Devletin ve seçilmişlerin, icraatlarını, karanlıkta değil günyüzünde yani şeffaf, hesap verebilir bir ortamda, hukuk devletine yakışır biçimde yerine getirmelerinin adı demokrasidir.

Demokrasilerde, örneğin, bir başbakan çıkıp, yeniden azdırılan, adına  düşük yoğunluk çatışma denen terörle mücadeleyi haklı çıkartmak için, “vatan için kendilerinin de evlatlarının da feda olacağını”  söyleyemez. Zira, demokrasilerde,  terör sorununu siyaseten, silahsız çözme iradesi galip gelir, bu yöntem meşru kılınır, tıpkı İngiltere, İspanya örneklerinde olduğu gibi.

CHP Genel Başkanı Kılıçdaroğlu, önceki gün Habertürk TV'de, geçici Başbakan Davutoğlu'nun, “vatan için kendilerinin de evlatlarının da feda olacağı” yolundaki sözlerine haklı olarak şöyle bir tepki veriyordu:

“Kimin evladını feda ediyorsunuz? Kendi evlatlarını mı feda ediyorlar? Asarız keseriz diyen bütün siyasetçilerin çocuklarına bakın. Hangisi evladını askere gönderiyor? Ankara'daki bütün şehit cenazelerine katılıyorum. …O kişilerin tamamı yoksul halk çocukları. Niye biz onları ateşe atıyoruz?”

Aslında AKP'li Arınç da 2009 yılında yaptığı açıklamada, “Türkiye'de tuzu kuruların çocuklarının Güneydoğu'da askerlik yapmadıklarını, iç güvenlik bölgelerinde hep Anadolu çocuklarının askerlik yaptıklarını” söylemişti.

Sözcü Gazetesi, Davutoğlu'nun, “vatan için evlatlarının da feda edileceği” sözlerine karşı, “AKP'lilerin evlatları bedelli askerlik yapıyor” manşetiyle bir haber verdi. Haberde, AKP'li siyasetçiler ile bedelli askerlik uygulaması ile, ya da yurt dışında çalışır gösterip bir şekilde askere göndermedikleri oğulları, torunları ya da yakın akrabalarının adlarının verildiği çok uzun bir liste yayımlanmış.

Aslında bu zorunlu askerlikte torpil meselesi, hele de işin içine iç güvenlik meselesi girdiğinde Türkiye'nin onlarca yıldır kanayan bir yarasıdır. Zorunlu askerliğin devam ediyor olmasının yarattığı sorunlar ise ayrı bir yazı konusu olur.

Türkiye'deki düşük yoğunluklu çatışma ortamı, yıllardır, bir bedelli lobisi oluşturmuş, parası olan, mevkisi olan asker, sivil kişiler, oğullarının ya da yakınlarının zorunlu askerlik hizmetinden muaf kalmalarını sağlamışlardır.

Bu açıdan Sözcü Gazetesi'nin, bu dönem askerlikten muaf olan AKP ilintili isimleri ifşa etmiş olması eksik bir bilgi, bu sorunun derinlemesine incelenmesi gerekiyor ki çatışmalar kolayına çıkartılmasın. 30 yılı aşan ve bugün yeniden başlayan çatışma ortamının yaşanıyor olmasının arkasında, “Muteber” kişilerin evlatlarını ateşe atmıyor olmaları önemli bir rol oynamıyor mu?

Ahmet Altan, hükümetin, iç politik çıkarımlar için askeri Suriye'de savaşa sokacağı iddialarının ortaya atıldığı sırada verdiği bir söyleşide,  “Askerlerin, sivillerin oğullarının gitmesi gerekse savaş çığırtkanlığı yapılmaz” mealinde çok isabetli bir açıklamada bulunmuştu.

Bu noktada, gelen sert eleştiriler üzerine, doğası gereği terörle mücadele yetkinliği olmayan ve zorunlu askerlik hizmetini yapan mükelleflerin yerine profesyonel birliklerin çok geç de olsa 2007'de kurulmasının kararlaştırıldığını hatırlatalım. Bu birlikler ne ölçüde aktif kullanılıyor, açıklanması gerekiyor.

Keza, operasyonlarla ilgili verilen bilgilerin de şeffaf olması gerekiyor.

Gazeteler, askerî kaynaklara atfen, son operasyonlarda sayıları 100'leri aşan PKK'lıların öldürüldüğünü bertiyorlar. Peki, bu sayıları doğrulayacak nasıl bir şeffaf mekanizme işliyor. Bu noktada şu soru da akla gelmiyor değil; bu süre zarfında, Türkiye'ye doğrudan güvenlik tehdidi oluşturan IŞİD'ci kaç terörist öldürüldü, ya da Türkiye içi operasyonlarda tutuklandı ve haklarında soruşturma başlatıldı?

Kılıçdaroğlu'nun şu mealde dediği gibi, “Ey millet uyanın artık, gaza gelmeyin.”