Türkiye uzun zamandır ilk defa böylesine Cumhurbaşkanı Erdoğan nezdinde devletin bütün ağırlığını ortaya koyduğu bir seçim kampanyasına tanık oldu. Dolayısıyla adil, eşit, serbest seçimler olması itibariyle da tartışması uzun süre devam edecek bir seçim oldu. Devletin televizyonu, emniyet ve istihbarat güçleri, valilikler, kaymakamlıklar, medyanın önemli bir kesimi aynı hedefe odaklanmış olarak hareket etti: HDP barajı aşmamalıydı…

Kuşkusuz burada altı çizilmesi gereken Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın yürüttüğü kampanyadır. Erdoğan kimisi neyin açılışı olduğunu dahi anlayamadığımız ‘açılış töreni’ adı altında, kimisi geçen seneki cumhurbaşkanlığı seçimleri için ‘teşekkür’ mitingi adı altında memleketin doğusunda batısında, kuzeyinde güneyinde çok sayıda miting yaptı. Yandaş medya kanallarında ‘özel’ programlara çıktı. Bu miting ve programlarda genel olarak muhalefete yüklendi özel olarak ise HDP’ye. Erdoğan’ın söylemleri için “HDP’ye yüklendi” demek tabii ki çok hafif kalır. Çünkü kullanmadığı ne din, iman, Kuran kaldı ne de ‘terör örgütünün uzantısı, işbirlikçisi’ ithamları.

Bunun çok açık ve anlaşılır bir nedeni vardı: HDP anti-demokratik yüzde 10 barajının altında kalırsa AKP aslında kazanmadığı 60-65 milletvekilini ‘bedavadan’ kazanmış olacaktı. Dolayısıyla da AKP anayasayı değiştirecek bir çoğunluk elde edemese bile tek başına hükümet kuracak bir çoğunluğa ulaşabilecek ve Erdoğan’ı ‘başkan’ yapmaya yönelik hesaplar içerisine girebilecekti.

Bunu, seçmen de anladı.

HDP, seçim kampanyasını çok zor şartlarda yürüttü. Seçim büroları saldırıya uğradı. Bombalandı. Çalışanları gözaltına alındı. Yetmedi; Diyarbakır’daki ‘final’ mitingi kana bulandı. Düpedüz onlarca kişinin bombayla ve izdiham sonucu hayatını kaybedeceği bir katliam planlandı. Burada, altı kalınca çizilmesi gereken husus, hiç kuşkusuz ki, provokatörlerin beklentilerinin aksine Selahattin Demirtaş ve HDP’nin son dakikaya kadar soğukkanlı, yapıcı, olgun bir duruşu esas almaktaki takdir etmek gereken ısrarıdır…

Sicili malum AA’nın verilerine göre bile HDP barajı net bir şekilde aşmıştır. Bu seçimlerin kimsenin karartamayacağı en önemli sonucu, budur. Ve bu sonucu, yukarıda özetlediğim tabloyla birlikte değerlendirmek gerekir. Seçmen, AKP’nin şımarık ve keyfi yönetim anlayışına ve Recep Tayyip Erdoğan’ın “Beni Türk Tipi Başkan yapın” dayatmasına “one minute!” demiştir.

Adil ve eşit olmayan şartlarda yapılan seçimler sonucunda dahi bu sonucun ortaya çıkmış olması, AKP için şapkasını önüne koyup düşünmesi için büyük bir fırsattır. Ne var ki AKP içerisinde bu dersi görmek gerektiğini savunanlar olacağı gibi, Erdoğan ve onun militan savunucularının ‘çamura yatma’ ihtimali de var. Bu anlamda ‘kriz’ çıkarmaları maalesef kuvvetle muhtemel.

Daha önce de yazdım; AKP ya görüşleri, iddiaları, hatta ‘davası’ olan bir parti olacaktır; ya da Erdoğan’ın kendisiyle birlikte AKP’yi de tüketen ihtiraslarının aleti olmaya devam edecektir.

Bu seçimleri çok konuşacağız.