YSP konferansları epey yol aldı ve yönelim ve kapasitesi hemen hemen ortaya çıktı.

O zaman artık uzaktan da olsa, duyulur duyulmaz demeden  yapılmayana birkaç soruyla katılmalı..

Kongre, neden tartışmaları dalga dalga yaymadı?

Oysa halkın yeterinden fazla bilgisayar mühendisi var..

Eski kongrelerden bile tartışma katılımı zayıf, neden bilerek mi bu kadarla tutuldu?

Eskiden en ücra köşelerden büyük bir heyecanla katılım olur, doğrudan katılım sağlayacak örgütlenme vizyonuna sahip olmasalar da alkışsal katılım bile büyük bir moral dalga yaratırdı.

Bu kez neden bu bile yok?

Hem de kapsamlı bir özeleştiri ve yanlışı kökten, sinen yerlerden silkelenip atılması acil bir ihtiyaç ahvalindeyken neden yapılmadı?

Platformun tartışma herkesi kapsasın diye kurulmadığı, eski tarzın devamı olduğu belli zira  imtiyaz hissi veren birkaç kişiye hapsoluyor, üstelik bu ilan ediliyor, kişiler imtiyaz töhmeti altında kalıyor.

Bu bununla kalmıyor, o kadar onurla mücadele etmiş bedel ödemiş başı dimdik insan da yaralanıyor?

Sınıfsız toplum bu pratiklerle mi kalkıyor?

İttifakların yeniden gözden geçirilmesi katılımının sağlanması bir yana en azı, bireyi korumak temel ilkeyken yemeğin pişiminde bireyler  hep dışarıda bırakıldı..

Bu bir geleneksel "Al ye!" emir ünsiyeti mi?

Daha çok soru var da sanki bunlar tartışılmasın, doğrudan muhalefet olmasın diye benzer zihniyettekiler birbirini ağırlıyor, özür ve "afedin"lerle günü kurtarmak istiyor gibi göründü konferans.

Belli ki bu zihniyet ve örgütlenme tarzı paradigmayı/halkların kurtuluş mücadelesini demokratik yürütemiyor ve yetkiyi  doğru kullanamıyor.

Sistemin bir varyantına dönüştüğü için geleneksel sol halkı örgütleyemiyor ve o yüzden de esamesi bile okunmuyor.

Bu tespitler yapılmadan söylenen yanlış, özür özeleştiri yerine geçmiyor çünkü özeleştiri özür/af değil enine boyuna bir analizdir.