90'lı yıllar Türkiye'nin PKK ile mücadelede tek seçenekli güvenlik stratejisi ile yol aldığı yıllardı. Bırakın 'Çözüm Süreci' gibi tarihi bir projeyi, Türkiye'de pek çok kesim için demokratik bir vasat uzak ihtimaldi. İşte o yıllarda bugün HDP çatısı altında bulunan kimi isimler, isimleri o yıllarda farklı olmakla birlikte aynı çizginin türevi olan partilerde idiler. Televizyon programlarına çağrılıyorlar ve hep aynı soruya muhatap oluyorlardı: “PKK terör örgütü müdür?”.

O yıllarda bu soruyu hep cevapsız bıraktılar. Ancak o günlerden bugünlere çok şey değişti. Değişmeyen ise bu soru karşındaki ölümcül sessizlikti. Hatta sessizlik bir yana bu kişilerin adeta sukunetten terör örgütünü bir ekoloji derneği bir sivil toplum kuruluşu hüvvüyetinde pazarlama girişimlerine doğru level atladıkları görüldü.

Artık 90'lı yıllarda değiliz.

Yıllar geçti, devlet tek seçeneğinin güvenlik stratejisi olmadığını 'Çözüm Süreci' ile ortaya koyup adımlar attı. Hiçbir vicdan ve insaf sahibinin inkâr edemeyeciği adımlardı bunlar. Eksiği, yanlışı olabilirdi elbette... Lakin hiç şüphesiz istikameti 'Barış' olan adımlardı bunlar. Dün Milat'ta yer alan haberde Mesut Barzani'nin “Tarihe not düşmek için şunu söylüyorum: Türkiye hükümeti barışçıl çözüm için olumlu adım, tavır ve hareketlerde bulunmuştur. Ancak maalesef bazı tarafların, bu imkanları değerlendiremediklerini ve bu konuda gurura kapıldıklarını gördük.” şeklindeki açıklamasında dile gelen tarihe not düşülecek cinsten adımlardı bunlar...

Son bir hafta içinde içine çekildiğimiz ateş çemberi 'Barış'ı şimdilik ötemize itmiş görünüyor. Ateşkesi bozarak, çok değil bir hafta önce “devrimci halk savaşı” ilan ederek saldırılara başlayanlarca süreç imha edildi. Yazı için klavyenin başına geçtiğim sırada, haber siteleri Muş Malazgirt'te İlçe Jandarma Garnizon Komutanı Arslan Kulaksız'ın eşi ve kızı ile birlikte saldırıya uğradığı ve şehit edildiği haberini veriyordu. Öncesinde ise Ceylanpınar ve Diyarbakır saldırıları söz konusuydu.

Bugün aklı, vicdanı ve insafı hâlâ aktif durumda, işgörür vaziyette olanlarca ortada net bir fotoğraf var artık. Bu ülke 'Barış'ı feda etmeyecek kadar akildir; lakin kendi insanını teröre göz göre göre kurban vermeyecek kadar da kendi hukukunun muhafızıdır.

Evet tarihi fırsat kaçmıştır.

Bu fırsatı heba edenlerle hesaplaşılmadıkça yeni bir imkânın doğması şimdilik muhâldir.

90'lı yıllarda olmadığımızı söylemiştim. Devlet düne göre şu an itibariyle meşru araçlarını seferber etme noktasında çok daha büyük bir toplumsal meşruiyete sahip hale gelmiştir. Devlet olma vasfının gereğini yerine getirirken herhangi bir biçimde tereddüt göstereceğini kimse düşünmemeli. Hem Cumhurbaşkanı hem de Başbakan'ının açıklamaları da bunu doğruluyor.

***

Son olarak sosyal medyada başgösteren bir gariplikten söz etmek istiyorum.

PKK'nın saldırıları karşısında dut yemiş bülbül taklidi yapanlar, kıyısından köşesinden PYD, PKK eleştirisi gördüklerinde bu eleştrileri IŞİD'çi olmakla yaftalıyorlar.

Kanaatimce onlara tek bir şey söylenebilir:

-Yemezler!