Yoruldum, Kürt olmaktan! Türk olmaktan yoruldum!

Yoruldum, savaş çığırtkanlarından! Hatta, yoruldum barış çağrılarından!

Her sabah gazetelerdeki serzenişlerden, sitemlerden yoruldum!

Kesilen ahkâmlardan, çözümsüzlükten, hatta çözümlerden yoruldum!

TSK’dan yoruldum!

YSK’dan KCK’dan, Kırmızı Kitaptan yoruldum!

PKK’dan, Diyarbakır Cezaevinden yoruldum!

Doğal olmayan ölümlerden; törelerin Ceylan’larından

Anaların ağlamasından yoruldum!

Telsiz konuşmalarından, patlayan mayınlardan,

Dağlıca’dan Kandil’den; Ankara’dan İmralı’dan

Hatta Washington’dan yoruldum!

Yoruldum, kutsal devletten; çizilen sınırlardan

Dayatılan dayatmalardan

Ulusalcı, sağcı, solcudan, İslamcı ve dinsizden

Ülkücülerle ülküsüzlerden yoruldum!

Partilerden, mitinglerden

Törenlerden, kırmızı halılardan

Sahte el sıkmalardan yoruldum!

Zoraki tebessümlerden, sözde sevgilerden

Hatta resimlerdeki mutluluktan yoruldum!

Acılara ad olmuş şehirlerden

Kurumaya yüz tutmuş nehirlerden, çorak bırakılmış topraklardan

Karargâh olan ovalardan, dağlardan yoruldum!

Fırlatılan taşlardan, biberli gazlardan

Coplardan, silahlardan, toplardan

Atılan yumruklardan, kavgalardan yoruldum!

Bitirilemeyen kriterlerden,

Kopenhag’dan Brüksel’den

IMF’den FED’den

Hatta not veren iki yüzlü kuruluşlardan yoruldum!

Yoruldum, Türk olmaktan!

Yoruldum Kürt olmaktan!

Ermeni, Süryani, Alevi, Sünni olmaktan yoruldum!

Hatta insan olmaktan yoruldum!

İnsan olup hayatı böyle hafife almak yerine, Nazım’ın şiirindeki gibi bir sincap kadar hayatı ciddiye

alamamaktan yoruldum!

Daha kaç bedenin kanı boşalacak bu çılgın coğrafyaya;

Ya da kaç beden gerekli ciddiyetle yaşamaya!

Yoruldum!

Samimiyetsizliklerden yoruldum!

Yoruldum!

Kederli yorgunluklardan yoruldum!

Yoruldum!…