Türkiye'de gündem yoğun.

Bu kadar ekonomik ve siyasi çöküşe rağmen Kürdlerin siyasi temsilcisi HDP'yi terbiye etme saldırıları ilk sırayı bırakmıyor.

Kayyımlar vakayı adiyeden peşpeşe belediyelere el konuyor yeterince ortak demokratik ses çıkmayınca içeri atılan vekillere ilaveten 2 HDP vekili daha vekillikten çıkarılıyor.

Tabanındaki ve ağızlarındaki söylemlere bakıp ola ki demokrasinin sıradan kurallarına sahip çıkar diye yedekte tuttuğu CHP milletvekilinin vekilliğini de aynı anda düşürerek güç ölçümü yapıyor ve hayal kırıklığına uğramıyor, sadece küçük de olsa endişesinin yersiz olduğunu anlıyor ve hak ve özgürlüklerin yollarını bir bir curuflarla kapatıyor.

Doğal ki devlete devlet muhalefeti, halk muhalefeti olamıyor, ama bunu halen devlet demokratı olanlara anlatmak zor oluyor.

Onlar anlamıyor ama CHP'nin sermayeye "onu alma beni al" muhalefetini iktidar da biliyor halk da biliyor.

Durum böyle olunca sermayede keyifler keke.

İktidar icraatına devam ediyor halk da CHP'ye güvenmiyor, bu kadar bunalmasına rağmen ona yürekten destek vermiyor.

HDP tek başına demokrasi mücadelesi vermek zorunda

kalıyor.

Varlığına ve demokrasiye yönelen saldırılara karşı bir demokratik yürüyüş planlıyor ama iktidar yürütmüyor.

HDP'nin tespit ettiği halkla kontrollü buluşma noktaları, bakanlık kararı ve yerel devlet makamlarınca yasaklanıyor.

İktidar suç işliyor.

HDP "Bu anayasal hakkımız, yürüyüşe neden izin vermiyorsunuz?" diye mazlum mazlum soruyor, iktidardan hukuki bir cevap gelmiyor.

Ak Parti sözcüsü Çelik "HDP bize karşı olanlarla işbirliği için yürüyüş yapıyor" mealinde hukuk dışı ve kendi öznel siyasi beklentilerinden söz ediyor.

Devlet muhalefetinden de etkili bir ses duyulmuyor.

Devlet sesi medya, "onu alma beni al" medyası dahil yürüyemeyişi vermiyor, haber ajansları boykotta.

Ama Irak'ın kuzeyine düzenlenen sınır ötesi Pençe-Kartal operasyonu, yürüyüşe paralel zamanlama, sanki güç misillemesi gibi görüntü, bir politik körlükle cana ve doğa cana karşı tutumu medya görüyor da demokrasi güçleri de ne görüyor ne de ortada görünüyor..

E burası Türkiye, burada maalesef Fransız ordusunun Cezayir'e savaşmasına karşı çıkan Francis Jeanson, Albert Camus, Jean Paul Sartre ayarında aydınlar bulunmuyor.

Bir şey olmanın yolu bir şeye sırtını dayamak ve yalakalıktan geçiyor.

Aksi halde "ileri giden" içeriye giriyor.

Yürüyemeyiş verilmiyor, savaşın cana ve ekonomiye zararları konuşulmuyor ama onlara karşı çıkan partiye hemen her ekranda "HDP neden yürüyemedi, yürüterek mi bitirmeli, yürütmeden mi?" diye kendi aralarında tartışıp duruyor.

Devlet muhalefeti seyrediyor, kendine demokratım diyen de seyrediyor.

Sol örgütler de fiilen seyrediyor; bağımsız bir eylem, açıklama yapmıyor.

Değilse Kürd partisinde bileşen olmak yerine kendi örgütlerinde kendi, bağımsız olur Kürd haklarını onların kazandırdığı olanakları kullanmadan, mevki makam istemeden kayıtsız şartsız desteklerlerdi.

Galiba bu Türk komünist ve demokratları demokrasiyi kurmasını da Kürdlerden bekliyor.