Demirtaş mı PKK mi haklı?

Hangisi savaş, hangisi barış?

Kimileri epeydir bir ikilem üretmenin akışında kendini, politikasını aklıyor paklıyor.

Solun Oya (Baydar) ablası bu genellemeye girmiyor tabi, ama o da 4 Ekim 2022 tarihli t24'de "Demokratik siyaseti şiddete kurban etmeme cesareti" başlıklı yazısıyla ortalığı buram buram TC solu kokuttu.

Kokuya dayanıklıysanız yazının sonu geliyor, ama son parağrafta/cümlede insan boğuluyor, hüzünlü bir üzüntüye gark oluyor..

Özne mücadeleyi sanki bir makine gibi görüyor, ayrı bir makine kurmanın ya da barışçı ayrılığı büyütmenin barışı büyüteceği yanılgısına hapsolunca, muhakeme Kürd özgürlük hareketinin mücadeleler diyalektiği içinde, farklı sınıfların tepkisinin farklı, toplumda yeri  olduğunu, benimsemekle benimsememenin göreceliliği ve son tahlilde antagonist bir durum üretmediğinin ayrımına varamıyor; analizin yerini sanki yeter diyen hümanist bir duygusallık alıyor.

Egemen güç mantığı, pof poflasa da Demirtaş'ı, Oya ablanın demek istediği, ayrı; böl yönet değil.

Uzlaşır durumlar; uzlaşılır şeyler.

Başta haklar.

Asıl karşı çıkılması gereken hakları teslim etmemek için ortaya konan şiddet.

Ve devamında tabi ki her türlü şiddet.

Haklı savaşlar öldü, tarihi haklılığıyla kaldı, sadece başkaldırı hakkı tanınıyor.

Ama Oya ablanın şu cümlesi hiçbir kitapta bulunmuyor:

"Komşu ülkenin sınırlarından 130 km. içeri girip oralara bomba yağdırmakla, şu kadar teröristi etkisiz hale getirdik propagandasıyla gözlerden gizlenemeyecek bir zafiyet değil mi bu?"

Kendini solcu sananlar nüfusun yüzde 85'i sağ diye boşuna diz dövüyor; oflayıp pofluyor; bu esasında Oya ablanın geldiği nokta değil solun durduğu yer.

İsterseniz sadece sol görüşlülere sorun, yazarın adı verilmeden, yüzde 95 bu yazıyı onaylar.

Devlet içi sol işte; irsi bu, sınır geçince en koyusu oluyor TC.

Çünkü Türkiye'de egemen sol muhakeme böyle işliyor; ki hele konuda Kürdler varsa trik trak, gayrı ihtiyari son cümleden sonra da kafa öne eğiliyor, selam veriliyor.

Kim hala izahat bekliyor?

Peki.

Oya ablanın yazdığı "politik kazanç" mülahazaları bir tarafa zaafiyet diye tariflediği devletin hali, "..ordusuyla, istihbaratıyla, MİT'iyle, İçişleri Bakanlığı'yla devlet kurumları tümüyle çökmüş, işlevsiz ve yetersiz durumda." diyor.

Eyvallah.

Tabi ki ne sivilin ne de bir devlet görevlisinin canı yanmasın, önlemler yerli yerinde olsun, hatta önlem hakların teslimiyle kalıcılaştırılsın ve tabi ki önce ısrarla o söylensin, ama ya şu sınır ötesi denen kerpiç ev çocuklarını öldürmek için kerpiç ev çocuklarının öldürmeye gitmesini nasıl yetersizliği örtecek bir propaganda sayılıyor Oya abla?

Hadi yapanlar, bu meşrepte yetişenleri hedefledi de, Oya abla için de mi bu böyle kabul ediliyor?

İnsan üzülüyor.