AKP’den bezmiş olan, politikalarından mağdur olan, mutsuz ve memnunsuz milyonlarca kişi olduğunu biliyoruz.

Bu büyük kitlelere geçmişte AKP’ye oy vermiş pek çok kişinin dahil olduğunu da biliyoruz. AKP tabanının günden güne daraldığı aşikâr.

Dahası, Mart ayından beri bütün dünyada olduğu gibi Türkiye’de de çok büyük kalabalıkların gözünde sadece hükümetler değil bizzat kapitalizm sorgulanır hâle geldi.

Herkes görüyor çünkü: Dünyanın her yanında hastalıktan yoksullar, çalışanlar, göçmenler ölüyor, etnik farklılıkların ve ırkçılığın olduğu yerlerde azınlıklar ölüyor. Zengin dostu bir virüsle karşı karşıyayız sanki!

Herkes görüyor: Hükümetler, ekonomiyi, şirketleri, bankaları kurtarmaya çabalıyor, aç kalanlar, işsiz kalanlar umurlarında olmuyor.

Bu kadar büyük kalabalıklar AKP’den bezmişken, bu kadar çok kişinin gözünde kapitalizm insanlık dışı bir sistem olarak teşhir olmuşken sosyalistlerin ne yapması gerekir? Daha eşit, daha adil bir dünya ve bir düzen isteyen herkesin ne yapması gerekir?

Belli ki, hem sosyalistlerin hem her türlü muhalifin hep bir araya gelip CHP’nin etrafında kenetlenmesi, CHP’ye oy vermesi gerekir! AKP ve MHP dışında tüm partilerin CHP’nin yanında/arkasında sıraya girmesi (ve HDP’nin bunu sessizce/gizlice yapması) gerekir!

Bu görüş her türlü muhalif çevrede giderek daha yaygın kabul görüyor.

Niye görüyor?

Çünkü AKP her gün daha berbat, daha otoriter ve baskıcı politikalar uyguladıkça, CHP tek çıkar yol, AKP’den kurtulmanın tek çaresi olarak görülmeye başlıyor.

Son günlerde Ahmet İnsel’in, Alper Görmüş’ün, Ali Bayramoğlu’nun bu doğrultuda yazılarını okudum. Hiçbiri Kemalist veya utangaç CHP’li değil. CHP’yi övmüyorlar, mealen “başka çaremiz kalmadı” diyorlar sadece.

Dolayısıyla üçü de, CHP çağrısı yapan herkes gibi, buram buram çaresizlik kokuyor, umutsuzluk yayıyor.

Ve ben okudukça hayret ediyorum.

Dünyayı görmüyorlar mı?

Amerika’da Trump düşmek üzere. Kim düşürüyor? Biden ve muhalefet partisi mi? Hayır. Hem ırkçılığa hem Trump’ın Kovid-19 politikalarına karşı devasa bir hareket yükseldi. O deviriyor Trump’ı.

Yakın geçmişte Tunus’ta, Mısır’da, Sudan’da diktatörleri kim devirdi? Birleşen muhalefet partileri mi? Kitlesel hareketler mi?

Önemli olan, berbat bir düzen partisine karşı azıcık daha az berbat olan bir düzen partisinin etrafında kenetlenmek değil. Tüm düzen partileriyle, İYİ Parti’yle, Saadet’le bir araya gelmek değil.

Kitlesel bir hareket inşa etmek; böyle bir hareketin yükselmesi için çalışmak.

Roni Margulies

[email protected]

(Sosyalist İşçi)