Ölüm ayrım yapmıyor, doğa kanunu, arada solcu sağcı ateistler de deistler de ölüyor.
Ama o yaşarken mangalda kül bırakmayan tüm materyalistliği, bilimselliği sıkı sıkı  kılavuz edinmiş hak ve özgürlüklerden mili taviz vermez ünlü "şan"lı "önder"ler de bir inanç mekanından uğurlanıyor, genellikle de lüks semt camilerinden.
İyi mi?
Artık kimse şaşırmıyor, ama arada altının çizilmesi gerekiyor.
Çizelim.
Yüz yıllardır böyle, yine de bir kez daha altını çizelim hele!
Önce kimse, ne ölüsü ne dirisi, ayrıcalıklı değil, aşılıyor.
Ama bu kronik bir durum.
O "önder"ler, bir vasiyetle inanmama hakkını kullanmadığından mı, ailenin egemen devlet ve mahalle baskısından çıkamadığından mı böyle sürüyor?
Hayır bunlar etkin neden değil.
Mevcut egemen solun çapı bunları kapsamıyor, ayrıntı sanılıyor.
Sol yıllardır kurumsal, hukuki ve meşru bir yol yordam oluşturmuyor, egemen kültürle barışık bir şekilde "mala davara zarar vermeden" yürüyüp gidiyor.
Böylelikle de aklı sıra toplumdan kopmamış oluyor. 
Oysa o pratik hakkı ve alınacak hakların önünü tıkıyor, bireysel bir hakkın kullanımına duyarlılığı dumura uğratıyor.
Neden?
Neden bir çaba göstermiyor, savunduğuna uygun bir ritüel kuramıyor,  yaşamıyor?
Acaba "bakın biz de siz egemenlerin kültürüne taban tabana zıt değiliz, ritüelinize uyuyoruz" diyerek  'zararsız' ve uyumluluk algısı mı veriyor?"
Nedenler çoğaltılabilir ama asıl neden, sistem sahipleriyle aynı egemenlik ve iktidar biçimi perspektifiyle baktığından bunları önemsemiyor, kültürel yaşamın, geleceği kurmanın önemli bir harcı olduğunun farkına bir türlü eremiyor,  atlıyor.
Neyse ne, ama bu da bir TC solculuğu!
Bunu da bilen biliyor.
Sonuç olarak sol emekçilere, halklara seçenek sunamıyor, bu konuda da sistem içileşerek onlardan biri haline gelmeye devam ediyor.