cumartesi günü bir demokrasi için bir şeyler yapalım toplantısı vardı.

aynı saatlerde ekim devrimi sempozyumu da, kitap fuarı da vardı.

o gün toplanma kararını kim, nasıl aldı, hayret!.

sempozyum teknik olarak Tüyap'ta mümkün müydü ayrı konu ama demokrasi için birlik toplantısı pekala birkaç gün sonraya alınabilirdi.

çünkü çakışan iki toplantı da önceden bilinen, aniden toplanmaya karar verilmiş toplanmalar değildi.

af örgütü türkiye şubesi de birkaç ay önce hdp mitinginin olduğu gün toplantı yapmıştı.

Türkiye'de demokrasi bekleyenlerin kaderi mi, hep "yüzme bilmeyenlerin kavağa çıkması"?

çok ayrıntıya gerek yok ama demokrasi için gerekçelerini anlatan bir metindeki şu sözcük dikkat çekmez mi:

direniş.

ne direnişi?

barikat, mitralyöz, İngiliz anahtarı, yaba ve dirgenlerle mi?

peki, hazırda kodu mu oturtacak hissi veren, herkül gibi pazuları olan işçi afişleri de var mı?

iktidar örgütü mü, demokratik bir platform mu peşindesiniz?

eyleme uygun fiil seçemez misiniz?

demokrasi platformuysa, daha gönüllüler gelmeden kaçsın mı istemektesiniz?

daha barışçı, birliğe, dayanışmaya davet edici sözcükler kullanılamaz mı?

bu, şaka değil, bir gelecek uğraşı.

lütfen!

ve bir de, sosyal medyada şakası yapılan, ama ciddi olarak altı çizilmeyen bazı afişlerdeki slogan:

ohal kaldırılana kadar yılmayacağız.

ohal kalkınca yılınacak mı?

tersinden espri üretmeyen sloganlara kıran mı girdi?

evalallah en başarılı olunan konu slogan iken bu yanlışı kim yapar?

çevirmen, dışardan yeni gelmiş, Türkçesi zayıf, Türkilizce konuşan biri mi bunları hazırlayan diye sormadan edemiyor insan.

tabi bu sonuca varmada daha önceki bir duyuruda okunan "bildiriyor olacağız" gibi bir ifade de etkin.

bu kalıp Türkçede var mı?

ama umut var.

Türkiye halkı bir hafta sonrasına plan yapamaz hale geldi.

halk yaşadığı demokrasi kırıntısından da endişeli.

demokratik beklenti tepeden topluma yükselip toplumsallaştıkça eksiklikler düzelir.

zira Türkiye'de demokrasiye ve demokrasi kültürüne ekmek su kadar ihtiyaç var.