Yakın siyasi tarihin önemli simalarından biri Bülent Arınç. 28 Şubat'taki duruşu, Süleyman Demirel'i siyasi hayattan silen 5+5 sürecindeki performansı, AK Parti'nin ortaya çıkışını hazırlayan günler…

Bu liste uzayıp gidebilir. AK Parti'nin ilk döneminde  ‘iğneli fıçı' Meclis Başkanlığı koltuğunda oturmasını da unutmamak lazım. Arınç, sadece hatıralarını anlatsa büyük olay olur. Taha Akyol'a söylediklerinden sonra ona ‘siyasi mevta' yakıştırması yapanlar öyle olmadığını kendi tavırlarıyla gösteriyor. İddia ettikleri gibi Arınç, bitmiş ve toplumda karşılık bulamayan bir siyasetçi olsaydı, böylesine saldırmalarına gerek kalmazdı.

Hem söyleyen, hem de söyledikleri ciddi ve önemli olduğu için bu kadar ses getiriyor. Ne demişti Bülent Arınç? Mealen şunları söylemişti: “Hamasetle dış politika olmaz, yeni bir politika kaçınılmaz. Yargı, emir komuta zincirinin ötesinde tehdit ve şantajla iş yapar hale geldi. Can Dündar ve Erdem Gül davasının varlığı hukukla izah edilemez. Paralel yapı iddiasıyla açılan davalarda öylesine hak ihlalleri yapılıyor ki cübbeyi giyip avukatlığa dönesim geliyor.” Arınç'ın asıl şimşekleri üzerine çekmesine yol açan ifadesi ise Dolmabahçe Mutabakatı'na dair söyledikleri. Hüseyin Çelik'in “Çözüm Süreci'ndeki muhtemel aksaklıklarla ilgili Başbakan ve Cumhurbaşkanı'nı bilgilendirdik.” beyanı ile birleşince etki katlandı.

AK Parti medyasında “Çözüm Süreci'nin final fotoğrafı” olarak sunulan Dolmabahçe'de hükümet, parti ve bürokrasi temsil ediliyordu. Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın “Dolmabahçe'yi kabul etmiyorum, mutabakatın yeri parlamentodur” çıkışıyla cami avlusuna bırakıldılar. Daha o gün Arınç, Hükümet Sözcüsü olarak Erdoğan'ın bütün süreçten haberdar olduğunu açıklamıştı. Şimdi aynı şeyleri tekrar ediyor ve o zamandan kat kat fazla etki yapıyor. Çünkü yedi ayda 300'e yakın şehit ve hâlâ girilemeyen bölgeler var. Terör, ülkenin en büyük sorunu haline geldi. Çözüm Süreci'nin doğru yönetilip yönetilmediğine dair ifritten sorular zihinleri kurcalıyor. En seçkin asker ve polis birlikleri hem de tank desteğiyle böylesine kayıplar veriyor. Süreçte PKK nasıl yığınak yapmış ki söküp atmakta bu kadar zorlanılıyor? Terör örgütünün yığınak ve tertibatı sırasında kimler görevini ihmal etti, belki de ihanete göz yumdu? Şu anda acıyan, kanayan yerimiz orası olduğundan ses de o konudan yükseliyor. Yoksa dış politika ve hukukla ilgili söyledikleri de yenilir yutulur şeyler değil.

Arınç tepkilere dün uzun bir açıklamayla cevap verdi. O metne dair tespitlere geçmeden şunun altını çizmek gerekiyor: Arınç'a hakaret dolu saldırı, klasik Milli Görüş tabanlı gazetecilerden gelmedi. Tam tersine onlar derin sessizlikle karşıladı. Yine Bülent Bey'in ifadesiyle ‘yeni yetme' diyebileceğimiz, paralı asker olarak istihdam edilen cenah ağzını bozdu. Arınç onlara cevap verirken aslında patronlarına sesleniyor. “Bildiğim ve bizzat şahit olduğum olayların küçük bir bölümünü anlattım.” ya da “Unutulmamalıdır ki, yıkmaya çalıştığınız çınarın gölgesinde, güneş görmemiş daha birçok hakikat gölgeleniyor.” ifadeleri adrese teslim cümleler gibi. Arınç “kimseye borcum yok, varlığımı kimseye borçlu değilim.” vurgusunu belirgin şekilde yapıyor. Kendi hakkındaki “Hiçbir şaibe ile anılmamış, akçeli, ökçeli işlerde adı geçmemiş” vurgusu da önemli. Arınç sözü “Dava olarak isimler değil, ilkeler ve değerler vardır… İsimleri dava edinirseniz biliniz ki isimler fanidir ve hatadan hali değildir.” şeklinde bağlıyor. Daha ne desin!