dikkatle izleyenler, ortaya konan “yeni mücadele stratejisi”nden de haberdardır sanırım.  Örgüt, bir süredir gerillanın dağda orduyla savaş stratejisinin zamanının dolduğunu; bundan böyle mücadelenin şehir ayaklanmaları şeklinde verileceğini; PKK militanlarının görevinin ise bu ayaklanmalarda sokağa çıkan “halkı korumak” olduğunu söylüyor.

Bir başka deyişle kimse, süreç çöker de silahlar yeniden patlarsa, savaşın dağlarda süreceğini zannetmesin. Şiddet geri gelirse, şehir ayaklanmaları biçiminde gelecek; PKK halkı kalkan olarak kullanmaya ve dağda kazanamadığı savaşı şehirlerde kazanmaya çalışacak. 

Sık sık açık olarak konuşulan bir başka “kötü işaret” ise, PKK’nın epey bir zamandır sadece Güneydoğu Anadolu’da değil, Türkiye çapında birçok şehre silah yığınağı yapması...

Silahların miadını doldurduğuna ve artık mücadelenin siyaset yoluyla yapılması gerektiğine inanan bir örgüt neden silah yığınağı yapar?

İşte buradan geliyoruz, 8 Haziran için çizilen kaos tablolarına...

“Barajı aşamazsak kendi kaderimizi kendimiz tayin ederiz” ya da “Baraja takılırsak gerisini hükümet düşünsün” tehditlerini kendi kulağımızla duyduk. Bunları kuru sıkı tehditler olarak da değerlendirebilirsiniz, ciddi bir tehlike unsuru olarak da... Ama eğer bu ülkeyi yönetme sorumluluğunu sırtınızda taşıyorsanız, her halükarda ciddiye almak ve uyanık kalmak zorundasınız.

Sanırım, İç Güvenlik Paketi’nin çıkarılmasının arka planında,  hükümetin yukarıda işaretlerini verdiğimiz kötü senaryoya karşı hazırlıklı olma kararlığının da payı var. İktidarın, seçim sonrasında ortaya çıkabilecek bir kaos tablosu karşısında zaaf göstermemek, olayları kontrol altında tutabilmek, halkın güvenliğini sağlayabilmek ve kamu düzenini devam ettirebilmek için yetkileri ve etkinliği artırılmış bir emniyet teşkilatına ihtiyaç duymasını anlayabiliriz. Kaldı ki, bununla da yetinmiyor; aynı pakette yer alan bir başka maddeyle jandarmayı İçişleri Bakanlığı’na bağlayarak kendi emrinde ve kontrolünde olacak ikinci bir iç güvenlik gücüne kavuşuyor.

Zira tecrübelerimiz bize gösteriyor ki, böyle kriz anlarında kamu düzenini sağlayamayan iktidar, ipleri TSK’nın eline bırakmak zorunda kalır ve malum süreç işlemeye başlar: Olağanüstü hal, sokağa çıkma yasağı, ardından sıkıyönetim, hükümetin inisiyatifi kaybedişi ve askeri vesayetin hortlayışı... Öcalan’ın “darbe dinamiği harekete geçer” derken kastettiği de bu olsa gerek...

Bu arada altını çizerek söylemeliyim ki, kötü senaryoyu uygulamaya koyma kararı asla PKK’nın tek başına, sadece kendi güçlerine güvenerek alabileceği bir karar değildir. Böyle büyük çaplı bir kaos senaryosunun ancak Türkiye’yi “yola getirmek” için en güçlü kozunu kullanmaya karar veren dış dinamiklerin iradesiyle gündeme gelebileceğini de bilmemizde yarar var..