Sabah sabah kesilmiş domatesin içinde "haç" işareti gören Hristiyanların sevincini okudum... Ya da böyle bir şeydi okuduğum... Yurdum insanı tapmayı, tapınmayı çok sever... Hurmanın çekirdeğinde "Allah" yazısını görenler mi istersiniz, fotoşoplanmış fotoğraflarda bulutlarda Atatürk portresi görenler mi istersiniz hepsi mevzun miktarda var bu ülkede... Kimse de sormaz, "eee noolmuş yani" diye... Birbirlerinin tapınmasını "hurafe" diye eleştirmeyi de ihmal etmezler... Biri ötekine göre hep yanlış tapınçtadır... Ama sonuçta yapılan iş Tapınmaktır...

Yahu bırakın göklerde, hurma çekirdeklerinde kurtarıcı aramayı... İnanıyorsanız, inandığınız Allah zaten sizinle beraberdir, öyle değil mi... Hurmanın çekirdeğinde yazsa noolur, yazmasa noolur... Gözünüzü dünyaya çevirin... Öte yandan bulutlarda ya da dağın gölgesinde Atatürk portresi olsa noolur, olmasa noolur... Rahat bırakın adamı yahu... Bu bağnazlıklar, bu tapınmalar her cenahta var... Bu saydıklarımın yanına bir da 150 sene öncenin ideolojileriyle bugünü tanımlayıp düzeltmeye çalışanları ekleyin...

Dün yazmıştım... İsrail'de insan başına düşen teknik eleman ve bilim insanı sayısı rekabet edilemeyecek kadar yüksek... Bırakın cep telefonunu, telefondan haberi olmayan, yurdunun başka köşesiyle mors alfabesi marifetiyle konuşan, bilgisayarı rüyasında bile göremeyen fanilerin bugünü kurtaramayacağını görün artık... Bilime, okumaya, eğitime güvenin... Yeni politikacılar, yeni toplum önderleri aramak varken hala mezar taşlarıyla övünmek ne kadar abes... Bakın iyi ya da kötü demek bile istemiyorum bu faniler için... Bunu tartışmanın da yeri var tabi... Sadece rahat bırakın ve önünüze bakın...