Türkiye, iki makale bir haber ile bir dizinin iki dakikasının suç delili olduğu silahlı terör örgütünü konuşuyor.

Hukuk devleti ile ilgili beklenti çıtamızı epey düşürdük. Evrensel hukuk gibi lüksler peşinde değiliz. Kâğıt üstündeki kanunlar tatbik edilsin, iş kitabına uydurulsun yeter. 12 Eylül darbe anayasasını bile mumla arar hale geldik. Hiç olmasa aklımızla alay edilmesin. Çok mu karamsarım? Anlatayım siz karar verin. Samanyolu Yayın Grubu Başkanı Hidayet Karaca’nın tutukluluğuna itiraz reddedildi. Zaman Gazetesi Genel Yayın Müdürü Ekrem Dumanlı’nın ‘kuvvetli suç şüphesi olmadığı’ gerekçesiyle salıverilmesine itiraz edildi. Fethullah Gülen hakkındaki yakalama kararı sürüyor.

Bütün kanun kitaplarını derin bir kuyuya atıp yaktığımızı ve hukuk adına ne varsa hafızalardan silindiğini farz edin. Fethullah Gülen ne yapmış? 2009 Nisan ayında “Tahşiye diye bir şey icat edebilirler. Bazı evlere silah bırakılabilir. Sonra bunlar yakalanarak ‘Müslümanlar da fırsat bulduğunda silaha ve teröre bulaşır’ algısı oluşturulabilir.” diye özetleyeceğimiz bir konuşma yapmış. 40 yıldır kâh camilerde kâh konferans salonlarında ya da televizyon ekranlarında söyledikleriyle uyumlu cümleler. ‘Müslüman terörist olamaz, İslam teröre cevaz vermez’ tezini en yüksek sesle söyleyen İslam âlimi Gülen. Bazıları El Kaide ve IŞİD gibi örgütler söz konusu olduğunda kemküm ettiğinde bu duruşuyla ‘İslam eşittir terör’ tezini çürütmek için ortaya atılmış fikir adamı. Bütün dünyayı kasıp kavuran İslamofobi’ye karşı Müslümanların referans gösterdiği en güçlü örnek. Şimdi neyle suçlanıyor? Terör örgütü kurmak ve yönetmek! Suç aleti ne? Yukarıda özetlediğim ‘İslamî terör yoktur, İslam kisvesine büründürülmüş paravan örgütler vardır’ minvalindeki konuşma. Bir konuşmadan, hele de bu konuşmadan bir terör örgütü çıkarmak dâhiyane bir buluş! Bir de kırmızı bülten çıkardığımızda üstüne tüy dikmiş olacağız. Güya talimat vermiş devletin polisi, savcısı, mahkemesi birilerine kumpas kurup yargılamış. Bu zincirin bütün halkalarının muhayyel bir kumpasın parçası olması hayatın olağan akışına ters. Ondan da geçtik, talimat gazete ve televizyon aracılığıyla davul zurna çalarak mı verilir? Ey akıl neredesin!

Ekrem Dumanlı’nın suçu, söz konusu konuşmanın alıntılandığı gazetenin yöneticisi olmak. Haber değeri yüksek konuşmayı Vatan Gazetesi de haberleştirmiş. Dönemin Hürriyet Yayın Yönetmeni Ertuğrul Özkök köşesinde yazmış. Dumanlı, sorguda ısrarla ‘Başka bir suçlama var mı?’ diye soruyor. Hâkim Bekir Altun teyit ediyor: YOK. Basın yoluyla işlenen suçlarda ceza davası 4 ay zarfında açılmazsa bir daha açılamıyor. Beş yıl geçmiş. Tutuksuz yargılama bile imkânsız ama savcı Hasan Yılmaz salıvermeye itiraz ediyor. ‘Adlî kontrol yeterli tedbir değilmiş’. Deliller yani haber ve köşe yazılarını yok etmek imkânsız. İki haftadır istese kaçabilecekken adliyeye gidip dilekçe veren; adresinde gözaltına alınmayı bekleyen kişiye ‘kaçabilir, tutuklayın’ demek akla ziyan bir talep.

Aynı şey Hidayet Karaca için de geçerli. Adliyeye gidip kendisi teslim olmuş, delil(!) diye sunulan dizi derdest halde, kimsenin yok etmesi mümkün değil. 5 yıl önce yayınlanmış bitmiş, ceza davası bir yana düzeltme talebi dahi gelmemiş. Ama tutuklu kalacak. Niye? Yassıada’daki tarihî replikle söyleyelim: ‘Sizi buraya tıkan irade böyle istiyor.’ Allah aklımıza mukayyet olsun.